Voice of Human Rights News Center is already in English! Check out some of our articles:

Bingkai:
Stifling the Voice of the Little Ones
The discussion on the 2008 Election Law has been completed. The road of the small parties is getting steeper and steeper. more


Kisah:
Sucitwati: Four Years of Looking for Justice
The dark clouds that are hanging in the sky that late afternoon do not weaken her spirits. Her feet seem to never get tired from standing in front of the Palace of Independence. Her hands do not let go of the black umbrella with the words "End the Munir Case" written on it. The woman is Suciwati, wife of the late human rights activist Munir. more

Cakrawala:
10 years KontraS: Preserving Freedom, Fighting Violence
"Send our regards to Mr. President." That was the message from the master of ceremony at the 10th anniversary of The Commission for Disappearances and Victims of Violence (KontraS) on Wednesday evening (26/3). The message was spoken after Andi Mallarangeng, spokesperson of Presiden Susilo Bambang Yudoyono, delivered his speech and congratulated KontraS. more

And other articles about human rights! Please visit us:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

voix des droits de l'homme
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
La voix du centre de nouvelles de droits de l'homme est déjà en anglais ! Vérifiez certains de nos articles :

Bingkai :
Suffoquant la voix du peu ceux
la discussion sur la loi 2008 d'élection a été accomplie. La route des petites parties devient plus raide et plus raide. plus


de Kisah :
Sucitwati : Quatre ans de rechercher la justice
les nuages foncés qui accrochent dans le ciel que l'après-midi en retard n'affaiblissent pas ses spiritueux. Ses pieds semblent ne jamais devenir fatigués de se tenir devant le palais de l'indépendance. Elle des mains ne laissent pas aller du parapluie noir avec les mots « extrémité le cas de Munir » écrit là-dessus. La femme est Suciwati, épouse du défunt activiste Munir de droits de l'homme. plus

de Cakrawala :
10 ans de KontraS : Préservant la liberté, la violence de combat
« envoient notre respect à M. Président. « Qui était le message du maître de la cérémonie au 10ème anniversaire de la Commission pour des disparitions et des victimes de violence (KontraS) mercredi soirée (26/3). Le message a été parlé après Andi Mallarangeng, porte-parole de Presiden Susilo Bambang Yudoyono, a fourni son discours et a félicité KontraS. plus

et d'autres articles concernant des droits de l'homme ! Veuillez nous rendre visite :
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

voz de derechos humanos
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¡La voz del centro de las noticias de los derechos humanos está ya en inglés! Compruebe hacia fuera algunos de nuestros artículos:

Bingkai:
Sofocando la voz del poco se han terminado
unas la discusión sobre la ley 2008 de la elección. El camino de los partidos pequeños está consiguiendo más escarpado y más escarpado. más


Kisah:
Sucitwati: Cuatro años de buscar la justicia
las nubes oscuras que están colgando en el cielo que la última tarde no debilita sus alcoholes. Sus pies se parecen nunca conseguir cansados de estar parado delante del palacio de la independencia. Ella las manos no deja para ir del paraguas negro con las palabras “extremo el caso de Munir” escrito en él. La mujer es Suciwati, esposa del último activista Munir de los derechos humanos. más

Cakrawala:
10 años de KontraS: Preservando la libertad, la violencia que lucha
“envía nuestro respeto a Sr. Presidente. “Que era el mensaje del amo de la ceremonia en el 10mo aniversario de la Comisión para las desapariciones y de víctimas de la violencia (KontraS) el la tarde de miércoles (26/3). El mensaje fue hablado después de Andi Mallarangeng, portavoz de Presiden Susilo Bambang Yudoyono, entregó su discurso y felicitó KontraS. ¡más

y otros artículos acerca de derechos humanos! Visítenos por favor:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

voce dei diritti dell'uomo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
La voce del centro di notizie di diritti dell'uomo è già in inglese! Verific alcuni dei nostri articoli:

Bingkai:
Soffocando la voce del piccolo un
la discussione sulla legge 2008 di elezione sono state completate. La strada di piccoli partiti sta ottenendo più ripida e più ripida. più


Kisah:
Sucitwati: Quattro anni di ricerca della giustizia
le nubi scure che stanno appendendo nel cielo che la sera non indebolisce i suoi alcoolici. I suoi piedi sembrano non ottenere mai stanchi dal levarsi in piedi davanti il palazzo di indipendenza. Lei mani non lascia per andare dell'ombrello nero con le parole “estremità il caso di Munir„ scritto su esso. La donna è Suciwati, moglie dell'attivista ritardato Munir di diritti dell'uomo. più

Cakrawala:
10 anni di KontraS: Conservando la libertà, la violenza di combattimento
“trasmette i nostri riguardi al sig. Presidente. “Che era il messaggio dal padrone di cerimonia al decimo anniversario della Commissione per le scomparse e delle vittime della violenza (KontraS) sulla sera di mercoledì (26/3). Il messaggio è stato parlato dopo Andi Mallarangeng, spokesperson di Presiden Susilo Bambang Yudoyono, ha trasportato il suo discorso e si è congratulato KontraS. più

ed altri articoli sui diritti dell'uomo! Visitili prego:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

Stimme der menschlichen Rechte
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Stimme der menschliche Recht-Nachrichten Mitte ist bereits auf englisch! Überprüfen Sie heraus einige unserer Artikel:

Bingkai:
Die Stimme vom wenig erstickend, ist
eine die Diskussion auf dem Wahl-Gesetz 2008 durchgeführt worden. Die Straße der kleinen Parteien erhält steiler und steiler. mehr


Kisah:
Sucitwati: Vier Jahre des Suchens nach Gerechtigkeit
die dunklen Wolken, die im Himmel hängen, daß später Nachmittag nicht ihren Geist schwächen. Ihre Füße scheinen, nie vom Stehen vor dem Palast von Unabhängigkeit müde zu erhalten. Sie Hände läßt nicht vom schwarzen Regenschirm mit den Wörtern „Ende gehen der Munir Fall“, der auf ihn geschrieben wird. Die Frau ist Suciwati, Frau des späten Aktivisten Munir der menschlichen Rechte. mehr

Cakrawala:
10 Jahre KontraS: Freiheit konservierend, schicken kämpfende
Gewalttätigkeit „dem Herrn unseren Respekt. Präsident. „Das die Anzeige vom Meister der Zeremonie am 10. Jahrestag der Kommission zu einem Verschwinden und der Opfer der Gewalttätigkeit (KontraS) am Mittwoch Abend (26/3) war. Die Anzeige wurde nach Andi Mallarangeng, Sprecher von Presiden Susilo Bambang Yudoyono gesprochen, seine Rede lieferte und beglückwünschte KontraS. mehr

und andere Artikel über menschliche Rechte! Besuchen Sie uns bitte:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

voz de direitas humanas
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
A voz do centro da notícia das direitas humanas está já em inglês! Verifique para fora alguns de nossos artigos:

Bingkai:
Stifling a voz do pouco umas
a discussão na lei 2008 da eleição foram terminadas. A estrada dos partidos pequenos está começando mais íngreme e mais íngreme. mais


Kisah:
Sucitwati: Quatro anos de procurar a justiça
as nuvens escuras que estão pendurando no céu que a tarde atrasada não enfraquece seus espíritos. Seus pés parecem começar nunca tired de estar na frente do palácio da independência. As mãos não deixa para ir do guarda-chuva preto com as palavras “extremidade o exemplo de Munir” escrito nele. A mulher é Suciwati, esposa da activista atrasada Munir das direitas humanas. mais

Cakrawala:
10 anos de KontraS: Preservando a liberdade, a violência de combate
“emite nossa consideração ao Sr. Presidente. “Que era a mensagem do mestre do ceremony no 10o anniversary do Commission para Disappearances e de vítimas da violência (KontraS) na noite de quarta-feira (26/3). A mensagem foi falada após Andi Mallarangeng, spokesperson de Presiden Susilo Bambang Yudoyono, entregou seu discurso e felicitou KontraS. mais

e outros artigos sobre direitas humanas! Visite-nos por favor:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

uttrycka av mänsklig rättighet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Uttrycka av mänsklig rättighet som nyheterna centrerar är redan på engelsk! Kontrollera ut några av våra artiklar:

Bingkai:
Stifling uttrycka av ungarna
har diskussionen på vallagen 2008 avslutats. Vägen av de små partierna får mer steeper och mer steeper. mer


Kisah:
Sucitwati: Fyra år av att söka efter rättvisa
mörkermolnen som hänger i skyen att den sena eftermiddagen inte försvagar hennes andar. Hennes fot verkar aldrig för att få trött från anseende som är främre av slotten av självständighet. Hon räcker låter inte för att gå av det svart paraplyet med uttrycker ”avslutar det Munir fallet” som är skriftligt på det. Kvinnan är Suciwati, fru av den sena mänsklig rättighetaktivisten Munir. mer

Cakrawala:
10 år KontraS: När du bevarar frihet som slåss våld
”, överför våra hänseenden till Herr President. ”Som var meddelandet från det ledar- av ceremoni på den 10th årsdagen av kommissionen för försvinnanden och offer av våld (KontraS) på onsdagafton (26/3). Meddelandet talades efter Andi Mallarangeng, talesman av Presiden Susilo Bambang Yudoyono, levererade hans anförande och gratulerade KontraS. mer

och andra artiklar om mänsklig rättighet! Behaga besöker oss:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

голос прав человека
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Голос центра новостей прав человека находится уже на английском языке! Проверите вне некоторые из наших статьей:

Bingkai:
Stifling голос маленьких одних
было завершито обсуждение на избирательном законе 2008. Дорога малых партий получает круте и круте. больше


Kisah:
Sucitwati: 4 лет искать правосудие
темные облака висят в небе что ближе к вечеру не слабеет ее духи. Кажется, что никогда получают ее ноги утомленными от стоять перед дворцом независимости. Она руки не препятствует для того чтобы пойти черного зонтика с словами «концом случай Munir» написанный на ем. Женщина будет Suciwati, супругой последнего актуария Munir прав человека. больше

Cakrawala:
10 лет KontraS: Сохраняющ свободу, воюя расправа
«посылает наши отношения к гу-н. Президент. «Было сообщением от оригинала церемонии на 10th годовщине комиссии для пропаданий и жертв расправы (KontraS) на вечере среды (26/3). Сообщение было поговорено после Andi Mallarangeng, spokesperson Presiden Susilo Bambang Yudoyono, поставило его речь и поздравило KontraS. больше

и другие статьи о правах человека! Пожалуйста навестиньте мы:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

stem van rechten van de mens
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De stem van het Centrum van het Nieuws van Rechten van de mens is reeds in het Engels! Controle uit sommige van onze artikelen:

Bingkai:
Verstikkend de Stem van de Kleine
Is de bespreking over de Wet van de Verkiezing van 2008 voltooid. De weg van de kleine partijen wordt steiler en steiler. meer


Kisah:
Sucitwati: Vier Jaar van het Zoeken van Rechtvaardigheid
de donkere wolken die in de hemel hangen dat de recente middag haar geesten niet verzwakt. Haar voeten schijnen nooit vermoeid te worden van status voor Palace van Onafhankelijkheid. Haar handen laten niet van de zwarte paraplu met de woorden „Eind het Geval Munir“ gaan dat op het wordt geschreven. De vrouw is Suciwati, vrouw van de recente rechten van de mensactivist Munir. meer

Cakrawala:
10 jaar van KontraS: Het bewaren van Vrijheid, Bestrijdend Geweld
„verzendt onze achting naar M. Voorzitter. „Dat was het bericht van de meester van ceremonie bij de 10de verjaardag van de Commissie voor Verdwijningen en Slachtoffers van Geweld (KontraS) op Woensdag avond (26/3). Het bericht werd gesproken na Andi Mallarangeng, spokesperson van Presiden Susilo Bambang Yudoyono, leverde zijn toespraak en gelukwenste KontraS. meer

en andere artikelen over rechten van de mens! Gelieve te bezoeken ons:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

صوة الحقوق الإنسان
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
صوة من حقوق الإنسان أخبار مركز سابقا في إنجليزيّة! فحصت خارجا بعض من موادنا:

[بينغكي]:
يخنق الصوة من ال بعض أتمّت أحد
النقاشة على ال 2008 إنتخاب قانون يتلقّى يكون. يحصل الطريق من الأحزاب صغيرة [ستيبر] و [ستيبر]. كثير


[كيسه]:
[سوستوتي]: أربعة سنون من يفتّش عدل
السحائب مظلمة أنّ يكون يعلق في السماء أنّ لا يضعف [لت فترنوون] [سبيريتس] ه. يبدو أقدامه أن أبدا حصلت تعبة من يقف أمام القصر الاستقلال. لا يترك ه أيادي ذهبت من المظلة سوداء مع الكلمات "نهاية منير حالة" يكتب على هو. الإمرأة [سوسوتي], زوجة من المتأخّرة حقوق الإنسان نشط منير. كثير

[ككرولا]:
10 سنون [كونترس]: يحفظ حرية, يرسل يتنازع عنف
"إحتراماتنا إلى [مر.]. رئيس. "أنّ كان الرسالة من السيد المرسم في ال [10ث] ذكرى من العمولة لإختفاء وضحايا العنف ([كونترس]) على يوم الأربعاء مساء (26/3). تكلّمت الرسالة كان بعد [أندي] [ملّرنجنغ], متحدّث رسميّ باسم [برسدن] [سوسلو] [بمبنغ] [يودوونو], سلّم خطبته وهنّأ [كونترس]. أكثر

وأخرى مواد حول حقوق الإنسان! رجاء زرتنا:
http://www.vhrmedia.com/inggris/index.php

Written by: Rosmi Julitasari S.
Translated by: Tessa Rijk

"Transform Flooding into an Electric Power Source!" this sentence, which tickles the imagination and it critical and brilliant at the same time, is written on one of the winning posters of a competition held as part of the "South to South Film Festival 2008". This poster could very well represent the expression of the anger which has piled up in the mind of Jearnima Pasya, a third year elementary school student in Pontianak, after the never ending floods that hit this major town every year.

The floods are indeed annoying. Even at the start of the year 2008, Sukarno Hatta International airport in North Jakarta lay paralyzed for a couple of hours because it was flooded with water. This happening cast a dark shadow over the long proclaimed "Visit Indonesia Year 2008". Even President Susilo Bambang Yudhoyono and Vice President Yusuf Kalla interfered to overcome this yearly "calamity".

Is it true that flooding is a natural disaster? The documentary The Bay of Jakarta Under Pressure shown on the "South to South Film Festival 2008" expresses its concern over the amount of rubbish exceeding 14 million liters a day filling up the Bay of Jakarta. This rubbish not only pollutes the rivers flowing through the capitol city, but also the 1000 Islands which are located close to the Bay. This is the 14 million liters of rubbish which "succeeds" in reaching the shores and the open sea. So what about the rubbish which does not get through? This is the trash that silts up the main rivers and its side currents and causes the water to overflow to the river beddings or the streets around them. This overflowing reaches its peak when rainfall is heavy. And this the moment flooding strikes without any further doubts.

While Jakarta is threatened to become one giant lake, something else is happening in Cilacap. The Segera Anakan is threatened to disappear from sight completely as a result of sedimentation which has been building up since the 1930s. These waters, which make up a delta where the Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde and some other rivers come together, have already changed as a result of silting up with mud, which almost reaches one million cubic meters, brought along by aforementioned rivers.

It is not only the phenomenon of sedimentation which destroys the ecosystem of Segera Anakan, as highlighted by the makers of the film Laut yang Tenggelam (The Overflown Sea). This film, also shown at this festival with the environment as its theme, draws attention to changes in the lives of the communities that live around the Segera Anakan, the main victims of this sedimentation. They have been forced to change their sources of livelihood from fishing to farming, using empty land which has emerged as an effect of the sedimentation process of these waters, which used to make up an area of around 21.750 hectares. Their lives as fishermen have become increasingly stifling because the income from fishing is no longer sufficient to fulfill their daily needs.

This change in lifestyle has not taken place without problems. The people had to start from scratch and learn about farming processes while adjusting to this new way of life, which is different than the one before (fishermen can make money every day, while farmers need to wait for months until the harvest season). And as if that is not enough they have to deal with the Community Institute of Nusakambangan and the state forestry industry who claim that the emerged land belongs to them. Poverty and ignorance have finally become inherent to the lives of these fishermen, forced to become farmers.

If water has become a problem in Indonesia, another issue plays in Brasil. Because of continuous logging in Jacacua, Alagrete in Brasil a new problem has emerged: sand. In The Pampas Unknown Desert, sand plains are spreading ever wider, eroding unirrigated agricultural areas and grass fields used to feed the cattle of the inhabitants. They try to plant trees to hold back the increasingly rapid spreading of the sand plains, but these efforts only provide them with a little bit of hope, especially during the dry season when it is hard to find water. The trees that they have planted are also threatened to wither and die.

"South to South" not only presents documentary films about destruction and natural disasters. There are also films on local communities which resist against the exploitation of the natural wealth of their regions. Sipakapa is not for Sale is one of them. The residents of Sipakapa, a small town in Guatemala, fight against US gold mining corporation Montana. Air pollution from the mining "production" destroys their farming crops. Not to mention water wells drying up. The mining of gold uses up 250,000 liters of water every hour- comparable to the amount of water consumed by the entire population of Sipakapa in one whole year. So this scarcity of water is threatening their farms.

Not being able to cope any longer with the silence coming from the government, the residents of Sipakapa protested by blocking supporting trucks for the mining activities. As many as 3000 soldiers were mobilized to "control" the action, which finally sparked a riot causing 20 civilian casualties. But, the struggle of the population of Sipakapa did not end there. They held a referendum to show the extent of their rejection of the company. The result showed that 95% of the population was against gold mining in their region. They reported the result to the President of Guatemala but unfortunately, until today the referendum has not succeeded in realizing their wishes.

Clashing with a government who acts in the name of the interests of the state also happens in Malaysia. Through the film, Penusah Tana, or Struggle of the Forgotten, producers Hillary Chiew and Chi Too try to raise the difficulties experienced by the Dayak Penan tribe in Serawak who face logging in their living region. The logging business which started in the year 1960 is supported by the Malaysian government, who is not shy to act with repression toward the minority tribes opposing it. The businessman also shows two faces: he acts like the good student building public facilities (be it only in the shape of a school building which has never been put to use), but puts pressure on and removes the Dayak Penan tribe from the very forest on which their existence depends.

On the other hand, the involvement of the government handling environmental issues is not always accompanied by suffering of the people. As such, the government taking care of a group of elephants which are a nuisance to farmers in Sri Lanka in the film Wildlife's Worry or the establishment of a spring nature reserve in the Philippines in the film Forest Fortune, for example. Another effective way to preserve the environment is recorded in the film Sui Utik. The population of Sui Utik, a village in the heart of the Kalimantan forest, has its own rules and regulations with regard to their natural environment. Greed to drain or dominate the forest has no place in their policies towards nature for there is wisdom of planting and the even distribution of forest products. As a result, while other areas in Indonesia suffer from the grave effects of climate change which cause agricultural crops to decrease drastically, the population of Sui utik does not experience this.

This environmental film festival, which took place from 25 to 27 of January 2008 at the Goethe Institute in Jakarta, was closed with Too Hot not to Handle. This HBO production depicts climate change triggering a transformation of the weather and causing extreme natural disasters, from heat waves with temperatures which have increased threefold since 1950 and killing more people than a year long tornado, to 99 melting glaciers in Alaska.

Other documentaries about the environment are Mahua Memoirs which tells about the life experiences of a group of adivasi, a minority group from the East Ghats Mountains in India, faced with a dilemma about the richness of the area they live in. Jonathan Brown and the Lost Penguin teaches us how a lost penguin is returned to its original habitat. The Fridge talks about life in a refrigerator. And The Last Boy Riding depicts a world where there are no more fossil fuels left.

Experts often explain climate change and heat waves as the accumulation of the mercilessness of human kind in its management of the environment, which started since the industrial revolution. Ultimately, all kinds of human behavior towards the environment will sooner or later be felt by humans themselves. We are connected! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Désastres normaux en outre de faire humain
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Écrit par : Rosmi Julitasari S.
Traduit par : Tessa Rijk

« transforment l'inondation en source d'énergie électrique ! » cette phrase, qui chatouille l'imagination et elle critiques et brillantes en même temps, est écrite sur une des affiches de gain d'une concurrence tenue en tant qu'élément des « sud au festival du sud 2008 de film ». Cette affiche pourrait très bien représenter l'expression de la colère qui a empilé vers le haut dans l'esprit de Jearnima Pasya, un troisième étudiant d'école primaire d'année dans Pontianak, après que les inondations interminables qui ont frappé cette ville principale chaque année.

Les inondations sont en effet ennuyantes. Même au début de l'année 2008, l'aéroport international de Sukarno Hatta dans la configuration du nord de Jakarta a paralysé pour un couple des heures parce qu'il a été inondé avec de l'eau. Ceci se produire moulé une ombre foncée au cours de la longue « année proclamée 2008 de l'Indonésie de visite ». Même le Président Susilo Bambang Yudhoyono et vice-président Yusuf Kalla s'est y mêlé pour surmonter cette « calamité » annuelle.

Est-il vrai que l'inondation soit un désastre normal ? Le documentaire le compartiment de Jakarta sous pression montré sur les « sud au festival du sud 2008 de film » exprime ses inquiétudes au-dessus de la quantité de déchets excédant 14 millions de litres par jour remplissant vers le haut du compartiment de Jakarta. Ces déchets polluent non seulement les fleuves traversant la ville de capitol, mais également les 1000 îles qui sont situées près du compartiment. C'est 14 millions de litres de déchets que « réussit » à atteindre les rivages et la mer ouverte. Ainsi que diriez-vous des déchets qui n'obtiennent pas à travers ? C'est le détritus qui envase vers le haut des fleuves principaux et de ses courants latéraux et fait déborder l'eau aux literies de fleuve ou aux rues autour de elles. Ceci qui déborde atteint sa crête quand les précipitations sont lourdes. Et ceci les grèves d'inondation de moment sans promeuvent des doutes.

Tandis que Jakarta est menacé pour devenir un lac géant, autre chose se produit dans Cilacap. Le Segera Anakan est menacé pour disparaître de la vue complètement en raison de la sédimentation qui s'était accumulée depuis les années 30. Ces eaux, qui composent un delta où le Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde et quelques autres fleuves viennent ensemble, ont déjà changé en raison de l'envasement vers le haut avec la boue, qui atteint presque un million de mètres cubes, apportée le long par les fleuves mentionnés ci-dessus.

C'est non seulement le phénomène de la sédimentation qui détruit l'écosystème de Segera Anakan, comme accentué par les fabricants du yang Tenggelam (la mer survolée) de Laut de film. Ce film, également montré à ce festival avec l'environnement en tant que son thème, appelle l'attention sur des changements des vies des communautés qui vivent autour du Segera Anakan, les victimes principales de cette sédimentation. Ils ont été forcés pour changer leurs sources de vie de pêcher en affermage, en utilisant la terre vide qui a émergé comme effet du processus de sédimentation de ces eaux, qui composaient une aire d'environ 21.750 hectares. Leurs vies comme pêcheurs sont devenues de plus en plus suffocantes parce que le revenu de la pêche n'est plus suffisant pour accomplir leurs besoins quotidiens.

Ce changement de style de vie n'est pas intervenu sans problèmes. Le peuple a dû commencer à partir de l'éraflure et se renseigner sur cultiver des processus tout en s'ajustant sur ce nouveau mode de vie, avant lequel est différent que celui (les pêcheurs peuvent rendre l'argent journalier, alors que les fermiers doivent attendre des mois jusqu'à la saison de moisson). Et comme si ce n'est pas asse'ils doivent avoir affaire avec l'institut de la Communauté de Nusakambangan et de l'industrie de sylviculture d'état qui réclament que la terre émergée appartient à eux. La pauvreté et l'ignorance sont finalement devenues inhérentes aux vies de ces pêcheurs, forcées pour aller bien à des fermiers.

Si l'eau est devenue un problème en Indonésie, une autre question joue dans Brasil. En raison de Jacacua entrant continu, Alagrete dans Brasil un nouveau problème a émergé : sable. Dans le désert inconnu de Pampas, les plaines de sable s'étendent toujours plus au loin, des zones agricoles et des champs non irrigués de érosion d'herbe employés pour alimenter les bétail des habitants. Ils essayent de planter des arbres à l'obstacle la propagation de plus en plus rapide des plaines de sable, mais ces efforts leur fournissent seulement un peu de l'espoir, particulièrement pendant la saison sèche où il est difficile de trouver l'eau. Les arbres qu'ils ont plantés sont également menacés pour se défraîchir et mourir.

Le « sud aux sud » présente non seulement les films documentaires au sujet de la destruction et des désastres normaux. Il y a également des films sur les communautés locales qui résistent contre l'exploitation de la richesse normale de leurs régions. Sipakapa n'est pas en vente est l'un d'entre eux. Les résidants de Sipakapa, une petite ville au Guatemala, combat contre la société Montana d'extraction de l'or des USA. La pollution atmosphérique de l'exploitation « production » détruit leurs récoltes cultivatrices. Pour ne pas mentionner des puits d'eau séchant vers le haut. L'exploitation de l'or épuise 250.000 litres de l'eau que chaque heure comparable à la quantité de l'eau a consommé par la population entière de Sipakapa en une année entière. Ainsi cette pénurie de l'eau menace leurs fermes.

Ne pouvant pas faire face plus longtemps au silence venant du gouvernement, les résidants de Sipakapa ont protesté en bloquant les camions de support pour les activités de extraction. Autant de pendant que 3000 soldats étaient mobilisés « pour commander » l'action, qui finalement a étincelé une émeute causant 20 accidents civils. Mais, la lutte de la population de Sipakapa n'a pas fini là. Ils ont tenu un référendum pour montrer l'ampleur de leur rejet de la compagnie. Le résultat a prouvé que 95% de la population était contre l'extraction de l'or dans leur région. Ils ont rapporté le résultat au président du Guatemala mais malheureusement, jusqu'à aujourd'hui le référendum n'a pas réussi à réaliser leurs souhaits.

S'opposer avec un gouvernement qui agit au nom des intérêts de l'état également se produit en Malaisie. Par le film, Penusah Tana, ou lutte de l'oublié, des producteurs Hillary Chiew et du Chi essayent aussi de soulever les difficultés éprouvées par la tribu de Penan de Dayak dans Serawak qui font face à entrer leur région vivante. Les affaires de notation qui ont commencé en l'année 1960 sont soutenues par le gouvernement malaisien, qui n'est pas timide pour agir avec la répression vers les tribus de minorité s'opposant à elle. L'homme d'affaires montre également deux visages : il agit comme les équipements publics de bon bâtiment d'étudiant (que ce soit seulement dedans la forme d'un bâtiment scolaire qui n'a été jamais mis à l'utilisation), mais fait pression dessus et enlève la tribu de Penan de Dayak de la forêt même de laquelle leur existence dépend.

D'une part, la participation du gouvernement manipulant les questions environnementales n'est pas toujours accompagnée de la douleur du peuple. En tant que tels, le gouvernement prenant soin d'un groupe d'éléphants qui sont un ennui aux fermiers au Sri Lanka dans le souci de la faune de film ou l'établissement d'une réservation de nature de ressort aux Philippines dans la fortune de forêt de film, par exemple. Une autre manière efficace de préserver l'environnement est enregistrée dans le film Sui Utik. La population de Sui Utik, un village au coeur de la forêt de Kalimantan, a ses propres règles et règlements en ce qui concerne leur environnement normal. L'avarice pour vidanger ou dominer la forêt n'a aucun endroit dans leurs politiques envers la nature pour là est sagesse de la plantation et de la distribution égale des produits de forêt. En conséquence, alors que d'autres secteurs en Indonésie souffrent des effets graves du changement de climat qui font diminuer les récoltes agricoles rigoureusement, la population de l'utik de Sui n'éprouve pas ceci.

Ce festival environnemental de film, qui a eu lieu de 25 à 27 du janvier 2008 à l'institut de Goethe à Jakarta, a été clôturé avec trop chaud pour ne pas manipuler. Cette production de HBO dépeint le changement de climat déclenchant une transformation du temps et causant des désastres normaux extrêmes, des vagues de chaleur avec les températures qui ont augmenté triple depuis 1950 et le massacre plus de personnes qu'une tornade d'année long, à 99 glaciers de fonte en Alaska.

D'autres documentaires au sujet de l'environnement sont des mémoires de mahua qui indique au sujet des expériences de la vie d'un groupe d'adivasi, une minorité groupent des montagnes est de Ghats en Inde, confrontée à un dilemme au sujet de la richesse du secteur qu'ils vivent po. Le brun Jonathan et le pingouin perdu nous enseigne comment un pingouin perdu est retourné à son habitat original. Le réfrigérateur parle de la vie dans un réfrigérateur. Et la dernière équitation de garçon dépeint un monde où il n'y ont plus plus de combustibles fossiles.

Les experts expliquent souvent le changement de climat et les vagues de chaleur comme accumulation du mercilessness de la sorte humaine de sa gestion de l'environnement, qui a commencé depuis la révolution industrielle. Finalement, toutes sortes de comportement humain vers l'environnement seront tôt ou tard senties par les humains eux-mêmes. Nous sommes reliés ! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Desastres naturales también de hacer humano
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Escrito cerca: Rosmi Julitasari S.
Traducido cerca: Tessa Rijk

“transforma inundar en una fuente de la energía eléctrica!” esta oración, que cosquillea la imaginación y la críticas y brillantes al mismo tiempo, se escribe en uno de los carteles que ganan de una competición celebrada como parte del “sur al festival del sur 2008 de la película”. Este cartel podría representar muy bien la expresión de la cólera que ha llenado para arriba en la mente de Jearnima Pasya, tercer estudiante de la escuela primaria del año en Pontianak, después de que las inundaciones interminables que golpearon esta ciudad importante cada año.

Las inundaciones son de hecho molestas. Incluso al principio del año 2008, aeropuerto internacional de Sukarno Hatta en la endecha del norte de Jakarta paralizó para un par de horas porque fue inundado con agua. Esto suceso echado una sombra oscura sobre “el año proclamado largo 2008 de Indonesia de la visita”. Incluso presidente Susilo Bambang Yudhoyono y vice presidente Yusuf Kalla interfirió para superar esta “calamidad anual”.

¿Es verdad que el inundar es un desastre natural? El documentary la bahía de Jakarta bajo presión demostrada en el “sur al festival del sur 2008 de la película” expresa su preocupación por la cantidad de desperdicios que excede 14 millones de litros al día que llena encima de la bahía de Jakarta. Estos desperdicios no sólo contaminan los ríos que atraviesan la ciudad del capitol, pero también las 1000 islas que están situadas cerca de la bahía. Éste es 14 millones de litros de desperdicios que “tiene éxito” en alcanzar las orillas y el mar abierto. ¿Tan qué sobre los desperdicios que no consigue a través? Ésta es la basura que enarena encima de los ríos principales y de sus corrientes laterales y hace el agua desbordar a los lechos del río o a las calles alrededor de ellas. Esto que desborda alcanza su pico cuando la precipitación es pesada. Y esto el momento que inunda huelgas sin más lejos dudas.

Mientras que Jakarta se amenaza para convertirse en un lago gigante, el algo más está sucediendo en Cilacap. El Segera Anakan se amenaza para desaparecer de vista totalmente como resultado de la sedimentación que se ha estado acumulando desde los años 30. Estas aguas, que componen un delta donde el Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde y algunos otros ríos vienen juntas, han cambiado ya como resultado del enarenamiento para arriba con el fango, que casi alcanza un millón metros cúbicos, traído adelante por los ríos ya mencionados.

Es no sólo el fenómeno de la sedimentación que destruye el ecosistema de Segera Anakan, según lo destacado por los fabricantes del yang Tenggelam (el mar desbordado) de Laut de la película. Esta película, también demostrada en este festival con el ambiente como su tema, dibuja la atención a los cambios en las vidas de las comunidades que viven alrededor del Segera Anakan, las víctimas principales de esta sedimentación. Se han forzado para cambiar sus fuentes del sustento de la pesca a cultivar, usando la tierra vacía que ha emergido como efecto del proceso de la sedimentación de estas aguas, que componían un área de alrededor 21.750 hectáreas. Sus vidas como pescadores han llegado a ser cada vez más sofocantes porque la renta de la pesca es no más suficiente satisfacer sus necesidades diarias.

Este cambio en forma de vida no ha ocurrido sin problemas. La gente tuvo que salir de rasguño y aprender sobre cultivar procesos mientras que ajustaba a esta nueva manera de la vida, antes de la cual es diferente que la que está (los pescadores pueden hacer el dinero diario, mientras que los granjeros necesitan esperar meses hasta la estación de la cosecha). Y como si ése no sea bastante tienen que ocuparse del instituto de la comunidad de Nusakambangan y de la industria de la silvicultura del estado que demandan que la tierra emergente pertenece a ellos. La pobreza y la ignorancia finalmente han llegado a ser inherentes a las vidas de estos pescadores, forzadas para sentir bien a granjeros.

Si el agua se ha convertido en un problema en Indonesia, otra edición juega en Brasil. Debido a Jacacua que entraba continuo, Alagrete en Brasil un nuevo problema ha emergido: arena. En el desierto desconocido de Pampa, los llanos de la arena se están separando siempre más de par en par, las áreas agrícolas y los campos unirrigated de la hierba que erosionan usados para alimentar a los ganados de los habitantes. Intentan plantar árboles para celebrar detrás separarse cada vez más rápido de los llanos de la arena, pero estos esfuerzos proveen solamente de ellos un poco de la esperanza, especialmente durante la estación seca en que es duro encontrar el agua. Los árboles que han plantado también se amenazan para marchitar y para morir.

“Del sur al sur” no sólo presenta las películas documentales sobre la destrucción y desastres naturales. Hay también películas en las comunidades locales que se oponen contra la explotación de la abundancia natural de sus regiones. Sipakapa no está para la venta es uno de ellos. Los residentes de Sipakapa, una ciudad pequeña en Guatemala, lucha contra la corporación Montana de la minería aurífera de los E.E.U.U. La contaminación atmosférica de la explotación minera “producción” destruye sus cosechas que cultivan. Para no mencionar los pozos de agua que se secan para arriba. La explotación minera del oro utiliza encima de 250.000 litros de agua que cada hora comparable a la cantidad de agua consumió por la población entera de Sipakapa en un año entero. Esta escasez del agua está amenazando tan sus granjas.

No pudiendo hacer frente más de largo al silencio que venía del gobierno, los residentes de Sipakapa protestaron bloqueando los carros de soporte para las actividades que minaban. Tanto mientras que movilizaron a 3000 soldados “para controlar” la acción, que finalmente chispeó un alboroto que causaba 20 víctimas civiles. Pero, la lucha de la población de Sipakapa no terminó allí. Celebraron un referéndum para demostrar el grado de su rechazamiento de la compañía. El resultado demostró que el 95% de la población estaban contra la minería aurífera en su región. Divulgaron el resultado al presidente de Guatemala pero desafortunadamente, hasta hoy el referéndum no ha tenido éxito en realizar sus deseos.

El Clashing con un gobierno que actúe en nombre de los intereses del estado también sucede en Malasia. A través de la película, Penusah Tana, o la lucha del haber olvidado, de los productores Hillary Chiew y del Chi intenta también plantear las dificultades experimentadas por la tribu de Penan del Dayak en Serawak que hacen frente a entrar su región viva. El negocio de registración que comenzó en el año 1960 es apoyado por el gobierno malasio, que no es tímido actuar con la represión hacia las tribus de la minoría que la oponen. El hombre de negocios también demuestra dos caras: él actúa como las instalaciones públicas del buen edificio del estudiante (sea solamente adentro la forma de un edificio de escuela que nunca no se ha puesto al uso), pero aplica la presión encendido y quita la tribu de Penan del Dayak del mismo bosque de el cual su existencia depende.

Por otra parte, la implicación del gobierno que maneja ediciones ambientales no es acompañada siempre por el sufrimiento de la gente. Como tal, el gobierno que toma cuidado de un grupo de los elefantes que son un fastidio a los granjeros en Sri Lanka en la preocupación de la fauna de la película o el establecimiento de una reserva de naturaleza del resorte en las Filipinas en la fortuna del bosque de la película, por ejemplo. Otra manera eficaz de preservar el ambiente se registra en la película Sui Utik. La población de Sui Utik, una aldea en el corazón del bosque de Kalimantan, tiene sus propias reglas y regulaciones con respecto a su ambiente natural. La avaricia para drenar o para dominar el bosque no tiene ningún lugar en sus políticas hacia la naturaleza para allí es sabiduría de plantar y de la distribución uniforme de los productos de bosque. Consecuentemente, mientras que otras áreas en Indonesia sufren de los efectos graves del cambio del clima que hacen cosechas agrícolas disminuir drástico, la población del utik de Sui no experimenta esto.

Este festival ambiental de la película, que ocurrió a partir el 25 a 27 del enero de 2008 en el instituto de Goethe en Jakarta, fue cerrado con demasiado caliente para no dirigir. Esta producción de HBO representa el cambio del clima que acciona una transformación del tiempo y que causa desastres naturales extremos, de olas de calor con las temperaturas que han aumentado triple desde 1950 y la matanza más gente que un tornado del año de largo, a 99 glaciares que derriten en Alaska.

Otros documentaries sobre el ambiente son memorias del Mahua que habla de las experiencias de la vida de un grupo de adivasi, una minoría agrupan de las montañas del este de Ghats en la India, hecha frente con un dilema sobre la riqueza del área que viven pulg. El marrón de Jonatán y el pingüino perdido nos enseña cómo un pingüino perdido se vuelve a su habitat original. El refrigerador habla de vida en un refrigerador. Y el montar a caballo pasado del muchacho representa un mundo donde no hay combustibles fósiles a la izquierda.

Los expertos explican a menudo olas del cambio y de calor del clima como la acumulación del mercilessness de la clase humana en su gerencia del ambiente, que comenzó desde la revolución industrial. En última instancia, todas las clases de comportamiento humano hacia el ambiente son sentidas más pronto o más adelante por los seres humanos ellos mismos. ¡Estamos conectados! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Disastri naturali inoltre di fare umano
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Scritto vicino: Rosmi Julitasari S.
Tradotto vicino: Tessa Rijk

“trasforma il Flooding in una fonte di energia elettrica!„ questa frase, che la solletica l'immaginazione e critiche e brillanti allo stesso tempo, è scritta su uno dei manifesti di vincita di una concorrenza tenuta come componente “del sud al festival del sud 2008 della pellicola„. Questo manifesto potrebbe rappresentare molto bene l'espressione della rabbia che ha accatastato in su nella mente di Jearnima Pasya, un terzo allievo della scuola elementare di anno in Pontianak, dopo che gli inondazioni senza fine che hanno colpito questa città principale ogni anno.

Gli inondazioni sono effettivamente annoying. Anche all'inizio dell'anno 2008, l'aeroporto internazionale di Sukarno Hatta nella disposizione del nord de Jakarta ha paralizzato per una coppia delle ore perché è stato sommerso da acqua. Ciò accadere fuso un'ombra scura nel corso “dell'anno affermato lungo 2008 dell'Indonesia di chiamata„. Anche il presidente Susilo Bambang Yudhoyono ed il vice presidente Yusuf Kalla ha interferito per sormontare questa “calamità„ annuale.

È allineare che il flooding è un disastro naturale? Il documentary la baia di Jakarta sotto pressione indicata “sul sud al festival del sud 2008 della pellicola„ esprime la relativa preoccupazione sopra la quantità di rifiuti che eccede 14 milione litri un il giorno che si riempie sulla baia di Jakarta. Questi rifiuti non solo inquinano i fiumi che attraversano la città del capitol, ma anche le 1000 isole che sono situate vicino alla baia. Ciò è i 14 milione litri di rifiuti che “riesce„ a raggiungere i puntelli ed il mare aperto. Così che cosa circa i rifiuti che non ottengono attraverso? Ciò è i rifiuti che interrano sui fiumi principali e sulle relative correnti laterali ed inducono l'acqua a traboccare agli assestamenti del fiume o alle vie intorno loro. Ciò che trabocca raggiunge il relativo picco quando la pioggia è pesante. E questo che il flooding di momento colpisce senza affatto più ulteriormente dubbi.

Mentre Jakarta è minacciata per trasformarsi in in un lago gigante, il qualcos'altro sta accadendo in Cilacap. Il Segera Anakan è minacciato per sparire da vista completamente come conseguenza della sedimentazione che sta accumulandosi dai 1930s. Queste acque, che compongono un delta dove il Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde ed alcuni altri fiumi vengono insieme, già sono cambiato come conseguenza dell'interramento in su con fango, che quasi raggiunge un milione di tester cubici, portato avanti dai fiumi sopraccennati.

È non solo il fenomeno della sedimentazione che distrugge l'ecosistema di Segera Anakan, come evidenziato dai creatori del yang Tenggelam (il mare traboccato) di Laut della pellicola. Questa pellicola, anche indicata a questo festival con l'ambiente come relativo tema, attira l'attenzione sui cambiamenti nelle vite delle Comunità che vivono intorno al Segera Anakan, le vittime principali di questa sedimentazione. Sono stati costretti per cambiare le loro fonti della vita dalla pesca all'agricoltura, usando la terra vuota che è emerso come effetto del processo di sedimentazione di queste acque, che hanno usato comporre una superficie di intorno 21.750 ettari. Le loro vite come pescatori sono diventato sempre più stifling perché il reddito da pesca non è più sufficiente per compiere i loro bisogni quotidiani.

Questo cambiamento nel lifestyle non ha avvenuto senza problemi. La gente ha dovuto cominciare da zero ed imparare circa l'agricoltura dei processi mentre registrava a questo nuovo modo di vivere, di cui è differente che quello prima (pescatori possono rendere i soldi giornalieri, mentre i coltivatori devono aspettare i mesi fino alla stagione della raccolta). E come se quello non sia abbastanza devono trattare con l'istituto della Comunità di Nusakambangan e dell'industria di silvicoltura di dichiarare che sostengono che la terra emersa appartiene a loro. La povertà e l'ignoranza infine sono diventato inerenti alle vite di questi pescatori, costrette per stare bene ai coltivatori.

Se l'acqua si è trasformata in in un problema in Indonesia, un'altra edizione gioca in Brasil. A causa di Jacacua entrante continuo, Alagrete in Brasil un nuovo problema è emerso: sabbia. Nel deserto sconosciuto della Pampa, le pianure della sabbia stanno spargendo mai più largamente, zone agricole e campi non irrigati d'erosione dell'erba usati per alimentare i bestiami degli abitanti. Provano a piantare gli alberi per tenere indietro la diffusione sempre più veloce delle pianure della sabbia, ma questi sforzi forniscono loro soltanto una punta piccola di speranza, particolarmente durante la stagione asciutta in cui è duro trovare l'acqua. Gli alberi che hanno piantato inoltre sono minacciati per appassire e morire.

“Del sud a sud„ non solo presenta le pellicole documentarie circa distruzione ed i disastri naturali. Ci sono inoltre pellicole sulle Comunità locali che resistono a contro lo sfruttamento della ricchezza naturale delle loro regioni. Sipakapa non è per la vendita è uno di loro. I residenti di Sipakapa, una piccola città nel Guatemala, lotta contro la società Montana di estrazione dell'oro degli Stati Uniti. L'inquinamento atmosferico dall'estrazione mineraria “produzione„ distrugge i loro raccolti d'agricoltura. Per non accennare i pozzi d'acqua che si asciugano in su. L'estrazione mineraria dell'oro esaurisce 250.000 litri di acqua che ogni ora paragonabile alla quantità di acqua ha consumato dall'intera popolazione di Sipakapa durante un anno intero. Così questa penuria di acqua sta minacciando i loro poderi.

Non potendo fare fronte affatto più lungamente al silenzio che viene dal governo, i residenti di Sipakapa hanno protestato ostruendo i camion di sostegno per le attività estraenti. Altretanto mentre 3000 soldati sono stati mobilitati “per controllare„ l'azione, che infine ha scintillato un tumulto che causa 20 incidenti civili. Ma, la lotta della popolazione di Sipakapa non si è conclusa là. Hanno tenuto un referendum per mostrare il limite del loro rifiuto dell'azienda. Il risultato ha indicato che 95% della popolazione era contro l'estrazione dell'oro nella loro regione. Hanno segnalato il risultato al presidente del Guatemala ma purtroppo, fino all'oggi il referendum non è riuscito a realizzare i loro desideri.

Scontrandosi con un governo che si comporta in nome degli interessi del dichiarare inoltre accade in Malesia. Attraverso la pellicola, Penusah Tana, o la lotta dimenticato di, dei produttori Hillary Chiew e del "chi" anche prova a sollevare le difficoltà incontrate dalla tribù di Penan del Dayak in Serawak che affrontano entrare la loro regione vivente. Il commercio annotante che ha cominciato durante l'anno 1960 è sostenuto dal governo Malaysian, che non è timido comportarsi con repressione verso le tribù di minoranza che la oppongono. L'uomo d'affari inoltre mostra due facce: si comporta come le facilità pubbliche della buona costruzione dell'allievo (sia soltanto dentro la figura di un edificio scolastico che non è stato utilizzato mai), ma esercita la pressione sopra e rimuove la tribù di Penan del Dayak dalla foresta stessa da cui la loro esistenza dipende.

D'altra parte, la partecipazione del governo che maneggia le edizioni ambientali non è accompagnata sempre da suffering della gente. Come tali, il governo che prende cura di un gruppo degli elefanti che sono un fastidio ai coltivatori in Sri Lanka nella preoccupazione della fauna selvatica della pellicola o l'istituzione di una riserva naturale della molla nelle Filippine nella fortuna della foresta della pellicola, per esempio. Un altro senso efficace conservare l'ambiente è registrato nella pellicola Sui Utik. La popolazione di Sui Utik, un villaggio nel cuore della foresta di Kalimantan, ha le relative proprie norme e regolazioni riguardo al loro ambiente naturale. Il Greed per vuotare o dominare la foresta non ha posto nelle loro politiche verso la natura per là è saggezza di piantatura e della distribuzione uniforme dei prodotti di foresta. Di conseguenza, mentre altre zone in Indonesia soffrono dagli effetti gravi del cambiamento di clima che inducono i raccolti agricoli a diminuire drasticamente, la popolazione del utik di Sui non sperimenta questa.

Questo festival ambientale della pellicola, che ha avvenuto 25 - 27 del gennaio 2008 all'istituto del Goethe a Jakarta, era chiuso con troppo caldo non maneggiare. Questa produzione di HBO descrive il cambiamento di clima che innesca una trasformazione del tempo e che causa i disastri naturali estremi, dalle onde termiche con le temperature che hanno aumentato di lunghezza triplo dal 1950 e l'uccisione più gente che un ciclone di anno, a 99 ghiacciai di fusione nell'Alaska.

Altri documentaries circa l'ambiente sono memorie della mahua che dice a circa le esperienze di vita in un gruppo del adivasi, una minoranza raggruppano dalle montagne orientali di Ghats in India, stata minacciata da un dilemma circa la ricchezza della zona che vivono poll. Il colore marrone Jonathan ed il Penguin perso ci insegna come un penguin perso è restituito al relativo habitat originale. Il frigorifero parla della vita in un frigorifero. E l'ultimo Riding del ragazzo descrive un mondo in cui ci non sono più combustibili fossili a sinistra.

Gli esperti spiegano spesso il cambiamento di clima e le onde termiche come l'accumulazione del mercilessness del genere umano nella relativa amministrazione dell'ambiente, che ha cominciato dalla rivoluzione industriale. Infine, tutti i generi di comportamento umano verso l'ambiente più presto o più successivamente saranno ritenuti dagli esseri umani essi stessi. Siamo collegati! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Naturkatastrophen auch des menschlichen Tuns
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Vorbei geschrieben: Rosmi Julitasari S.
Vorbei übersetzt: Tessa Rijk

„wandeln überschwemmung in eine Leistung-Quelle!“ um dieser Satz, der die Phantasie und sie tickles, die gleichzeitig kritisch und leuchtend sind, wird auf eins der gewinnenden Plakate einer Konkurrenz geschrieben, die als Teil des „Südens zu Südfilm-Festival 2008“ gehalten wird. Dieses Plakat könnte den Ausdruck des Zornes, der oben im Verstand von Jearnima Pasya, ein angehäuft hat dritter Volksschulekursteilnehmer des Jahres sehr gut darstellen in Pontianak, nachdem die immerwährenden Fluten, die diese Hauptstadt jedes Jahr schlugen.

Die Fluten sind in der Tat ärgerlich. Sogar beim Anfang des Jahres 2008, Sukarno Hatta legen internationaler Flughafen in Nordjakarta gelähmtes für ein Paar von Stunden, weil er mit Wasser überschwemmt wurde. Dieses Geschehen geworfen einem dunklen Schatten über dem langen proklamierten „Besuch Indonesien Jahr 2008“. Sogar Präsident Susilo Bambang Yudhoyono und Vizepräsident Yusuf Kalla behinderte, um diesen jährlichen „Notstand“ zu überwinden.

Ist es zutreffend, daß überschwemmung eine Naturkatastrophe ist? Der Dokumentarfilm die Bucht von Jakarta unter dem Druck, der auf dem „Süden zu Südfilm-Festival 2008“ gezeigt wird, drückt sein Interesse über der Menge des Abfalls 14 Million Liter ein den Tag übersteigend aus, der herauf die Bucht von Jakarta füllt. Dieser Abfall beschmutzt nicht nur die Flüsse, welche die Kapitolstadt, aber durchfließen, auch die 1000 Inseln, die nah an der Bucht sich befinden. Dieses ist die 14 Million Liter Abfall, denen „folgt“, mit, die Ufer und die hohe See zu erreichen. So was über den Abfall, der nicht durch erhält? Dieses ist der Abfall, der herauf die Hauptflüsse und seine seitlichen Ströme verschlammt und das Wasser veranlaßt, zur Flußbettwäsche oder zu den Straßen um sie überzulaufen. Überlaufendes dieses erreicht seine Spitze, wenn Niederschlag schwer ist. Und dieses, welches die Momentüberschwemmung ohne irgendwie weiter Zweifel anschlägt.

Während Jakarta bedroht wird, um ein riesiger See zu werden, geschieht noch etwas in Cilacap. Das Segera Anakan wird bedroht, um vom Anblick resultierend aus Sedimentbildung vollständig zu verschwinden, die seit den dreißiger Jahren aufgebaut hat. Dieses Wasser, die ein Dreieck in dem das Citanduy bilden, Cimenent, Cibeureum, Cikonde und einige andere Flüsse kommt zusammen, hat geändert bereits resultierend aus oben verschlammen mit dem Schlamm, der fast eine Million Kubikmeßinstrumente erreicht, mitgebracht durch vorher erwähnte Flüsse.

Es ist nicht nur das Phänomen der Sedimentbildung, die das Oekosystem von Segera Anakan zerstört, wie durch die Hersteller des Film Laut yang Tenggelam (das übergelaufene Meer) hervorgehoben. Dieser Film, auch gezeigt an diesem Festival mit dem Klima als sein Thema, lenkt Aufmerksamkeit auf änderungen in den Leben der Gemeinschaften, die um das Segera Anakan leben, die Hauptopfer dieser Sedimentbildung. Sie sind gezwungen worden, um ihre Quellen des Lebensunterhalts vom Fischen zum Bewirtschaften mit leerem Land zu ändern, das als Effekt des Sedimentbildungprozesses dieses Wassers aufgetaucht ist, die verwendete, einen Bereich von herum 21.750 Hektars zu bilden. Ihre Leben als Fischer sind in zunehmendem Maße drückend geworden, weil das Einkommen vom Fischen nicht mehr genügend ist, ihre täglichen Notwendigkeiten zu erfüllen.

Diese änderung im Lebensstil hat nicht ohne Probleme stattgefunden. Die Leute mußten vom Kratzer abfahren und über das Bewirtschaften von Prozessen bei der Justage erlernen auf diese neue Lebensart, der unterschiedlich als das ist vor (Fischer können Geld täglich verdienen, während Landwirte Monate bis die Erntejahreszeit warten müssen). Und als ob das nicht genug ist, müssen sie das Gemeinschaftsinstitut von Nusakambangan und von Zustandforstwirtschaftindustrie beschäftigen, die behaupten, daß das aufgetauchte Land ihnen gehört. Armut und Unwissenheit sind schließlich zu den Leben dieser Fischer zugehörig geworden, gezwungen, um Landwirten zu stehen.

Wenn Wasser ein Problem in Indonesien geworden ist, spielt eine andere Ausgabe in Brasil. Wegen ununterbrochenen anmeldenden Jacacua ist Alagrete in Brasil ein neues Problem aufgetaucht: Sand. In der Pampas unbekannten Wüste verbreiten Sandebenen überhaupt weit, abfressende unbewässerte landwirtschaftliche Bereiche und Gras fängt verwendet, das Vieh der Einwohner einzuziehen auf. Sie versuchen, Bäume zum Hindernis zu errichten das in zunehmendem Maße schnelle Verbreiten der Sandebenen, aber diese Bemühungen versehen sie nur mit ein wenig der Hoffnung, besonders während der trockenen Jahreszeit, als es hart ist, Wasser zu finden. Die Bäume, die sie errichtet haben, werden auch bedroht, um zu verwelken und zu sterben.

„Süd zum Süden“ stellt nicht nur dokumentarische Filme über Zerstörung und Naturkatastrophen dar. Es gibt auch Filme auf lokalen Gemeinschaften, die gegen die Ausnutzung der natürlichen Fülle ihrer Regionen widerstehen. Sipakapa ist nicht für Verkauf ist eins von ihnen. Die Bewohner von Sipakapa, eine kleine Stadt in Guatemala, Kampf gegen US Goldförderungkorporation Montana. Luftverschmutzung vom Bergbau „Produktion“ zerstört ihre bewirtschaftenden Getreide. Die Wasserbrunnen nicht erwähnen, die oben trocknen. Der Bergbau des Goldes verwendet herauf 250.000 Liter Wasser jede Stunde, die mit der Menge des Wassers vergleichbar ist, durch die Gesamtbevölkerung von Sipakapa in einem vollständigen Jahr verbrauchte. So bedroht diese Knappheit des Wassers ihre Bauernhöfe.

Nicht in der Lage seiend, mit der Ruhe irgendwie länger fertig zu werden, die von der Regierung kommt, protestierten die Bewohner von Sipakapa, indem sie stützende LKWas für die gewinnentätigkeiten blockierten. So viel, wie 3000 Soldaten mobilisiert wurden, die Tätigkeit „zu steuern“, die schließlich ein Aufstand funkte, der 20 Zivilunfall verursacht. Aber, der Kampf der Bevölkerung von Sipakapa beendete nicht dort. Sie hielten ein Referendum, um den Umfang einer ihrer Ablehnung der Firma zu zeigen. Das Resultat zeigte, daß 95% der Bevölkerung gegen Goldförderung in ihrer Region war. Sie berichteten dem Resultat den Präsidenten von Guatemala, aber leider, bis heutigen Tag hat das Referendum nicht gefolgt, mit, ihre Wünsche zu verwirklichen.

Das Zusammenstoßen mit einer Regierung, die im Namen der Interessen des Zustandes auch fungiert, geschieht in Malaysia. Durch den Film versuchen Penusah Tana oder Kampf von vergessen, von den Produzenten Hillary Chiew und vom Chi auch, die Schwierigkeiten aufzuwerfen, die durch den Dayak Penan Stamm in Serawak gestoßen werden, die das Anmelden ihrer lebenden Region gegenüberstellen. Das loggengeschäft, das im Jahr 1960 begann, wird durch die malaysische Regierung gestützt, die nicht schüchtern ist, mit Unterdrückung in Richtung zu den Minoritätstämmen zu fungieren, die ihr entgegensetzen. Der Geschäftsmann zeigt auch zwei Gesichter: er fungiert wie der allgemeine Service des guten Kursteilnehmergebäudes (sei es nur innen die Form eines Schulgebäudees, das nie zum Gebrauch gesetzt worden ist), aber übt Druck an aus und entfernt den Dayak Penan Stamm vom Wald, von dem ihr Bestehen abhängt.

Einerseits wird die Miteinbeziehung der Regierung, die Klimaausgaben anfaßt, nicht immer vom Suffering der Leute begleitet. Als solcher, die Regierung, die um einer Gruppe Elefanten kümmert, die eine Beeinträchtigung zu den Landwirten in Sri Lanka in der Sorge der Film Wildnisses oder die Einrichtung einer Frühling Naturreserve in den Philippinen im Film Waldvermögen sind, z.B. Eine andere wirkungsvolle Weise, das Klima zu konservieren wird im Film Sui Utik notiert. Die Bevölkerung von Sui Utik, ein Dorf im Herzen des Kalimantan Waldes, hat seine eigenen Richtlinien und Regelungen hinsichtlich ihres natürlichen Klimas. Die Habsucht, zum des Waldes abzulassen oder zu beherrschen hat keinen Platz in ihren politischen Richtlinien in Richtung zur Natur für dort ist Klugheit des Errichtens und der gleichmäßigen Verteilung der Waldprodukte. Infolgedessen während andere Bereiche in Indonesien unter den ernsten Effekten der Klimaänderung leiden, die landwirtschaftliche Getreide veranlassen, sich drastisch zu verringern, erfährt die Bevölkerung von Sui utik nicht dieses.

Dieses Klimafilmfestival, das von 25 bis 27 von Januar 2008 am Goethe Institut in Jakarta stattfand, wurde mit zu heißem, um geschlossen nicht anzufassen. Diese HBO Produktion stellt die Klimaänderung bildlich dar, die eine Umwandlung des Wetters auslöst und extreme Naturkatastrophen, von den Hitzewellen mit Temperaturen verursacht, die dreifaches seit 1950 und Tötung mehr Leute als ein Tornado des Jahres lang erhöht haben, zu 99 schmelzenden Gletschern in Alaska.

Andere Dokumentarfilme über das Klima sind Mahwabaum-Abhandlungen, das über die Lebenerfahrungen einer Gruppe adivasi erklärt, eine Minorität gruppieren von den OstGhats Bergen in Indien, gegenübergestellt mit einem Dilemma über den Reichtum des Bereichs, den sie inch leben. Jonathan Braun und der verlorene Penguin bringt uns bei, wie ein verlorener Penguin zu seinem ursprünglichen Lebensraum zurückgebracht wird. Der Kühlraum spricht über das Leben in einem Kühlraum. Und das letzte Junge Reiten stellt eine Welt bildlich dar, in der es no more Fossilienbrennstoffe nach links gibt.

Experten erklären häufig Klimaänderung und Hitzewellen als die Ansammlung des mercilessness der menschlichen Art in seinem Management des Klimas, das seit der industriellen Revolution begann. Schließlich werden alle Arten menschliches Verhalten in Richtung zum Klima früher oder später von Menschen selbst geglaubt. Wir werden angeschlossen! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Disastres naturais também de fazer humano
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Escrito perto: Rosmi Julitasari S.
Traduzido perto: Tessa Rijk

“transforma inundar em uma fonte de poder elétrico!” esta sentença, que a agrada a imaginação e críticas e brilhantes ao mesmo tempo, é escrita em um dos posteres ganhando de uma competição prendida como parte do “sul ao Festival sul 2008 da película”. Este poster poderia muito jorrar representa a expressão da raiva que empilhou acima na mente de Jearnima Pasya, um terceiro estudante da escola elementar do ano em Pontianak, depois que as inundações nunca terminando que bateram esta cidade principal cada ano.

As inundações são certamente irritantes. Mesmo no início do ano 2008, aeroporto internacional de Sukarno Hatta na configuração norte de Jakarta paralizou para um par das horas porque foi inundado com água. Isto acontecimento moldado uma sombra escura sobre da “o ano proclamado longo 2008 de Indonésia visita”. Mesmo o presidente Susilo Bambang Yudhoyono e vice-presidente Yusuf Kalla interferiu para superar este “calamity anual”.

É verdadeiro que inundar é um disastre natural? O documentary a baía de Jakarta sob a pressão mostrada no “sul ao Festival sul 2008 da película” expressa seu interesse sobre a quantidade de rubbish que excede 14 milhão litros um o dia que enche-se acima da baía de Jakarta. Este rubbish pollutes não somente os rios que correm através da cidade do capitol, mas também os 1000 consoles que são ficados situados perto da baía. Este é os 14 milhão litros do rubbish que “sucede” em alcançar as costas e o mar aberto. Assim que sobre o rubbish que não começa completamente? Este é o lixo que silts acima dos rios principais e de suas correntes laterais e faz com que a água transborde aos fundamentos do rio ou às ruas em torno deles. Isto que transborda alcança seu pico quando o rainfall é pesado. E isto o momento que inunda batidas sem mais mais as dúvidas.

Quando Jakarta for ameaçado se transformar um lago gigante, algo mais está acontecendo em Cilacap. O Segera Anakan é ameaçado desaparecer completamente da vista em conseqüência do sedimentation que tem construído acima desde os 1930s. Estas águas, que compõem um delta onde o Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde e alguns outros rios vêm junto, têm mudado já em conseqüência de silting acima com a lama, que alcança quase um milhão medidores cúbicos, trazida longitudinalmente por rios acima mencionados.

É não somente o fenômeno do sedimentation que destrói o ecosystem de Segera Anakan, como destacado pelos fabricantes do yang Tenggelam de Laut da película (o mar transbordado). Esta película, mostrada também neste festival com o ambiente como seu tema, extrai a atenção às mudanças nas vidas das comunidades que vivem em torno do Segera Anakan, vítimas principais deste sedimentation. Foram forçados para mudar suas fontes dos meios de subsistência de pescar a cultivar, usando a terra vazia que emergiu como um efeito do processo do sedimentation destas águas, que se usaram compor uma área de ao redor 21.750 hectares. Suas vidas como pescadores tornaram-se cada vez mais stifling porque a renda da pesca é já não suficiente cumprir suas necessidades diárias.

Esta mudança no lifestyle não ocorreu sem problemas. Os povos tiveram que partir do risco e aprender sobre cultivar processos ao ajustar a esta maneira de vida nova, de que é diferente do que essa antes (os pescadores podem fazer o dinheiro diário, quando os fazendeiros necessitarem esperar meses até a estação da colheita). E como se aquele não é bastante têm que tratar do instituto da comunidade de Nusakambangan e da indústria do forestry do estado que reivindicam que a terra emersa lhes pertence. A pobreza e o ignorance tornaram-se finalmente inerentes às vidas destes pescadores, forçadas para assentar bem em fazendeiros.

Se a água se transformar um problema em Indonésia, uma outra edição joga em Brasil. Por causa de Jacacua entrando contínuo, Alagrete em Brasil um problema novo emergiu: areia. No deserto desconhecido de Pampas, as planícies da areia estão espalhando sempre mais largamente, as áreas agriculturais e os campos unirrigated corroendo-se da grama usados alimentar o gado dos habitantes. Tentam plantar árvores para prender para trás espalhar cada vez mais rápido das planícies da areia, mas estes esforços fornecem-nas somente com um pouco da esperança, especialmente durante a estação seca em que é duro encontrar a água. As árvores que plantaram são ameaçadas também wither e morrer.

“Sul ao sul” apresenta não somente películas documentary sobre a destruição e disastres naturais. Há também películas nas comunidades locais que resistem de encontro à exploração da riqueza natural de suas regiões. Sipakapa não é para a venda é um deles. Os residentes de Sipakapa, uma cidade pequena em Guatemala, luta de encontro ao corporaçõ minando Montana do ouro dos E.U. A poluição de ar da mineração “produção” destrói suas colheitas cultivando. Para não mencionar os poços de água que secam acima. A mineração do ouro usa-se acima de 250.000 litros da água que cada hora comparável à quantidade de água consumiu pela população inteira de Sipakapa em um ano inteiro. Assim este scarcity da água está ameaçando suas fazendas.

Não podendo lidar mais por muito tempo com o silêncio que vem do governo, os residentes de Sipakapa protestaram obstruindo caminhões suportando para as atividades minando. Tanto como enquanto 3000 soldados mobilized “para controlar” a ação, que acendeu finalmente um motim que causa 20 víctimas civis. Mas, o esforço da população de Sipakapa não terminou lá. Prenderam um referendum para mostrar a extensão de sua rejeção da companhia. O resultado mostrou que 95% da população estava de encontro ao ouro que mina em sua região. Relataram o resultado ao presidente de Guatemala mas infelizmente, até hoje o referendum não sucedeu em realizar seus desejos.

Clashing com um governo que aja no nome dos interesses do estado também acontece em Malaysia. Através da película, Penusah Tana, ou o esforço do esquecido, dos produtores Hillary Chiew e do Chi tentam demasiado levantar as dificuldades experimentadas pelo tribe de Penan do Dayak em Serawak que enfrentam entrar sua região viva. O negócio registrando que começou no ano 1960 é suportado pelo governo Malaysian, que não é tímido agir com repression para os tribes do minority que opõem o. O homem de negócios mostra também duas caras: age como as facilidades públicas do edifício bom do estudante (seja somente na forma de um edifício de escola que não seja posto nunca ao uso), mas aplica uma pressão sobre e remove o tribe de Penan do Dayak da floresta very de que sua existência depende.

Na uma mão, a participação do governo que segura edições ambientais não é acompanhada sempre pelo sofrimento dos povos. Como esta'n, o governo que toma cuidado de um grupo dos elefantes que são um incômodo aos fazendeiros em Sri Lanka na preocupação dos animais selvagens da película ou o estabelecimento de uma reserva de natureza da mola nas Filipinas na fortuna da floresta da película, por exemplo. Uma outra maneira eficaz preservar o ambiente é gravada na película Sui Utik. A população de Sui Utik, uma vila no coração da floresta de Kalimantan, tem seus próprios réguas e regulamentos no que diz respeito a seu ambiente natural. O Greed para drenar ou dominar a floresta não tem nenhum lugar em suas políticas para a natureza para lá é sabedoria de plantar e da distribuição uniforme de produtos de floresta. Em conseqüência, quando outras áreas em Indonésia sofrerem dos efeitos graves da mudança do clima que fazem com que as colheitas agriculturais diminuam dràstica, a população do utik de Sui não experimenta esta.

Este festival ambiental da película, que ocorreu 25 a 27 de janeiro 2008 no instituto de Goethe em Jakarta, foi fechado com demasiado quente para não segurar. Esta produção de HBO descreve a mudança do clima que provoca uma transformação do tempo e que causa disastres naturais extremos, das ondas de calor com temperaturas que têm aumentado threefold desde 1950 e a matança mais povos do que um furacão do ano por muito tempo, a 99 geleiras de derretimento em Alaska.

Outros documentaries sobre o ambiente são Memoirs do Mahua que diz sobre as experiências da vida de um grupo do adivasi, um minority agrupam das montanhas do leste de Ghats em India, enfrentado com um dilemma sobre o richness da área que vivem dentro. O marrom de Jonathan e o pinguim perdido ensinam-nos como um pinguim perdido é retornado a seu habitat original. O refrigerador fala sobre a vida em um refrigerador. E a última equitação do menino descreve um mundo onde não haja não mais combustível fossil à esquerda.

Os peritos explicam frequentemente ondas da mudança e de calor do clima como a acumulação do mercilessness do tipo humano em sua gerência do ambiente, que começou desde a volta industrial. Finalmente, todos os tipos do comportamento humano para o ambiente são sentidos mais logo ou mais tarde pelos seres humanos eles mesmos. Nós somos conectados! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Naturkatastrofer också av att göra för människa
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Skriftligt by: Rosmi Julitasari S.
Översatt by: Tessa Rijk

”omformar att översvämma in i en elkraft driver källa!”, detta dömer, som killar den kritiska fantasin och det och briljanten samtidigt, är skriftligt på en av de vinnande affischerna av en konkurrens som rymms som del av ”det södra till den södra filmfestivalen 2008”. Denna affisch kunde mycket välla fram föreställer uttryckt av ilskan, som har travt upp i vara besvärad av Jearnima Pasya, en tredje årsgrundskoladeltagare i Pontianak, efter aldrig ändelsefloderna som slogg denna ha som huvudämne townen varje år.

Floderna förargar sannerligen. Även på starten av året 2008, bevattnar den Sukarno Hatta internationell flygplats i norr Jakarta lekmanna- lamt för en koppla ihop av timmar, därför att den översvämmades med. Detta att hända cast ett mörker skuggar över det långa proklamerade ”besök Indonesien året 2008”. Även presidenten Susilo Bambang Yudhoyono och vicepresidentet Yusuf Kalla störde till betaget denna årliga ”calamity”.

Är det riktigt att att översvämma är en naturkatastrof? Dokumentären som fjärden av Jakarta pressar Under visat på ”söderna till den södra filmfestivalen 2008”, uttrycker dess bekymmer över beloppet av rackar ner på överskrida 14 miljon liter en dagpåfyllning fjärden av Jakarta. Detta rackar ner på förorenar inte endast floderna som flödar till och med capitolstaden, men också de 1000 öarna som lokaliseras nästan fjärden. Denna är den 14 miljon litern av rackar ner på som ”lyckas”, i att nå kusterna och det öppna havet. Så vad om racka ner på som inte får igenom? Detta är avfall som silts upp de huvudsakliga floderna och dess side strömmar och orsakar bevattna till överflöd till flodsängkläderarna eller gatorna runt om dem. Detta som flödar över, når dess maximalt, när nederbörd är skurkrollen. Och detta som ögonblicket som översvämmar slag utan några tvivlar vidare.

Stunden Jakarta hotas för att bli en jätte- lake, någonting annat händer i Cilacap. Segeraen Anakan hotas för att försvinna från sikt fullständigt som ett resultat av sänkan som har byggt upp efter 30-tal. Dessa bevattnar, som sminket en delta, var Citanduyen, Cimenent, Cibeureum, Cikonde och några andra floder kommer tillsammans, har redan ändrat som ett resultat av silting upp med mud, som når nästan en kubikmiljon mäter, kommit med along av nämnda floder.

Det är inte endast fenomen av sänkan, som förstör ekosystemet av Segera Anakan, som markerat av tillverkarna av den filmaLaut yangen Tenggelam (det flödade över havet). Detta filmar, också visat på denna festival med miljön som dess tema, attraktionuppmärksamhet till ändringar i liven av gemenskaperna, som bor runt om Segeraen Anakan, de huvudsakliga offren av denna sänka. De har tvingats för att ändra deras källor av livelihooden från att fiska till lantbruk, genom att använda det tomma landet som har dykt upp, som en verkställa av sänkan som är processaa av dessa, bevattnar, som det van vid sminket per område av omkring 21.750 hektar. Deras liv som fiskare har blivit mer och mer stifling, därför att inkomsten från fiske är ej längre tillräcklig att fullgöra deras dagstidningbehov.

Denna ändring i livsstil har inte ägt rum utan problem. Folket måste att starta från skrapa, och att lära om lantbruk bearbetar tag som justerar till denna nya livsföring, som är olikt än den för (fiskare kan göra pengar den daglig, för stundbondebehov väntan för månader tills skördsäsongen). Och som, om det inte är nog, måste de att handla med gemenskapinstitutet av Nusakambangan och den statliga skogsbrukbranschen som fordrar att det dök upp landet hör hemma till dem. Armod och okunnighet har slutligen blivit naturliga till liven av dessa fiskare som tvingas för att bli bönder.

Om bevattna har blivit ett problem i Indonesien, another utfärdar lekar i Brasil. På grund av fortlöpande loggande in Jacacua Alagrete i Brasil som ett nytt problem har dykt upp: sand. I Pampas den okända öknen fördelar sandslättar någonsin mer bred och att erodera unirrigated jordbruksområde, och gräs sätter in van vid matning nötkreaturet av invånarna. De försök att plantera trees för att rymma tillbaka forfördelningen av sanden plattar till mer och mer, men dessa försök ger endast dem med a bet lite av hopp, speciellt under den torra säsongen, då det är hårt att finna bevattnar. Treesna, som de har planterat, hotas också för att vissna och dö.

”Södra till gåvadokumentären för söder” inte endast filmar om förstörelse och naturkatastrofer. Det finns filmar också på lokalgemenskaper som motstår mot exploateringen av den naturliga rikedomen av deras regioner. Sipakapa är inte till salu är ett av dem. Invånarna av Sipakapa, en liten stad i Guatemala, slagsmål mot den guld- bryta korporationen Montana för US. Luftförorening från den bryta ”produktionen” förstör deras lantbruk kantjusterar. Inte till omnämnande bevattna upp brunnuttorkning. Bryta av guld- bruk upp 250.000 liter av bevattnar varje jämförbar timme till beloppet av bevattnar konsumerat av den hela befolkningen av Sipakapa i ett helt år. Så bevattnar denna scarcity av hotar deras lantgårdar.

Vara inte kompetent att klara av any longer med tystnaden som är kommande från regeringen, åker lastbil invånarna av Sipakapa som protesteras, genom att blockera som är understödja, för de bryta aktiviteterna. Så många, som 3000 soldater mobiliserades ”, kontrollerar” handlingen, som gnistade slutligen en tumult orsaka 20 civila olycksoffer. Men avslutade ansträngningen av befolkningen av Sipakapa inte där. De rymde en folkomröstning för att visa graden av deras kassering av företaget. Resultatet visade att 95% av befolkningen var mot guld- bryta i deras region. De anmälde resultatet till presidenten av Guatemala, men tyvärr, till today har folkomröstningen inte lyckas, i realisering av deras wishes.

Att kollidera med en regering, som agerar i det känt av, intresserar av det statligt händer också i Malaysia. Till och med filma, Penusahen Tana eller ansträngningen av glömt, producenterna Hillary Chiew och försök för Chi för till lönelyften svårigheterna som erfaras av den DayakPenan stammen i Serawak som vänder mot inloggning av deras bosatt region. Den logga affären, som startade i året 1960, stöttas av den malaysiska regeringen, som inte är blyg att agera med repression in mot minoritetstammarna som motsätter den. Affärsmannen visar också att två vänder mot: han agerar likt de offentliga lättheterna för bra deltagarebyggnad (är det endast i forma av en skolabyggnad som aldrig har satts till bruk), men sätter pressar på och tar bort den DayakPenan stammen från den very skogen som deras existens beror på.

Å ena sidan medföljs medverkan av regeringen som behandlar miljöfrågor, inte alltid, genom att lida av folket. Som sådan, den regerings- tagande omsorgen av en grupp av elefanter, som är en otyg till bönder i Sri Lanka i filmadjurliv bekymmer, eller etableringen av en fjädranatur reserverar i Filippinerna i filmaskogförmögenheten, till exempel. Ett annat effektivt till sylten miljön antecknas långt i filma Sui Utik. Befolkningen av Sui Utik, en by i hjärtan av den Kalimantan skogen, har dess eget härskar och reglemente med hänseende till deras naturliga miljö. Girighet till avrinningen eller dominerar skogen har inget att förlägga i deras politik in mot naturen för där är vishet av att plantera och den jämna fördelningen av skogprodukter. Som ett resultat verkställer stunden som andra områden i Indonesien lider från graven, av klimatförändring som orsakar jordbruks- kantjusterar till minskning drastiskt, befolkningen av Sui utik inte erfar detta.

Denna miljö- filmfestival, som ägde rum från 25 till 27 av Januari 2008 på det Goethe institutet i Jakarta, stängdes med för hoat för att inte behandla. Denna HBO-produktion visar klimatförändring som startar en omformning av väder och orsakar ytterlighetnaturkatastrofer, från värmeböljor med temperaturer, som har ökat threefold efter 1950 och att döda mer folk än en tromb för år long, till 99 smältande glaciärer i Alaska.

Andra dokumentärer om miljön är Mahuamemoarer som berättar om livet erfar av en grupp av adivasi, en minoritetgrupp från de östliga Ghats bergen i Indien som vändas mot med ett dilemma om rikedomen av området som, de bor in. Den Jonathan bruntet och den borttappada pingvinet undervisar oss hur en borttappad pingvin gås tillbaka till dess original- livsmiljö. Kylen talar om liv i ett kylskåp. Och den sist pojkeridningen visar en värld var det inte finns något mer fossil tankar lämnat.

Experter förklarar ofta klimatförändring och värmeböljor som ackumulationen av mercilessnessen av människasorten i dess ledning av miljön, som startade efter den industriella rotationen. Ultimately är alla sorter av människauppförande in mot den mer sistnämnd miljön som mer snart ska eller, klädde med filt vid människor sig själv. Vi förbinds! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Естественные бедствия также людской делать
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Написано мимо: Rosmi Julitasari S.
Переведено мимо: Tessa Rijk

«преобразовывает затоплять в электрический источник питания!» это предложение, которое щекочет воображение и его критически и гениальное в то же самое время, написано на одном из выигрывая плакатов конкуренции, котор держат как часть «юга к южному празднеству 2008 пленки». Этот плакат смог very well представить выражение гнева складывал вверх в разуме Jearnima Pasya, третьего студента начальной школы года в Pontianak, после того как никогда не кончаясь потоки которые ударили этот главный городок каждый год.

Потоки деиствительно annoying. Даже на старте года 2008, международный аэропорт Sukarno Hatta в северном положении Jakarta парализовывало для пары часов потому что оно было затоплено с водой. Это брошенный случаться темной тени над длиной провозглашенным «годом 2008 Индонесии посещения». Даже президент Susilo Bambang Yudhoyono и недостаток - президент Yusuf Kalla помешал для того чтобы отжать это каждогодное «бедствие».

Оно поистине что затоплять будет естественным бедствием? Репортажноое-документальн залив Jakarta под давлением показанным на «юге к южному празднеству 2008 пленки» выражает свою заботу над количеством хлама превышая 14 миллиона литры день заполняя вверх по заливу Jakarta. Этот хлам not only pollutes реки flow through город капитолия, но также 1000 островов которые расположены close to залив. Это будет 14 миллиона литры хлама «преуспевает» в достижении берегов и открытого море. Так о хламе не получает до конца? Это будет поганью заиливает вверх по GLAVNым рекам и своим бортовым течениям и причиняет воду переполнить к постельным принадлежностям реки или улицам вокруг их. Это переполняя достигает свой пик когда rainfall тяжел. И это момент затопляя забастовки без нисколько более дальше сомнений.

Пока Jakarta угрожается для того чтобы стать одно гигантское озеро, something else случается в Cilacap. Segera Anakan угрожается для того чтобы исчезнуть от визирования вполне в результате седиментирования build up с 1930s. Эти воды, которые составляют перепад где Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde и некоторые другие реки приходят совместно, уже изменяли в результате заиливать вверх при mud, который почти достигает миллионо кубических метров, принесенный вперед вышесказанными реками.

Будет not only явлением седиментирования разрушает экосистему Segera Anakan, как выделено создателями yang Tenggelam Laut пленки (переполненного моря). Эта пленка, также показанная на этом празднестве с окружающей средой как своя тема, рисует внимание к изменениям в жизнях общин которые живут вокруг Segera Anakan, GLAVNых жертв этого седиментирования. Они принуждались для того чтобы изменить их источники livelihood от удить к быть фермером, использующ пустую землю которая вытекала как влияние процесса седиментирования этих вод, которые использовали составить зону вокруг 21.750 гектаров. Их жизни как fishermen были все больше и больше stifling потому что доход от рыболовства no longer достаточно для того чтобы выполнить их повседневные нужды.

Это изменение в lifestyle не осуществляло без проблем. Люди должны начать от скреста и выучить о быть фермером процессы пока регулирующ к этой новой дороге жизни, которой будет по-разному чем одно перед (fishermen могут заработать деньг ежедневно, пока хуторянин не нужно ждать месяцы до сезона хлебоуборки). И если то не достаточно они должны общаться с институтом общины Nusakambangan и индустрии лесохозяйства положения требуют что вытеченная земля принадлежит к им. Скудость и незнание окончательно были своиственными к жизням этих fishermen, котор принудили для того чтобы пойти хуторянин.

Если вода была проблемой в Индонесии, то другой вопрос играет в Brasil. Из-за непрерывного log on Jacacua, Alagrete в Brasil новая проблема вытекало: песок. В пустыне Pampas неизвестной, равнины песка распространяют всегда более широко, выветриваясь unirrigated сельскохозяйственные районы и поля травы используемые для того чтобы подать скотины жителей. Они пытаются засадить валы для того чтобы держать назад все больше и больше быстро распространять равнин песка, но эти усилия только обеспечивают их с немного упования, специально во время засушливого сезона когда трудно найти воду. Валы они засаживали также угрожаются для того чтобы завянуть и умереть.

«Южно к югу» not only представляет репортажноые-документальн пленки о разрушении и естественных бедствиях. Будут также пленки на местных общинах сопротивляют против эксплуатирования природные богатства их зон. Sipakapa не для сбывания одним из их. Резиденты Sipakapa, поселок городского типа в Гватемале, драке против корпорации Монтаны золотодобывающей промышленности США. Загрязнение воздуха от минирования «продукции» разрушает их урожаи. Не упомянуть добра воды суша вверх. Минирование золота использует вверх по 250.000 литрам воды каждый час соответствующий к количеству воды уничтожил все население Sipakapa в одном всем годе. Так эта немногочисленность воды угрожает их ферм.

Могущ справиться нисколько более длиной при безмолвие приходя от правительства, резиденты Sipakapa опротестовали путем преграждать поддерживая тележки для минируя RABOT. Так много по мере того как 3000 воинов были мобилизованы «для того чтобы контролировать» действие, которое окончательно искрилось бунт причиняя 20 вольнонаемных casualties. Но, схватка населенности Sipakapa не закончилась там. Они держали референдум для того чтобы показать размер их сброса компании. Результат показал что 95% из населенности было против золотодобывающей промышленности в их зоне. Они сообщили результат к президенту Гватемалы но несчастливо, до сегодня референдум не преуспеть в осуществлять их желания.

Сталкиваться с правительством действует in the name of интересы положения также случается в Малайзии. Через пленку, Penusah Tana, или схватка забывать, производителя Hillary Chiew и хиа слишком пытаются поднять затруднения испытанные трибой Dayak Penan в Serawak которые смотрят на log on их living зона. Внося в журнал дело начало в годе 1960 поддержано правительством Malaysian, которое не застенчиво для того чтобы подействовать с репрессией к трибам несовершеннолетия сопротивляясь она. Бизнесмен также показывает 2 стороны: он действует как хороший студент строя сооружения общественного пользования (be it только внутри форма здания школы никогда не было положено к пользе), но кладет давление дальше и извлекает трибу Dayak Penan от очень пущи на которой их существование зависит.

С другой стороны, запутанность правительства регулируя относящие к окружающей среде вопросы всегда не сопровожена страданием людей. Как такие, правительство позаботясь о группа в составе слоны которые будут nuisance к хуторянин в Sri Lanka в беспокойстве Wildlife пленки или установкой ресурс ресурсов весны природных в Philippines в удаче пущи пленки, например. Другая эффективная дорога сохранить окружающую среду записана в пленке Sui Utik. Населенность Sui Utik, села в сердце пущи Kalimantan, имеет свои собственные правила и регулировки with regard to их естественная окружающая среда. Greed для того чтобы стечь или преобладать пущу не имеет никакое место в их политиках к природе для там будет премудрость засаживать и ровное распределения лесопродукций. В результате, пока другие OBLASTи в Индонесии терпят от тягчайших влияний изменения климата которые причиняют аграрные урожаи уменьшить drastically, населенность utik Sui не испытывает это.

Это относящое к окружающей среде празднество пленки, которое осуществило от от 25 до 27 из января 2008 на институте Goethe в Jakarta, было закрыно с слишком горячим для того чтобы не отрегулировать. Эта продукция HBO показывает изменение климата вызывая преобразование погоды и причиняя весьма естественные бедствия, от тепловых волн с температурами которые увеличивают троекратное с 1950 и умерщвление больше людей чем торнадо года длинний, до 99 плавя ледников в Аляске.

Другими documentaries о окружающей среде будут мемуары Mahua говорит о жизненных опытах группы в составе adivasi, несовершеннолетие собирают от восточных гор Ghats в Индии, ой с дилеммой о наваристости OBLASTи, котор они живут cIn. Коричневый цвет Джонатан и Lost пингвин учат нам как возвращают lost пингвина к своему первоначально habitat. Холодильник talk about жизнь в холодильнике. И последний Riding мальчика показывает мир где будут no more каменных углей налево.

Специалисты часто объясняют изменение климата и тепловые волны как накопление mercilessness людского вида в своем управлении окружающей среды, которая начала с промышленного переворота. Предельно, все виды людского поведения к окружающей среде рано или поздно будут чувствоваться людьми сами. Мы соединены! (E4)
©2008 VHRmedia.com

Natuurrampen ook van het Menselijke Doen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Geschreven door: Rosmi Julitasari S.
Vertaald door: Tessa Rijk

de „Overstroming van de Transformatie in een Bron van de Stroom!“ deze zin, welke tickles de verbeelding en kritiek en briljant het tezelfdertijd op één van de winnende affiches van de concurrentie wordt geschreven hield als deel van „Zuiden aan Zuiden Festival 2008 van de Film“. Deze affiche kon de uitdrukking van de woede zeer goed vertegenwoordigen die zich omhoog in de mening van Jearnima Pasya, een student van de het derde jaar basisschool in Pontianak, na de eeuwigdurende vloed heeft opgestapeld die deze belangrijke stad elk jaar raakt.

De vloed is inderdaad ergerend. Zelfs bij het begin van het jaar 2008, legt de Internationale luchthaven van Sukarno Hatta in Noord-Djakarta verlamd voor een paar uren omdat het met water werd overstroomd. Dit het gebeuren goot een donkere schaduw tijdens het lang afgekondigde „Jaar 2008 van Indonesië van het Bezoek“. Zelfs mengde President zich Susilo Bambang Yudhoyono en Ondervoorzitter Yusuf Kalla om deze jaarlijkse „ramp“ te overwinnen.

Is het waar dat de overstroming een natuurramp is? De documentaire de Baai van Djakarta onder Druk die op „Zuiden aan Zuiden Festival 2008 van de Film“ wordt getoond drukt zijn bezorgdheid meer dan de hoeveelheid die vuilnis uit 14 miljoen liter overschrijdt per dag opvullend de Baai van Djakarta. Dit vuilnis niet alleen verontreinigt de rivieren door de capitolstad vloeien, maar ook de 1000 Eilanden die die dicht bij de Baai worden gevestigd. Dit is de 14 miljoen liter vuilnis die in het bereiken van de kusten en het open overzees „slaagt“. Zo wat over door wordt het vuilnis geen dat? Dit is het afval dat omhoog de belangrijkste rivieren en zijn zijstromen dichtslibt en het water aan overstroming aan de rivierbeddegoed of de straten rond hen veroorzaakt. Dit het overlopen bereikt zijn piek wanneer de regenval zwaar is. En dit de ogenblik overstromende stakingen zonder enige verdere twijfels.

Terwijl Djakarta om één reuzemeer wordt bedreigd te worden, gebeurt iets anders in Cilacap. Segera Anakan wordt bedreigd om van gezicht volledig als resultaat van sedimentatie te verdwijnen die sinds de jaren '30 heeft opgebouwd. Deze wateren, die omhoog een delta maken waar Citanduy, Cimenent, Cibeureum, Cikonde en een andere rivieren samen komen, zijn reeds als resultaat van het dichtslibben omhoog met modder veranderd, die bijna één miljoen kubieke meters bereikt, die door voornoemde rivieren worden gebracht.

Het is niet alleen het fenomeen van sedimentatie dat het ecosysteem van Segera Anakan vernietigt, zoals benadrukt door de makers van de film Laut yang Tenggelam (het Gevlogen over Overzees). Deze film, die ook bij dit festival met het milieu als zijn thema wordt getoond, vestigt de aandacht op veranderingen in het leven van de gemeenschappen die rond Segera Anakan, de belangrijkste slachtoffers van deze sedimentatie leven. Zij zijn gedwongen om hun bronnen van levensonderhoud van visserij in de landbouw te veranderen, gebruikend leeg land dat als effect van het sedimentatieproces van deze wateren te voorschijn is gekomen, die gebruikten om een gebied van rond 21.750 hectaren omhoog te maken. Hun leven als vissers is meer en meer verstikkend geworden omdat het inkomen van visserij niet meer volstaat om hun dagelijkse behoeften te vervullen.

Deze verandering in levensstijl heeft niet zonder problemen plaatsgevonden. De mensen moesten van kras beginnen en over de landbouwprocessen leren terwijl zich het aanpassen aan deze nieuwe manier van het leven, die dan verschillend is vóór (de vissers kunnen geld dagelijks maken, terwijl de landbouwers op maanden tot het oogstseizoen) moeten wachten. En alsof dat niet genoeg is moeten zij het Communautaire Instituut van Nusakambangan en de industrie van de staatsbosbouw behandelen die beweren dat het te voorschijn gekomen land tot hen behoort. De armoede en de onwetendheid zijn definitief inherent aan het leven van deze vissers geworden, dat wordt gedwongen om landbouwers te worden.

Als het water een probleem in Indonesië is geworden, speelt een andere kwestie in Brazilië. Wegens het ononderbroken het programma openen Jacacua, is Alagrete in Brazilië een nieuw probleem te voorschijn gekomen: zand. In de Onbekende Woestijn van Pampas, spreiden de zandvlaktes steeds breder uit, eroderend unirrigated landbouwgebieden en grasgebieden die worden gebruikt om het vee van de inwoners te voeden. Zij proberen om bomen te planten om meer en meer het snelle uitspreiden van de zandvlaktes tegen te houden, maar deze inspanningen voorzien hen slechts van een weinig hoop, vooral tijdens het droge seizoen wanneer het moeilijk is om water te vinden. De bomen die zij hebben geplant worden ook bedreigd om te vernietigen en te sterven.

Het „zuiden aan Zuiden“ niet alleen stelt documentaire films over vernietiging en natuurrampen voor. Er zijn ook films op lokale gemeenschappen die zich tegen de benutting van de natuurlijke rijkdom van hun regio's verzetten tegen. Sipakapa is niet want de Verkoop één van hen is. De ingezetenen van Sipakapa, een kleine stad in Guatemala, bestrijding van de goudwinningsbedrijf Montana van de V.S. De luchtvervuiling door de mijnbouw „productie“ vernietigt hun de landbouwgewassen. Om waterputten het opdrogen niet te vermelden. De mijnbouw van gouden gebruik omhoog 250.000 liter water elk uur vergelijkbaar met de hoeveelheid water die door de volledige bevolking van Sipakapa in één geheel jaar wordt verbruikt. Zo bedreigt deze schaarste van water hun landbouwbedrijven.

Kunnend niet langer aan de stilte het hoofd bieden die uit de overheid komt, protesteerden de ingezetenen van Sipakapa door ondersteunende vrachtwagens voor de mijnbouwactiviteiten te blokkeren. Wel 3000 militairen werden gemobiliseerd de actie „controleren“, die definitief een rel veroorzakend 20 burgerlijke slachtoffers vonkte. Maar de strijd van de bevolking van Sipakapa beëindigde niet daar. Zij hielden een referendum om de omvang van hun verwerping van het bedrijf te tonen. Het resultaat toonde aan dat 95% van de bevolking tegen goudwinning in hun gebied was. Zij meldden het resultaat aan de President van Guatemala maar jammer genoeg, tot vandaag het referendum niet in het realiseren van hun wensen is geslaagd.

Het botsen met een overheid die ook in naam van de belangen van de staat handelt gebeurt in Maleisië. Door de film, probeert Penusah Tana, of de Strijd van Vergeten, de producenten Hillary Chiew en de Chi ook om de moeilijkheden te veroorzaken die door de stam van Dayak Penan in Serawak worden ervaren die het het programma openen van hun levend gebied onder ogen zien. De registrerenzaken die in het jaar 1960 begonnen worden gesteund door de Maleise overheid, die niet schuw om is met onderdrukking naar de minderheidsstammen te handelen die het verzetten zich. De zakenman toont ook twee gezichten: hij handelt als de goede student die openbare faciliteiten (zij het slechts in de vorm van een schoolgebouw bouwt dat nooit aan gebruik) is gezet, maar zet druk aan en verwijdert de stam van Dayak Penan uit het eigenlijke bos waarvan hun bestaan afhangt.

Enerzijds, gaat de betrokkenheid van de overheid die milieukwesties behandelt niet altijd door van de mensen vergezeld te lijden. Als dusdanig, de overheid die een groep olifanten behandelt die een last aan landbouwers in Sri Lanka in de Zorg van het filmWild of het aanleggen van een reserve van de de lenteaard in de Filippijnen in het film BosFortuin, bijvoorbeeld zijn. Een andere efficiënte manier wordt om het milieu te bewaren geregistreerd in de film Sui Utik. De bevolking van Sui Utik, een dorp in het hart van het bos Kalimantan, heeft zijn eigen regels en verordeningen met betrekking tot hun natuurlijk milieu. De hebzucht om het bos af te voeren of te overheersen heeft daar geen plaats in hun beleid naar aard voor is wijsheid van het planten en de gelijke distributie van bosproducten. Dientengevolge, terwijl andere gebieden in Indonesië aan de ernstige gevolgen van klimaatverandering lijden die landbouwgewassen om veroorzaken drastisch te verminderen, ervaart de bevolking van Sui utik dit niet.

Dit milieufilmfestival, die van 25 tot 27 van Januari 2008 bij het Instituut Goethe in Djakarta plaatsvond, werd gesloten met te Heet niet om te behandelen. Deze productie HBO schildert klimaatverandering af die een transformatie van het weer teweegbrengt en extreme natuurrampen, van hittegolven veroorzaakt met temperaturen die drie keer sinds 1950 en het doden van meer mensen dan jaar lange tornado, tot 99 smeltende gletsjers in Alaska zijn gestegen.

Andere documentaires over het milieu zijn Mahua Gedenkschriften wat over de het levenservaringen van een groep adivasi vertelt, een minderheidsgroep van de Bergen van Ghats van het Oosten in India, geconfronteerd met een dilemma over de rijkdom van het gebied zij in leven. Bruin Jonathan en Verloren Penguin onderwijzen ons hoe verloren penguin aan zijn originele habitat is teruggekeerd. De koelkast spreekt over het leven in een ijskast. En Het Laatste Berijden van de Jongen schildert een wereld af waar er niet meer verlaten fossiele brandstoffen zijn.

De deskundigen verklaren van de klimaatverandering en hitte vaak golven als accumulatie van mercilessness van menselijke soort in zijn beheer van het milieu, dat sinds de industriële revolutie begon. Uiteindelijk, allerlei zullen menselijk gedrag naar het milieu vroeg of laat gevoeld worden door mensen zelf. Wij worden verbonden! (E4)
©2008 VHRmedia.com

كارثة طبيعيّة أيضا من إنسانيّة يتمّ
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يكتب جانبا: [روسمي] [جوليتسري] [س.].
يترجم جانبا: يغيّر [تسّا] [ريجك]

"يفيض داخل [إلكتريك بوور] مصدر!" كتبت هذا جملة, أيّ [تيكلس] التخيل وهو حرجة وباهر [أت ث سم تيم], على واحدة من ال يربح ملصقات من منافسة يمسك كجزء ال "جنوب إلى جنوبيّة فيلم مهرجان 2008". هذا ملصقة استطاع [فري ولّ] مثّلت التعبير من الحالة أيّ قد كدّس فوق في العقل [جرنيما] [بسا], ثالثة سنة [إلمنتري سكهوول] طالبة في [بونتينك], عقب الفيضانات [نفر ندينغ] أنّ ضرب هذا مدينة كبريات كلّ سنة.

الفيضانات حقّا مزعجة. حتّى في البداية من السنة 2008, [سوكرنو] [هتّا] شلّ مطار دوليّة في شماليّة جاكارتا وضع تضاريس لزوج الساعات لأنّ هو كان فضت مع ماء. هذا يحدث يصبّ خيالة مظلمة على الطويلة يعلن "زيارة إندونيسيا سنة 2008". حتّى تدخّل رئيس [سوسلو] [بمبنغ] [يودهوونو] و [فيس-برسدنت] [يوسوف] [كلّا] أن يقهر هذا سنويّة "نكبة".

يكون هو يصحّ أنّ يفيض كارثة طبيعيّة? عبّر عن البرنامج وثائقيّ النباح جاكارتا تحت ضغطة يبدى على ال "جنوب إلى جنوبيّة فيلم مهرجان 2008" اهتمامه على المبلغة النفاية يتجاوز 14 مليون [ليتر] [ا] يوم يملأ فوق النباح جاكارتا. يلوّث هذا نفاية ليس فحسب النهور [فلوو ثروو] الكابيتول مدينة, غير أنّ أيضا ال 1000 جزائر أيّ يكون حدّدت [كلوس تو] النباح. هذا ال 14 مليون [ليتر] النفاية أيّ "ينجح" في يبلغ الشواطئ وال [أبن سا]. هكذا ماذا حول النفاية أيّ لا يحصل كلّيّا? هذا النفاية أنّ [سلت] فوق النهور رئيسيّة وتياراته جانبيّة ويسبّب الماء أن يطفح إلى النهر [بدّينغ] أو الشوارع حول هم. [رشس] هذا يطفح قمته عندما سقوط مطر ثقيلة. وهذا العزم يفيض إضرابات دون أيّ أبعد [دووبتس].

بينما جاكارتا يكون هدّدت أن يصبح واحدة بحيرة عملاقة, يحدث [سمثينغ لس] في [سلكب]. هدّدت [سجرا] [أنكن] أن يختفي من جهاز تسديد تماما نتيجة ترسيب أيّ يتلقّى يكون يحتدّ منذ الثلاثينات. يأتي هذا مياه, أيّ يصطلح دلتا حيث [ستندوي], [سمننت], [سبيوريوم], [سكوند] وبعض أخرى نهور معا, يتلقّى سابقا يغيّر نتيجة [سلت] فوق مع طين, أيّ تقريبا [رشس] [أن ميلّيون] عدادات تكعيبيّة, يحضر جانبا بنهور [أفورمنأيشند].

هو ليس فحسب الظاهر الترسيب أيّ يدمّر النظام بيئيّ [سجرا] [أنكن], بما أنّ يركّز بالصانعات من الفيلم [لوت] [ينغ] [تنغّلم] (ال [أفرفلي] بحث). يسحب هذا فيلم, أيضا يبدى في هذا مهرجان مع البيئة كموضوعه, إنتباه إلى تغيرات في الحيوات من الجماعات أنّ يعيش حول [سجرا] [أنكن], الضحايا رئيسيّة من هذا ترسيب. أجبرت هم يتلقّى يكون أن يغيّر مصادرهم الرزق من يصطاد إلى يزرع, يستعمل يخلو أرض أيّ قد ظهر كتأثير من الترسيب عملية من هذا مياه, أيّ استعمل أن يصطلح منطقة من حوالي 21.750 هكتارات. قد أصبح حيواتهم كصيّاد سمك بدرجة متزايدة خانقة لأنّ الدخل من صيد سمك يكون [نو لونجر] كاف أن ينجز حاجاتهم يوميّة.

لم يتمّ هذا تغير في أسلوب حياة يتلقّى دون مشاكل. الالناس اضطرّ بدأت من خدش وعلمت حول يزرع عمليات بينما يكيّف إلى هذا [وي وف ليف] جديدة, أيّ يكون مختلفة من الواحدة قبل (صيّاد سمك يستطيع جعلت مال يوميّة, بينما [فرمرس] يحتاجون أن ينتظر لشهور حتّى الحصاد فصل). و [أس يف] ليس أنّ كافي هم يضطرّ عالجت مع الجماعة معهد من [نوسكمبنغن] والدولة حراجة صناعة الذي يدّعي أنّ ال يظهر أرض ينتسب إلى هم. يصبح فقر وحالة جهل يتلقّى أخيرا ملازمة إلى الحيوات من هذا صيّاد سمك, يجبر أن يصبح [فرمرس].

إن ماء قد أصبح مشكلة في إندونيسيا, يلعب آخر إصدار في [برسل]. بسبب مستمرّة [لوغ ون] [جككا], قد ظهر [ألغرت] في [برسل] مشكلة جديدة: رمل. في [بمبس] صحراء مجهولة, رمل [سبردينغ] سهول في أيّ وقت [ويدر], يحتّ [أونيرّيغتد] [أغريكلتثرل را] وعشب مجالات يستعمل أن يغذّي المواش من الساكنات. هم يحاولون أن يزرع أشجار إلى [هولد بك] ال بدرجة متزايدة سريعة [سبردينغ] من الرمل سهول, غير أنّ يزوّدهم هذا جهود فقط مع [ا ليتّل بيت] من أمل, خصوصا أثناء ال [دري سسن] عندما هو يستعصي أن يجد ماء. هدّدت الأشجار أنّ هم قد زرعوا أيضا أن يذبل ومتت.

يقدّم "جنوبيّة إلى جنوب" ليس فحسب أفلام وثائقيّة حول تدمير وكارثة طبيعيّة. هناك أيضا أفلام على جماعات محلّية أيّ يقاوم ضدّ الإستثمار من الثروة طبيعيّة من مناطقهم. [سبكبا] ليس لعمليّة بيع واحدة من هم. المقيمات [سبكبا], مدينة صغيرة في [غتملا], معركة ضدّ [أوس] [غلد مينينغ] مؤسسة [مونتنا]. يدمّر [أير بولّوأيشن] من التعدين "إنتاج" هم يزرع بروز. لا أن يذكر [وتر ولّ] ينشّف فوق. يستعمل التعدين النوع ذهب فوق 250,000 [ليتر] الماء كلّ [هوور-] قابل للمقارنة إلى المبلغة الماء استهلك ب ال [إنتير بوبولأيشن] [سبكبا] في واحدة سنة كاملة. هكذا يهدّد هذا ندرة الماء مزارعهم.

لا [ب] يمكن أن يواجه أيّ طويلا مع الحالة سكون يأتي من الحكومة, احتجّ المقيمات [سبكبا] ب يسدّ يساند شاحنات ل ال يلغم أنشطة. [أس مني] بما أنّ 3000 جنديات كان جنّدت أن "ضبطت" العمل, أيّ أخيرا نشّط مشاغبة يسبّب 20 ضحيّة مدنيّة. غير أنّ, لم ينه الكفاح من الالسّكان [سبكبا] هناك. هم أمسكوا استفتاء أن يبدي المدى من رفضهم من الشركة. أبدى النتيجة أنّ 95% من الالسّكان كان ضدّ [غلد مينينغ] في منطقتهم. هم أفادوا النتيجة إلى الرئيس [غتملا] غير أنّ لسوء الحظّ, حتّى اليوم لم ينجح الاستفتاء يتلقّى في يحقّق أمنياتهم.

يحدث يشتبك مع حكومة الذي يتصرّف باسم الفوائد من الدولة أيضا في ماليزيا. من خلال الفيلم, يحاول [بنوسه] [تنا], أو كفاح من ال نسي, منتجات [هيلّري] [شو] و [ش] أيضا أن يرفع الصعوبات يختبر ب ال [دك] [بنن] قبيلة في [سروك] الذي يواجه [لوغ ون] منطقتهم حيّة. ساندت ال يدوّن عمل أيّ بدأ في السنة 1960 بالحكومة ماليزيّة, الذي ليس خجلة أن يتصرّف مع قمع نحو الأقلية قبائل يتعارض هو. يبدي الرجل أعمال أيضا اثنان وجوه: هو يتصرّف مثل الجيّدة طالبة بناية تسهيلات عامّة ([ب يت] فقط داخل الشكل من [سكهوول بويلدينغ] أيّ يتلقّى أبدا يكون وضعت إلى إستعمال), غير أنّ يضع ضغطة فوق ويزيل ال [دك] [بنن] قبيلة من الغابة جدّا على أيّ وجودهم يعتمد.

[أن ث ون هند], رافقت التورط من الحكومة يعالج إصدارات بيجيّة لا دائما بألم من الالناس. بما أنّ مثل هذا, الحكومة يأخذ عناية من مجموعة الفيل أيّ يكون إزعاج إلى [فرمرس] في سيريلانكا في الفيلم حيوان برّيّ هم أو الإقامة من نابض [نتثر رسرف] في فليبين في الفيلم غابة حظ, مثلا. سجّلت آخر طريق فعّالة أن يحفظ البيئة في الفيلم [سوي] [أوتيك]. يتلقّى الالسّكان [سوي] [أوتيك], قرية في القلب من [كليمنتن] غابة, ه خاصّة قواعد ونظام تعديل [ويث رغرد تو] بيرتهم طبيعيّة. يتلقّى طمع أن يصرّح أو سيطرت الغابة ما من مكان في سياساتهم نحو طبيعة ل هناك حكمة من يزرع وال يتساوى توزيع ال [فورست برودوكت]. [أس ا رسولت], بينما أخرى مناطق في إندونيسيا يعانون من التأثيرات خطيرة من مناخ تغير أيّ يسبّب بروز زراعيّة أن ينخفض بعنف, لا يختبر الالسّكان من [سوي] [أوتيك] هذا.

هذا بيئيّة فيلم أغلقت مهرجان, أيّ تمّ [فروم] 25 [تو] 27 من يناير - كانون الثّاني 2008 في [غث] معهد في جاكارتا, كان مع أيضا حارّة لا أن يعالج. هذا [هبو] يصف إنتاج مناخ تغير يطلق تحويل من الطقس ويسبّب كارثة طبيعيّة متطرّفة, من حرارة موجات مع درجة حرارة أيّ قد زاد ثلاثيّة منذ 1950 وقتل كثير الناس من سنة طويلا زوبعة, إلى 99 يذوب نهر جليديّ في ألسكا.

أخرى برنامج وثائقيّ حول البيئة [مهوا] سير أيّ يقول حول الحياة خبرات من مجموعة ال [أديفس], أقلية يصنّف من الشرقيّة [غتس] أجبال في هند, يواجه مع ورطة حول الالغنى من المنطقة هم يعيشون [إين.]. جوناثان يعلمنا بني والبطريق ضائعة كيف بطريق ضائعة يكون رجعت إلى موطنه أصليّة. [تلك بووت] البرّاد حياة في برادة. والمتأخّرة فتى يصف عمليّة تتبّع عالم حيث هناك [ب] [نو موش] [فوسّيل فولس] يسارا.

يفسّر خبيرات غالبا مناخ تغير وحرارة موجات كالتراكم من ال [مرسلسّنسّ] من نوع إنسانيّة في إدارته من البيئة, أيّ بدأ منذ الثورة صناعيّة. أخيرا, [فلت] كلّ أنواع من تصرف إنسانيّة نحو البيرة [سونر] أو فيما بعد كنت بأناس بنفسي. نحن ربطت! ([إ4])
©2008 VHRmedia.com

Written by: Dominggus Arnold Mampioper
Translated by: Rosmi Julitasari S

The Youtefa market is the biggest and busiest one in Jayapura, Papua, where the inhabitant of the city come buy their daily needs. Each day at 4 AM, merchants from Waris District, Keerom and Kemtuk District, Jayapura come to do their business at the market. Areca nut and sago palm are their main commodities.

Abina, a sago palm merchant fromm Kemtuk District, Jayapura, said that he sells sago palm in Youtefa market. He can sell two or three tumang (a sago palm’s container with capacity of 25 kg) in a day. One tumang is priced 100 thousands to 200 thousands rupiah. “It seems that I get many profit but I have to spend it straightly to buy our daily needs at home”.

The unproratable distribution for daily needs stuff in Papua may be the reason why the merchants at the market also take position as customers. The price for the stuff they have to buy is as high as their sold one.

“After 9 AM, the merchants change to be customers. They buy everything they need, and bring it to their home town”, said Dicky Rumaropen, the director of Development for Village Society (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papua.

Rumaropen said that this route of trade and selling may cause the incapability for the merchants to save their money. In addition, the Kemtuk District is located faraway from Jayapura. It is about 200 kilometers away from the city, makes the merchants have to spend a lot of money to pay the transportation fee. By giving this transportation services, the merchants can save their money up to 60 thousands rupiah.

In fact, people in Papua still have to hold their dream about economic recovery by autonomy budgetary fund for Papua. Even the state government has budgeted for 1.4 billions rupiah for the autonomy budgetary fund, but people still are not able to get the fund. Complicated bureaucracy and many requirements cause the difficulties for the people who really need the money. We cannot blame people of Papua for their demand to separate from Indonesia, because of this injustice condition.

“I had purposed a budget for the empowering economic society’s fund as a part of the autonomy budgetary fund. But no one in the government has given me any responds”, said Hanok Aronggear, who sold a traditional rice in Waena Expo, Jayapura.

They cannot depend on the bank either. Banks in Papua have not maximized their capability as capital treasure for people in the most eastern area in Indonesia. Whereas, there are five cooperative credit unions (Bank Perkreditan Rakyat) and 74 state banks in Papua. But this amount does not encourage local entrepreneurs to propose any loans, for they have to face very complicated requirements.

Gerson Rumbiak, an entrepreneur to supply stationeries service said that it’s not easy to get loan from the banks in Papua. “The banks will give loan to us if only we already have a project from government and holding a letter of agreement to do the project. But the loan only will be a half of the amount of total project”, said Rumbiak.

It seems impossible for people of Papua to be independent and make any progress for their homeland. The financial support, even in a very little scale, is difficult to be provided by our government. If only our representatives will see the data from Badan Pusat Statistik of Papua in 2006, almost a half of Papuans are living in prosperity.

©2007 VHRmedia.com

Il est difficile de courir des affaires en Papouasie
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Écrit par : Dominggus Arnold Mampioper
traduit par : Rosmi Julitasari S

le marché de Youtefa est le plus grand et le plus occupé dans Jayapura, Papouasie, où l'habitant de la ville viennent achat leurs besoins de journal. Chaque jour à 4 AM, négociants de zone de Waris, Keerom et zone de Kemtuk, Jayapura viennent pour faire leurs affaires au marché. L'écrou d'arec et la paume de sagou sont leurs produits principaux.

Abina, une zone marchande de Kemtuk de fromm de paume de sagou, Jayapura, dit qu'il vend la paume de sagou sur le marché de Youtefa. Il peut vendre le tumang deux ou trois (un récipient de paume de sagou de la capacité de 25 kilogrammes) en jour. Un tumang a le prix indiqué 100 milliers à 200 milliers de roupie. « Il semble que j'obtiens beaucoup de bénéfice mais je dois le dépenser droit pour acheter nos besoins quotidiens à la maison ».

La distribution unproratable pour la substance quotidienne des besoins en Papouasie peut être la raison pour laquelle les négociants au marché prennent également position comme clients. Le prix de la substance qu'ils doivent acheter est aussi élevé que leur vendu.

« Après que 9 AM, les négociants changent pour être des clients. Ils achètent tout qu'ils ont besoin, et l'apportent à leur ville natale », ont dit le Dicky Rumaropen, directeur du développement pour la société de village (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papouasie.

Rumaropen a indiqué que cet itinéraire de commercial et de la vente peut faire économisent l'incapacité pour que les négociants leur argent. En outre, la zone de Kemtuk est lointaine localisé de Jayapura. C'est environ 200 kilomètres loin de la ville, fait les négociants doit dépenser beaucoup d'argent de payer les honoraires de transport. En donnant à ceci des services de transport, les négociants peuvent économiser leur argent jusqu'à 60 milliers de roupie.

En fait, les gens en Papouasie doivent encore tenir leur rêve au sujet de rétablissement économique par les fonds budgétaires d'autonomie pour la Papouasie. Même le gouvernement d'état a économisé pour 1.4 milliard de roupie pour les fonds budgétaires d'autonomie, mais les gens ne peuvent toujours pas obtenir les fonds. La bureaucratie compliquée et beaucoup de conditions occasionnent les difficultés pour le peuple qui a besoin vraiment de l'argent. Nous ne pouvons pas blâmer le peuple de la Papouasie de leur demande séparé en d'Indonésie, en raison de cet état d'injustice.

« J'ai eu purposed un budget pour les fonds de la société économique de autorisation comme partie des fonds budgétaires d'autonomie. Mais personne dans le gouvernement ne m'a donné répond », a dit Hanok Aronggear, qui a vendu un riz traditionnel dans l'expo de Waena, Jayapura.

Ils ne peuvent pas dépendre de la banque non plus. Les banques en Papouasie n'ont pas maximisé leurs possibilités en tant que trésor capital pour des personnes dans le secteur le plus oriental en Indonésie. Considérant que, il y a cinq associations coopératives d'épargne et de crédit coopératives (banque Perkreditan Rakyat) et 74 banques d'Etat en Papouasie. Mais cette quantité n'encourage pas les entrepreneurs locaux à ne proposer aucun prêt, parce que ils doivent faire face à des conditions très compliquées.

Gerson Rumbiak, un entrepreneur pour assurer le service de papeterie a indiqué qu'il n'est pas facile d'obtenir le prêt des banques en Papouasie. « Les banques nous donneront le prêt si seulement nous avons déjà un projet de gouvernement et de tenir une lettre d'accord de faire le projet. Mais le prêt seulement sera une moitié de la quantité de projet total », a dit Rumbiak.

Il semble impossible que le peuple de la Papouasie d'être indépendant et accomplisse n'importe quel progrès pour leur patrie. L'aide financière, même dans très un peu balance, est difficile à être fournie par notre gouvernement. Si seulement nos représentants verront les données de Badan Pusat Statistik de la Papouasie en 2006, presque une moitié de Papuans vivent dans la prospérité.

©2007 VHRmedia.com

Es duro funcionar un negocio en Papua
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Escrito cerca: Dominggus Arnold Mampioper
traducido cerca: Rosmi Julitasari S

el mercado de Youtefa es el más grande y más ocupado de Jayapura, Papua, adonde viene el habitante de la ciudad compra sus necesidades del diario. Cada día en 4, los comerciantes del districto de Waris, Keerom y districto de Kemtuk, Jayapura viene hacer su negocio en el mercado. La tuerca de la areca y la palma de sago son sus materias principales.

Abina, un districto mercantil de Kemtuk del fromm de la palma de sago, Jayapura, dicho que él vende la palma de sago en el mercado de Youtefa. Él puede vender el tumang dos o tres (un envase de la palma de sago con la capacidad de 25 kilogramos) en un día. Un tumang se tasa 100 millares a 200 millares de la rupia. “Se parece que consigo mucho beneficio pero tenga que pasarlo recto para comprar nuestras necesidades diarias en el país”.

La distribución unproratable para la materia diaria de las necesidades en Papua puede ser la razón por la que los comerciantes en el mercado también toman la posición como clientes. El precio para la materia que tienen que comprar es tan alto como su vendido.

“Después de que 9, los comerciantes cambian para ser clientes. Compran todo que necesitan, y lo traen a su ciudad natal”, dijeron el peto Rumaropen, el director del desarrollo para la sociedad de la aldea (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papua.

Rumaropen dijo que esta ruta de comercial y de la venta puede hacer la incapacidad para que los comerciantes ahorren su dinero. Además, el districto de Kemtuk es lejano localizado de Jayapura. Es cerca de 200 kilómetros lejos de la ciudad, hace a comerciantes tuvo que pasar muchos de dinero de pagar el honorario del transporte. Dando a esto servicios del transporte, los comerciantes pueden ahorrar su dinero hasta 60 millares de la rupia.

De hecho, la gente en Papua todavía tiene que llevar a cabo su sueño sobre la recuperación económica por el fondo presupuestario de la autonomía para Papua. Incluso el gobierno del estado ha presupuestado para 1.4 mil millones de la rupia para el fondo presupuestario de la autonomía, pero la gente todavía no puede conseguir el fondo. La burocracia complicada y muchos requisitos causan las dificultades para la gente que realmente necesita el dinero. No podemos culpar a la gente de Papua por su demanda a parte de Indonesia, debido a esta condición de la injusticia.

“Tenía purposed un presupuesto para el fondo de la sociedad económica de autorización como parte del fondo presupuestario de la autonomía. Pero nadie en el gobierno me ha dado responde”, dijo Hanok Aronggear, que vendió un arroz tradicional en la expo de Waena, Jayapura.

No pueden depender del banco tampoco. Los bancos en Papua no han maximizado su capacidad como tesoro capital para la gente en el área más del este de Indonesia. Mientras que, hay cinco uniones de crédito cooperativas (banco Perkreditan Rakyat) y 74 bancos de estado en Papua. Pero esta cantidad no anima a empresarios locales que propongan ninguna préstamos, porque él tienen que hacer frente a requisitos muy complicados.

Gerson Rumbiak, empresario para proveer servicio de los efectos de escritorio dijo que no es fácil conseguir préstamo de los bancos en Papua. “Los bancos nos darán préstamo si solamente tenemos ya un proyecto del gobierno y de llevar a cabo una letra del acuerdo de hacer el proyecto. Pero el préstamo será solamente una mitad de la cantidad de proyecto total”, dijo Rumbiak.

Se parece imposible que la gente de Papua ser independiente y haga cualquier progreso para su patria. La ayuda financiera, incluso en muy un poco escala, es difícil de ser proporcionado por nuestro gobierno. Si solamente nuestros representantes ven los datos de Badan Pusat Statistik de Papua en 2006, casi una mitad de Papuans está viviendo en prosperidad.

©2007 VHRmedia.com

È duro fare funzionare un commercio in Papuasia
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Scritto vicino: Dominggus Arnold Mampioper
tradotto vicino: Rosmi Julitasari S

il mercato di Youtefa è quello più grande e più occupato in Jayapura, Papuasia, dove l'abitante della città viene buy i loro bisogni del quotidiano. Ogni giorno a 4, commercianti dal distretto di Waris, Keerom e distretto di Kemtuk, Jayapura viene fare il loro commercio al mercato. Il dado dell'areca e la palma da sago sono i loro prodotti principali.

Abina, un distretto mercantile di Kemtuk del fromm della palma da sago, Jayapura, ad esempio che vende la palma da sago nel mercato di Youtefa. Può vendere due o tre il tumang (un contenitore della palma da sago con una capienza di 25 chilogrammi) in un giorno. Un tumang è valutato 100 migliaia - 200 migliaia del rupiah. “Sembra che ottengo molto profitto ma devo spenderlo diritto per comprare i nostri bisogni quotidiani nel paese„.

La distribuzione unproratable per il roba quotidiano di bisogni in Papuasia può essere la ragione per la quale i commercianti al mercato inoltre prendono la posizione come clienti. Il prezzo per il roba che devono comprare è elevato quanto loro venduto.

“Dopo che 9, i commercianti cambino per essere clienti. Comprano tutto che abbiano bisogno di e lo portano alla loro città natale„, ad esempio il Dicky Rumaropen, il direttore di sviluppo per la società del villaggio (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papuasia.

Rumaropen ha detto che questo itinerario di commerciale e di vendere può indurre il incapability affinchè i commercianti risparmiasse i loro soldi. In più, il distretto di Kemtuk è faraway individuato da Jayapura. Proviene di circa 200 chilometri via dalla città, fa i commercianti deve spendere i soldi molto per pagare la tassa del trasporto. Dando questo i servizi del trasporto, i commercianti possono risparmiare i loro soldi fino a 60 migliaia del rupiah.

Infatti, la gente in Papuasia ancora deve tenere il loro sogno circa il miglioramento della situazione economica dal fondo monetario di bilancio di autonomia per la Papuasia. Anche il governo di dichiarare ha stanziato per 1.4 miliardi del rupiah per il fondo monetario di bilancio di autonomia, ma la gente ancora non può ottenere il fondo monetario. La burocrazia complicata e molti requisiti causano le difficoltà per la gente che realmente ha bisogno dei soldi. Non possiamo incolpare della gente della Papuasia la loro richiesta a parte da Indonesia, a causa di questo stato di injustice.

“Ho avuto purposed un preventivo per il fondo monetario della società economica d'autorizzazione come parte del fondo monetario di bilancio di autonomia. Ma nessuno nel governo lo ha dato affatto risponde„, ad esempio Hanok Aronggear, che ha venduto un riso tradizionale nel Expo di Waena, Jayapura.

Non possono dipendere dalla banca neanche. La banca in Papuasia non ha elevato la loro possibilità come tesoro capitale per la gente nella zona più orientale in Indonesia. Considerando che, ci sono cinque sindacati di accreditamento cooperativi (banca Perkreditan Rakyat) e 74 dichiarano la banca in Papuasia. Ma questo importo non consiglia agli imprenditori locali proporre alcuni prestiti, dato che devono affrontare i requisiti molto complicati.

Gerson Rumbiak, un imprenditore per assicurare il servizio delle cancellerie ha detto che non è facile da ottenere il prestito dalla banca in Papuasia. “La banca darà il prestito noi se soltanto già abbiamo un progetto dal governo e dalla tenuta una lettera di accordo fare il progetto. Ma il prestito sarà soltanto una metà della quantità di progetto totale„, ad esempio Rumbiak.

Sembra impossible per la gente della Papuasia da essere indipendente e realizzare tutti i progressi per la loro patria. Il contributo finanziario, anche in pochissimo scala, è difficile da essere fornito dal nostro governo. Se soltanto i nostri rappresentanti vedranno i dati da Badan Pusat Statistik della Papuasia in 2006, quasi una metà di Papuans sta vivendo nella prosperità.

©2007 VHRmedia.com

Es ist hart, ein Geschäft in Papua laufen zu lassen
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Vorbei geschrieben: Dominggus Arnold Mampioper
vorbei übersetzt: Rosmi Julitasari S

der Youtefa Markt ist das größte und beschäftigtste in Jayapura, Papua, wohin der Einwohner der Stadt Kauf ihre Tageszeitung Notwendigkeiten kommen. Jeden Tag bei 4 morgens, Kaufleute vom Waris Bezirk, Keerom und Kemtuk Bezirk, kommen Jayapura, ihr Geschäft am Markt zu tun. Arecanuß und Sagopalme sind ihre Hauptgebrauchsgüter.

Abina, ein Sagopalme Handelsfromm Kemtuk Bezirk, Jayapura, gesagt, daß er Sagopalme im Youtefa Markt verkauft. Er kann tumang zwei oder drei (ein Behälter der Sagopalme mit der Kapazität von 25 Kilogramm) an einem Tag verkaufen. Für Preis ein tumang wird 100 Tausenden bis 200 Tausenden Rupiah festgesetzt. „Es scheint, daß ich viel Profit erhalte, aber ich ihn gerade aufwenden muß, um unsere täglichen Notwendigkeiten zu Hause zu kaufen“.

Die unproratable Verteilung für tägliches Notwendigkeiten Material in Papua kann der Grund sein, warum die Kaufleute am Markt auch Position als Kunden nehmen. Der Preis für das Material, das sie kaufen müssen, ist so hoch wie ihr verkaufter.

„Nachdem 9 morgens, die Kaufleute ändern, um Kunden zu sein. Sie kaufen alles, das sie benötigen und holen es zu ihrer Heimatstadt“, sagten Dicky Rumaropen, der Direktor der Entwicklung für Dorf-Gesellschaft (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papua.

Rumaropen sagte, daß dieser Weg von Geschäfts- und von Verkaufen die Unfähigkeit veranlassen kann, damit die Kaufleute ihr Geld sparen. Zusätzlich ist der Kemtuk Bezirk von Jayapura lokalisiertes faraway. Es ist ungefähr 200 Kilometer entfernt von der Stadt, bildet die Kaufleute muß eine Menge Geld ausgeben, die Transportgebühr zu zahlen. Indem sie diesem Transportdienstleistungen geben, können die Kaufleute ihr Geld sparen bis 60 Tausenden Rupiah.

Tatsächlich müssen Leute in Papua ihren Traum über Wirtschaftsaufschwung durch haushaltsmäßige Kapital der Autonomie für Papua noch halten. Sogar hat die Zustandregierung für 1.4 Milliarden Rupiah für die haushaltsmäßige Kapital der Autonomie geplant, aber Leute sind noch nicht in der Lage, die Kapital zu erhalten. Schwierige Bürokratie und viele Anforderungen verursachen die Schwierigkeiten für die Leute, die wirklich das Geld benötigen. Wir können nicht Leute von Papua für ihre Nachfrage nach getrennt von Indonesien, wegen dieses Unrechtzustandes tadeln.

„Ich hatte purposed einen Etat für die bevollmächtigenden ökonomischen Kapital der Gesellschaft als Teil der haushaltsmäßigen Kapitals der Autonomie. Aber niemand in der Regierung hat mich reagiert irgendwie“, sagte Hanok Aronggear, das einen traditionellen Reis im Waena Expo verkaufte, Jayapura gegeben.

Sie können nicht von der Bank auch nicht abhängen. Bänke in Papua haben ihre Fähigkeit nicht als Hauptschatz für Leute im östlichsten Bereich in Indonesien maximiert. Während, es fünf kooperative Genossenschaftsbanken (Bank Perkreditan Rakyat) und 74 Zustandbänke in Papua gibt. Aber diese Menge regt lokale Unternehmer an, keine Darlehen vorzuschlagen, denn sie müssen sehr schwierige Anforderungen gegenüberstellen.

Gerson Rumbiak, ein Unternehmer, zum des Briefpapierservices zu liefern sagte, daß es nicht einfach ist, Darlehen von den Bänken in Papua zu erhalten. „Die Bänke geben uns Darlehen, wenn nur wir bereits ein Projekt von der Regierung und vom Halten eines Buchstaben der Vereinbarung, das Projekt zu tun haben. Aber das Darlehen nur ist eine Hälfte der Menge des Gesamtprojektes“, sagte Rumbiak.

Es scheint unmöglich für Leute von Papua, unabhängig zu sein und jeden möglichen Fortschritt für ihre Heimaten zu bilden. Die finanzielle Unterstützung, sogar in sehr wenig Skala, ist schwierig, von unserer Regierung zur Verfügung gestellt zu werden. Wenn nur unsere Repräsentanten die Daten von Badan Pusat Statistik von Papua 2006 sehen, fast leben eine Hälfte von Papuans im Wohlstand.

©2007 VHRmedia.com

É duro funcionar um negócio em Papua
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Escrito perto: Dominggus Arnold Mampioper
traduzido perto: Rosmi Julitasari S

o mercado de Youtefa é o mais grande e o mais ocupado em Jayapura, Papua, aonde o habitante da cidade vem compra suas necessidades do diário. Cada dia em 4 AM, comerciantes do distrito de Waris, Keerom e distrito de Kemtuk, Jayapura vem fazer seu negócio no mercado. A porca do Areca e a palma de sago são seus productos principais.

Abina, um distrito mercante de Kemtuk do fromm da palma de sago, Jayapura, dito que vende a palma de sago no mercado de Youtefa. Pode vender o tumang dois ou três (um recipiente de palma de sago com capacidade de 25 quilogramas) em um dia. Um tumang é fixado o preço 100 milhares a 200 milhares do rupiah. “Parece que eu começo muito lucro mas eu tenho que o gastar reta para comprar nossas necessidades diárias no repouso”.

A distribuição unproratable para o material diário das necessidades em Papua pode ser a razão porque os comerciantes no mercado fazem exame também da posição como clientes. O preço para o material que têm que comprar é tão elevado quanto seu vendido.

“Depois que 9 AM, os comerciantes mudam para ser clientes. Compram tudo que necessitam, e trazem-no a sua cidade home”, disseram o juntamento Rumaropen, diretor do desenvolvimento para a sociedade da vila (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papua.

Rumaropen disse que esta rota de de comércio e de vender pode fazer com que o incapability para que os comerciantes conservem seu dinheiro. Além, o distrito de Kemtuk é faraway encontrado de Jayapura. É aproximadamente 200 quilômetros longe da cidade, faz os comerciantes tem que gastar muitos do dinheiro pagar a taxa do transporte. Dando a isto serviços do transporte, os comerciantes podem conservar seu dinheiro até 60 milhares do rupiah.

No fato, os povos em Papua ainda têm que prender seu sonho sobre a recuperação econômica pelo fundo budgetary da autonomia para Papua. Mesmo o governo do estado incluiu no orçamento para 1.4 billions do rupiah para o fundo budgetary da autonomia, mas os povos não podem ainda começar o fundo. A burocracia complicada e muitas exigências causam as dificuldades para os povos que necessitam realmente o dinheiro. Nós não podemos responsabilizar povos de Papua por sua demanda para separar de Indonésia, por causa desta condição do injustice.

“Eu tive purposed um orçamento para o fundo da sociedade econômica empowering como uma parte do fundo budgetary da autonomia. Mas ninguém no governo deu-me responde”, disse Hanok Aronggear, que vendeu um arroz tradicional na expo de Waena, Jayapura.

Não podem depender do banco tampouco. Os bancos em Papua não maximized sua potencialidade como o tesouro importante para povos na área a mais oriental em Indonésia. Visto que, há cinco uniões de crédito cooperativas (banco Perkreditan Rakyat) e 74 bancos de estado em Papua. Mas esta quantidade não incentiva empreendedores locais propôr nenhuns empréstimos, porque têm que enfrentar exigências muito complicadas.

Gerson Rumbiak, um empreendedor para fornecer o serviço dos artigos de papelaria disse que não é fácil começar o empréstimo dos bancos em Papua. “Os bancos d-nos-ão o empréstimo se somente nós tivermos já um projeto do governo e de prender uma letra do acordo fazer o projeto. Mas o empréstimo somente será uma metade da quantidade de projeto total”, disse Rumbiak.

Parece impossível para povos de Papua ser independente e fazer todo o progresso para seu homeland. A sustentação financeira, mesmo muito em um pouco escala, é difícil de ser fornecido por nosso governo. Se somente nossos representantes virem os dados de Badan Pusat Statistik de Papua em 2006, quase uma metade de Papuans está vivendo na prosperidade.

©2007 VHRmedia.com

Det är hårt att köra en affär i Papua
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Skriftligt by: Dominggus Arnold Mampioper som
by översätts: Rosmi Julitasari S som

Youtefaen marknadsför, är den största och den mest upptagna i Jayapura, Papua, var invånaren av staden kommer köp deras dagstidningbehov. Varje dag på 4 FÖRMIDDAG, köpmän från det Waris området, Keerom och det Kemtuk området, kommer Jayapura att göra deras affär på marknadsföra. Den Arecamuttern och sagoen gömma i handflatan är deras huvudsakliga artiklar.

Abina en sago gömma i handflatan det handels- frommKemtuk området, Jayapura som sägs att han säljer sagoen gömma i handflatan i Youtefa marknadsför. Han kan sälja tumang två eller tre (sagopalms behållare med kapacitet av 25 kg) i en dag. En tumang prissättas 100 tusentals till 200 tusentals rupiah. ”Verkar det att jag får många vinst men jag måste att spendera den rakt till köp våra hemmastadda dagstidningbehov”.

Den unproratable fördelningen för dagstidningbehov stoppar i Papua kan vara resonera varför köpmännen på marknadsföra tar också placerar som kunder. Prissätta för stoppa som de måste köp, är som kick som deras sålda.

”Efter 9 FÖRMIDDAG, ändrar köpmännen för att vara kunder. De köp allt som de behöver, och kommer med den till deras hemstad”, sade dåliga Rumaropen, direktören av utveckling för bysamhälle (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papua.

Rumaropen sade att denna rutt av handel och att sälja kan orsaka incapabilityen för köpmännen till räddningen deras pengar. I tillägg är det Kemtuk området lokaliserat långväga från Jayapura. Det är omkring 200 kilometer i väg från staden, gör köpmännen måste att spendera raddapengar för att betala trans.avgiften. Genom att ge sig, servar detta trans., köpmännen can räddning deras pengar upp till 60 tusentals rupiah.

I faktum måste folket i den Papua stillbilden att rymma deras dröm om ekonomisk återhämtning vid den budget- fonden för autonomi för Papua. Även har delstatsregeringen budgeterat för 1.4 miljarder rupiah för den budget- fonden för autonomi, men folket är fortfarande inte kompetent att få fonden. Den invecklade byråkratin och många krav orsakar svårigheterna för folket som behöver egentligen pengarna. Vi kan inte klandra folk av Papua för att deras begäran ska avskilja från Indonesien, på grund av denna orättvisa villkorar.

”Hade jag ämnat en budget för det bemyndiga ekonomiska samhälle fond som en del av den budget- fonden för autonomi. Men inget i regeringen har givit mig reagerar any”, sade Hanok Aronggear, som sålde en traditionell rice i den Waena expoen, Jayapura.

De kan inte bero på packa ihop endera. Packar ihop i Papua har inte maximerat deras kapacitet som huvudstadskatten för folk i det mest östliga området i Indonesien. Kreditkassor (packa ihop Perkreditan Rakyat), eftersom det finns kooperativ fem som och, statliga 74 packar ihop i Papua. Men detta belopp uppmuntrar inte lokalentreprenörer att föreslå några lån, for de måste att vända mot mycket invecklade krav.

Gerson Rumbiak, en entreprenör som levererar brevpapper servar said att det inte är lätt att få lån från packar ihop i Papua. ”Packar ihop ska givelån till oss, om vi endast har redan en projektera från regering och innehav en märka av överenskommelse att göra projektera. Men lånet som ska endast, är en halva av beloppet av slutsumma projekterar”, sade Rumbiak.

Det verkar omöjligt att folket av Papua att vara oberoende och göra något framsteg för deras hemland. Ekonomisk hjälp, även i mycket lite ett fjäll, är svår att ges av vår regering. Om endast våra ska tekniker ser datan från Badan Pusat Statistik av Papua i 2006, nästan bor en halva av Papuans i välstånd.

©2007 VHRmedia.com

Трудно побежать дело в Папуа
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Написано мимо: Dominggus Арнольд Mampioper
переведенное мимо: Rosmi Julitasari s

рынок Youtefa самое большое и самое многодельное одним в Jayapura, Папуа, куда житель города приходит покупка их повседневные нужды. Каждый день на 4 AM, купечеств от заречья Waris, Keerom и заречье Kemtuk, Jayapura приходит сделать их дело на рынке. Гайка ареки и ладонь сага будут их GLAVNыми товарами.

Abina, заречье Kemtuk fromm ладони сага купеческое, Jayapura, сказанное что он продает ладонь сага в рынке Youtefa. Он может продать tumang 2 или 3 (контейнер ладони сага с емкостью 25 килограмм) в дне. Одно tumang оценено 100 тысяч к 200 тысяч rupiah. «Оно кажется что я получаю много профита но я должен потратить его прямо для того чтобы купить наши повседневные нужды дома».

Unproratable распределением для вещества повседневных нужд в Папуа может быть причина почему купечеств на рынке также принимают положение как клиенты. Цена для вещества, котор они должны купить как высоко как их проданное цен.

«После того как 9 AM, купечеств изменяют для того чтобы быть клиенты. Они покупают все, котор им, и приносят его к их родному городу», сказали Dicky Rumaropen, директор развития для общества села (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Папуа.

Rumaropen сказало что эта трасса trade и продавать может причинить incapability для купечеств сохранить их деньг. In addition, заречье Kemtuk обнаруженные местонахождение faraway от Jayapura. Около 200 километров далеко от города, делает купечеств потратить множество деньг оплатить гонорар перевозки. Путем давать этому обслуживания перевозки, купечеств могут сохранить их деньг up to 60 тысяч rupiah.

В действительности, люди в Папуа все еще должны держать их сновидение о фазе оживления в экономическом цикле фондом автономии бюджетным для Папуа. Даже правительство штата распланировало для 1.4 миллиардыов rupiah для фонда автономии бюджетного, но люди все еще не могут получить фонд. Осложненная канцелярщина и много требований причиняют затруднения для людей реально нужна деньг. Мы не можем обвинить людей Папуа для их требования к separate from Индонесии, из-за этого условия несправедливости.

«Я имел purposed бюджетя для фонда empowering хозяйственного общества как часть фонда автономии бюджетного. Но no one в правительстве давало меня нисколько отвечает», сказало Hanok Aronggear, которое продало традиционный рис в Waena Expo, Jayapura.

Они не могут зависеть на крене также. Крены в Папуа не увеличили их возможность как прописное сокровище для людей в самой восточной OBLASTи в Индонесии. Тогда как, 5 кооперативных кредитных союзов (крен Perkreditan Rakyat) и 74 крена положения в Папуа. Но это количество не ободряет местные антрепренеров предложить VSе займы, потому что они должны смотреть на очень осложненные требования.

Gerson Rumbiak, антрепренер для того чтобы поставить обслуживание stationeries сказало что не легко получить ем от кренов в Папуа. «Крены передадут ем к нам если только мы уже имеем проект от правительства и держать письмо согласования сделать проект. Но займом только будет половина количества полного проекта», сказал Rumbiak.

Кажется невозможно для людей Папуа быть независимо и делать любой прогресс для их homeland. Финансовая поддержка, даже в очень маленьком маштабе, трудно быть обеспеченным нашим правительством. Если только наши представители увидят данные от Badan Pusat Statistik Папуа в 2006, то почти половина Papuans живет в зажиточности.

©2007 VHRmedia.com

Het is moeilijk om zaken in Papoea in werking te stellen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Geschreven door: Dominggus Arnold Mampioper
Vertaald door: Rosmi Julitasari S

de markt Youtefa is grootste en bezigste in Jayapura, Papoea, waar de inwoner van de stad koopt hun dagelijkse behoeften komt. Elke dag bij 4 AM, handelaars van District Waris, Keerom en Kemtuk District, Jayapura komt om hun zaken bij de markt te doen. Areca de noot en de sagopalm zijn hun hoofdgoederen.

Abina, een District van frommKemtuk van de sagopalm koopvaardij, Jayapura, zei dat hij sagopalm in markt Youtefa verkoopt. Hij kan tumang twee of drie (de container van een sagopalm met capaciteit van 25 kg) in een dag verkopen. Één tumang wordt geprijst 100 duizenden aan 200 duizenden Roepie. „Het schijnt dat ik velen winst krijg maar ik moet het straightly besteden om onze dagelijkse behoeften thuis te kopen“.

De unproratable distributie voor dagelijks behoeftenmateriaal in Papoea kan de reden zijn waarom de handelaars bij de markt ook een standpunt als klanten innemen. De prijs voor het materiaal zij moeten kopen is zo hoog zoals hun verkochte.

„Na 9 AM, de handelaarsverandering om klanten te zijn. Zij kopen alles zij, nodig hebben en het aan hun geboortestad“, bovengenoemde Dicky Rumaropen, de directeur van Ontwikkeling voor de Maatschappij van het Dorp (Yayasan Pengembangan Masyarakat Desa/YPMD) Papoea brengen.

Rumaropen zei dat deze route van handel en het verkopen incapability voor de handelaars kan veroorzaken om hun geld te besparen. Bovendien wordt het District Kemtuk gevestigd afgelegen van Jayapura. Het is ongeveer 200 kilometers vanaf de stad, maakt de handelaars moet heel wat geld besteden om de vervoersprijs te betalen. Door de dit vervoersdiensten te geven, kunnen de handelaars hun geld tot 60 duizenden besparen Roepie.

In feite, moeten de mensen in Papoea nog hun droom over economisch herstel door de autonomie begrotingsfonds voor Papoea houden. Zelfs heeft de staatsoverheid voor 1.4 miljarden Roepie voor het de autonomie begrotingsfonds in de begroting opgenomen, maar de mensen nog kunnen niet het fonds krijgen. De ingewikkelde bureaucratie en vele vereisten veroorzaken de moeilijkheden voor de mensen die werkelijk het geld nodig hebben. Wij kunnen inwoners van Papoea van hun vraag beschuldigen niet om van Indonesië, wegens deze onrechtvaardigheidsvoorwaarde te scheiden.

„Ik had opzettelijk een begroting voor het fonds van de machtigende economische maatschappij als deel van het de autonomie begrotingsfonds. Maar niemand in de overheid heeft me om het even welk antwoordt“, bovengenoemde Hanok Aronggear gegeven, die een traditionele rijst in Waena Expo, Jayapura verkocht.

Zij kunnen van de bank afhangen niet één van beiden. De banken in Papoea hebben hun vermogen niet als hoofdschat voor mensen op het oostelijkste gebied in Indonesië gemaximaliseerd. Terwijl, zijn er vijf behulpzame kredietvakbonden (Bank Perkreditan Rakyat) en 74 staatsbanken in Papoea. Maar dit bedrag moedigt lokale ondernemers aan om geen leningen voor te stellen, want zij zeer ingewikkelde vereisten moeten onder ogen zien.

Gerson Rumbiak, een ondernemer om de kantoorbehoeftendienst te leveren zei dat het niet gemakkelijk is om lening van de banken in Papoea te krijgen. De „banken zullen lening aan ons geven als slechts wij reeds een project van overheid en holding een brief van overeenkomst hebben om het project te doen. Maar de lening zal slechts de helft van de hoeveelheid totaal project“, bovengenoemde Rumbiak zijn.

Het schijnt onmogelijk voor inwoners van Papoea onafhankelijk te zijn en om het even welke vooruitgang voor hun geboorteland te boeken. De financiële steun, zelfs in een zeer weinig schaal, is moeilijk om door onze overheid worden verleend. Als slechts onze vertegenwoordigers de gegevens aan Badan Pusat Statistik van Papoea in 2006 zullen merken, bijna leeft de helft van Papuans in welvaart.

©2007 VHRmedia.com

هو يستعصي أن يركض عمل في ببوازيا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يكتب جانبا: [دومينغّوس] أرنولد [ممبيوبر]
يترجم جانبا: [روسمي] [جوليتسري] [س]

[يووتفا] سوق الكبيرة ومشغولة واحدة في [جبورا], ببوازيا, حيث الساكنة من المدينة يأتي مشترىهم كلّ حاجات. كلّ يوم في 4 قبل الظّهر, تجار من [وريس] منطقة, [كيروم] و [كمتثك] منطقة, يأتي [جبورا] أن يتمّ عملهم في السوق. شجرة كوثل صمولة و [سغو بلم] بضائعهم رئيسيّة.

[أبينا], [سغو بلم] تجاريّة [فرومّ] [كمتثك] منطقة, [جبورا], يقال أنّ يبيع هو [سغو بلم] في [يووتفا] سوق. هو يستطيع بعت اثنان أو ثلاثة [تثمنغ] ([سغو بلم] وعاء صندوق مع قدرة من 25 [كغ]) في يوم. سعّرت واحدة [تثمنغ] 100 آلاف [تو] 200 آلاف [روبيه]. "يبدو هو أنّ أنا أحصل كثير ربح غير أنّ أنا يضطرّ أنفقت هو [ستريغتلي] أن يشتري حاجاتنا يوميّة [أت هوم]".

التوزيع [أونبرورتبل] ليوميّة حاجات مادّة خام في ببوازيا يمكن كنت السبب لما التجار في السوق أيضا يأخذون موقعة كزبونات. السعر لالمادّة خام هم يضطرّ اشتريت مثل عال بما أنّ هم يباع واحدة.

"عقب 9 يغيّر قبل الظّهر, التجار أن يكون زبونات. هم يشترون كلّ شيء هم يحتاجون, ويحضر هو إلى [هوم توون] هم", قال [ديكي] [رومروبن], المديرة التطوير لقرية مجتمعة ([يسن] [بنجمبنغن] [مسركت] [دس/بمد]) ببوازيا.

[رومروبن] قال أنّ هذا طريق من تجاريّة ويبيع يمكن سبّبت العدم قدّرة للتجار أن ينقذ مالهم. [إين دّيأيشن], [كمتثك] منطقة يحدّ بعيد من [جبورا]. هو حوالي 200 كيلومترات بعيدا من المدينة, يجعل التجار اضطرّت أنفقت [ا لوت] المال أن يدفع النقل رسم. ب يعطي هذا نقل خدمات, التجار يستطيع أنقذت مالهم [أوب تو] 60 آلاف [روبيه].

[إين فكت], الناس في ببوازيا بعد يضطرّ أمسكت حلمهم حول انتعاش اقتصاديّ بحكم ذاتيّ مال متعلّق بالميزانيّة لببوازيا. حتّى الدولة قد أدخل حكومة ل 1.4 بليون [روبيه] لالحكم ذاتيّ مال متعلّق بالميزانيّة, غير أنّ الناس بعد ليسوا يمكن أن يحصل المال. يسبّب ديوانيّة معقّدة وكثير متطلبات الصعوبات لالالناس الذي حقّا يحتاج المال. نحن يستطيع لا يلوم الناس ببوازيا لطلبهم إلى [سبرت فروم] إندونيسيا, بسبب هذا ظلم شرط.

"أنا [بوربوسد] ميزانية ل ال يفوّر اقتصاديّة مجتمعة مال كجزء من الحكم ذاتيّ مال متعلّق بالميزانيّة. غير أنّ قد أعطىني لا أحد في الحكومة أيّ يستجيب", قال [هنوك] [أرونغّر], الذي باع أرز تقليديّة في [ونا] [إإكسبو], [جبورا].

هم يستطيع لا يعتمد على البنك أيضا. لم يزد بنوك في ببوازيا يتلقّى إمكانيتهم كثروة رئيسيّة لالناس في المنطقة شرقيّة أكثر في إندونيسيا. حيث أنّ, هناك يكون خمسة [كرديت ونيون] تعاونيّة (بنك [بركرديتن] [ركت]) و74 [ستت بنك] في ببوازيا. غير أنّ لا يشجّع هذا مبلغة متعهدات محلّية أن يقترح أيّ قروض, لأنّ هم يضطرّ واجهت متطلبات معقّدة جدّا.

قال [جرسن] [رومبيك], متعهدة أن يزوّد قرطاسيّات خدمة أنّ هو ليس يتيح أن يحصل قرض من البنوك في ببوازيا. "سيعطي البنوك قرض إلى نا إن فقط نحن سابقا نتلقّى مشروع من حكومة ويمسك حرف الإتفاق أن يتمّ المشروع. غير أنّ سيكون القرض فقط نصف من المبلغة من مشروع إجماليّة", قال [رومبيك].

هو يبدو مستحيلة لالناس ببوازيا أن يكون مستقلّة وجعلت أيّ تقدم لوطنهم. الدعم ماليّة, حتّى في جدّا بعض مقياس, يصعب أن يكون زوّدت بحكومتنا. إن فقط ممثلاتنا سيرون المعطيات من [بدن] [بوست] [ستتيستيك] من ببوازيا في 2006, تقريبا يعيش نصف [ببونس] في إزدهار.

©2007 VHRmedia.com

By: Angga Haksoro
Translated by: Rosmi Julitasari S

The earth is getting warmer. The environment is harmed. Wounded nature threats human being.

4 centuries BC, Plato mentioned about a loosing civilization: “in the front of Mainstay Haigelisi strait, there was a big island, large land surrounded by the sea. It was Atlantic imperium”. The philosopher had written down this statement in a book titled Timaeus.

According to the legend, Atlantic was preparing a big attack against Athena at that time. But the plan was completely left behind, when a big flood and earthquake happened and destroyed the continent, brought it into an endless sleep deep inside the Atlantic Ocean just before their plan was executed.

Plato illustrated Atlantis in 13th BC. It was his idea to describe how the world will come to an end. Some people believe that Atlantis was only a myth, while the rest believe the other way. There are arguments on this, but slowly it faded away.

The sleeping Atlantis had been left unnoticed at the bottom of the ocean. But its tranquil was suddenly disturbed when Ignatius Donnelly wrote and published a book titled Myths of the Antediluvian World. This publication urged the search for the “missing continent” then. Donelly had shared his belief in the existence of a big island right across Mediterranean Sea. He believed it was Atlantis, and it really existed.

Donnelly even unfolded scientific evidence telling Atlantis’ civilization had spread from coasts of Atlantic Ocean, away to Mediterranean, Caucasus, South and North America, Baltic, and Central Asia. Donnelly’s arguments were not surprising, since mythologies in Egypt and Peru told Atlantis’ faith: worshiping the Sun. Phoenicia alphabet, the mother of alphabet in Europe, is also concerned by Donnelly as inherited alphabet used by Atlantis’ inhabitants.

Out of the arguments and conspiracy about Atlantis, there is one thing for sure: the power of nature can destroy all of civilizations and nations, including Atlantis. The same worry comes up in modern time. Even it is not as horrifying as Atlantis, the sinking of several little islands is in front of our eyes already. The melting ice because of global warming is predicted to cause similar disaster.

Indonesia also has similar potential like Atlantis, considering this country is spread out among 81,000 kilometers shore, the longest in the world. This condition will cause a big disaster because 60% of the population lives by the shores.

The fear of sinking equator islands is able to be seen recently. According to Syamsul Ma’arif, the General Director of Shores and Small Islands, Indonesia lost 5 cm of its land each year, because of the abrasion of sea water. But he’s not quit sure that this phenomenon is caused by global warming.

“Once, we identified that there were 17,504 islands. But after we recounted, there are only 17,480 islands. It means there are 24 islands disappeared. I can not make sure that this disappearance is because of miscounting or global warming”.

Different point of view comes from Emil Salim. He believes that sinking islands occurred as the effect of global warming. The maestro of environment preservation issue in Indonesia is even sure that Fanuatu, Kirlyfatsu, and Marshal Island in Pacific islands was sunk because the sea water level had increased. “If it keeps going on, the 2,000 islands in Indonesia will disappear in 2030, from 12,000 islands that Indonesia still has now,” said former Minister of Environmental and Demography in Orde Baru era.

Emil Salim, who just received Honorable Prime Engineer in Ecology, Geology, and Environment from Agency for the Assessment & Application of Technology (BPPT), said that global warming affects the poor mainly, for most of them depend on the kind of nature to earn money.

“We depend on rice plant. Meanwhile the irrigation may change because the seasons also change. The rainfall reduces, so water for irrigation is hard to find. We will face the limitation of food production and water. And the most suffering persons must be the poor in developing countries.

Nur Hidayati, the campaign manager of Season and Energy for Green Peace in South East Asia, agreed with Emil Salim. She said that the long dry season and high intensity rainfall in shorten rain season will be faced directly by people. She predicted the accumulation of CO2 in atmosphere will continue increasing, as the effect of hazardous gas from industry has not been limited yet, the earth temperature will increase up to 20 C in next ten years.

“Since industrial revolution, the earth temperature has increased up to 0.60 C in average, but in some areas the increase has achieved up to 30 C,” said Nurhidayati.

Asrowi, a traditional peasan lives in Meteseh, Tembalang, part of Semarang, confessed that he didn’t get much crop as previous year. Longing dry season caused his field did not get enough water, so the field did not give good harvest just like he hopes. He even had to sell his two buffalos to survive.

“I lost many crops this year. The harvest is much, but the paddies are empty. They used to grow in a very good, so I am very disappointed. The good growing paddies turned to be bad because they did not get enough water, the rain fell infrequently.

The Chief of Exploitation Section, Department of Water Management , Central Java Province, Arus Horizon, said that the water quantity in some big dams in Central Java has decreased. This happened to Kedungombo dam especially. Kedungombo was built to irrigate fields in five district: Grobogan, Demak, Pati, Kudus, and Jepara.

“Kedungombo needs to be handled now. The sublimation is very high there, because the temperature is also very high. Today, the water level is only 79.10 m, with 347.36 millions m3 of water volume. It was 79.20 m yesterday, so it has been about 5 millions m3 of water had sublimated because of the heat.

Arus Horizon even confessed that water demand will not able to be met in the next planting season. Compare to last year, Kedungombo has extra water supply for the fields. “We are proposing of artificial rainfall in early first planting season. It will be about in early November.

Kamal Nainggolan, the Head of Food Defence, Department of Agriculture, confirmed that the failure of harvesting this year will not give any impact on the rice supply in nation wide. But he was sure that the changing climate had given a very big impact on harvesting failure. “The impact is quit significant. We already had prominent quality rice, but how we can have good harvest if the climate does not give reliable support? Climate may become the X factor that gives big influence for our agriculture. Who can control the climate?” he said.

According to Minister of Environment, Rahmat Witoelar, the government has tried to reduce the hazardous gas emission to the air. Unfortunately, this national plan will be perceived ten years later.

Rahmat Witoelar denied that his department did not act firmly to overcome the problems of environment pollution. “What part? We had taken action against the naughty company and brought them to the court. And then, what else we have to do? It is the only thing we can do. I refused if the Ministry of Environment is not firm in taking action to handle the environment hazard.

Andri G. Wibisana, an expert on environment law from University of Indonesia agreed if the environment hazard has to be brought to the court. Because, the “consequences” for pollutant company to give compensation for polluted community and environment is only to manage a corporate responsibility community development, which doesn’t give any effective effects.

“They provide clean water; it does not mean they are doing community development. It is their mistakes if the water is polluted. It’s out of context already. If we pollute the environment, we have to clean it. Corporate social responsibility seems occur as a kindness of the corporation. I don’t believe it”, he said.

Of course, we never want Indonesia to be next Atlantis. But we need awareness from all part of Indonesian people to prevent the threats. The government has to act strictly. “The most important thing is government’s courage. If they do not dare to take any actions, Indonesia will be finished”, said Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

L'Indonésie : la future Atlantide
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par : Angga Haksoro
traduit par : Rosmi Julitasari S

la terre obtient le réchauffeur. L'environnement est nui. Être humain de menaces blessées de nature.

pendant 4 siècles AVANT JÉSUS CHRIST, Platon a mentionné au sujet d'une civilisation de desserrage : « dans l'avant du détroit de Haigelisi de soutien principal, il y avait une grande île, grande terre entourée par la mer. C'était imperium atlantique ». Le philosophe avait noté ce rapport dans un livre intitulé Timaeus.

Selon la légende, Océan atlantique préparait une grande attaque contre Athéna à ce moment-là. Mais le plan a été complètement laissé, quand une grands inondation et tremblement de terre se sont produits et ont détruit le continent, introduit le dans un sommeil sans fin profondément à l'intérieur de l'Océan Atlantique juste avant que leur plan ait été exécuté.

L'Atlantide illustrée par Platon dans la 13ème AVANT JÉSUS CHRIST. Il était son idée de décrire comment le monde se terminera. Certains croient que l'Atlantide était seulement un mythe, alors que le repos croient l'autre manière. Il y a des arguments sur ceci, mais lentement il s'est fané loin.

Le sommeil l'Atlantide avait été laissé inaperçu au fond de l'océan. Mais son tranquille a été soudainement dérangé quand Ignatius Donnelly a écrit et a édité un livre intitulé des mythes du monde antédiluvien. Cette publication a poussé la recherche « du continent manquant » alors. Donelly avait partagé sa croyance dans l'existence d'un grand juste d'île à travers la mer méditerranéenne. Il a cru que c'était l'Atlantide, et il a vraiment existé.

Donnelly a même dévoilé l'évidence scientifique civilisation indiquant Atlantide' avait écarté des côtes de l'Océan Atlantique, loin à méditerranéen, Caucase, sud et l'Amérique du Nord, Baltique, et l'Asie centrale. Les arguments de Donnelly n'étonnaient pas, puisque les mythologies en Egypte et au Pérou foi ont indiqué Atlantide' : adorer le soleil. L'alphabet de Phoenicia, la mère de l'alphabet en Europe, est également concerné par Donnelly en tant qu'alphabet hérité employé habitants par Atlantide des'.

Hors des arguments et de la conspiration au sujet de l'Atlantide, il y a une chose pour sûr : la puissance de la nature peut détruire toutes les civilisations et nations, y compris l'Atlantide. Le même souci est soulevé dans des temps modernes. Même il n'est pas en tant qu'horrifier comme Atlantide, la descente de plusieurs petites îles est devant nos yeux déjà. La glace de fonte en raison du chauffage global est prévue pour causer le désastre semblable.

L'Indonésie a également le potentiel semblable comme l'Atlantide, vu que ce pays est étendu parmi 81.000 kilomètres étayent, le plus long au monde. Cette condition causera un grand désastre parce que 60% de la population vit à côté des rivages.

La crainte des îles de descente d'équateur peut être vu récemment. Selon arif de Syamsul mA le', le Général directeur des rivages et des petites îles, l'Indonésie ont perdu tous les ans 5 centimètres de sa terre, en raison de l'abrasion de l'eau de mer. Mais il n'est pas sûr stoppé que ce phénomène est provoqué par le chauffage global.

« Une fois, nous avons identifié qu'il y avait 17.504 îles. Mais après que nous ayons raconté, il y a seulement 17.480 îles. Il signifie qu'il y a 24 îles a disparu. Je ne peux pas m'assurer que cette disparition est en raison du chauffage miscounting ou global ».

Le point de vue différent vient d'Emil Salim. Il croit que les îles de descente se sont produites comme effet du chauffage global. Le maestro de la question de conservation d'environnement en Indonésie est même sûr que Fanuatu, Kirlyfatsu, et île de maréchal dans les îles Pacifiques ont été descendus parce que le niveau d'eau de mer avait augmenté. « S'il continue à continuer, les 2.000 îles en Indonésie disparaîtront en 2030, de 12.000 îles que l'Indonésie a toujours maintenant, » ledit ancien ministre d'ambiant et démographie dans l'ère d'Orde Baru.

Emil Salim, qui a juste reçu l'ingénieur principal honorable dans l'écologie, la géologie, et l'environnement de l'agence pour l'évaluation et l'application de la technologie (BPPT), dit que le chauffage global affecte les pauvres principalement, parce que plus de eux dépendent du genre de nature pour gagner l'argent.

« Nous dépendons de l'usine de riz. En attendant l'irrigation peut changer parce que les saisons changent également. Les précipitations réduisent, ainsi il est difficile de trouver l'eau pour l'irrigation. Nous ferons face à la limitation de la production et de l'eau de nourriture. Et les la plupart des personnes de souffrance doivent être les pauvrex en les pays en voie de développement.

Nur Hidayati, le directeur de campagne de la saison et de l'énergie pour la paix verte dans Sud-est asiatique, étées d'accord avec Emil Salim. Elle a dit que les longues précipitations de saison sèche et d'intensité raccourcissent dedans la saison de pluie seront faites face directement par des personnes. Elle a prévu que l'accumulation du CO2 en atmosphère continuera d'augmenter, car l'effet du gaz dangereux de l'industrie n'a pas été limité encore, la température de la terre augmentera jusqu'à 20 C en dix années à venir.

« Depuis la révolution industrielle, la température de la terre a augmenté jusqu'à 0.60 C à la moyenne, mais dans quelques secteurs l'augmentation a réalisé jusqu'à 30 C, » a dit Nurhidayati.

Asrowi, les vies peasan traditionnelles dans Meteseh, Tembalang, une partie de Semarang, a admis qu'il n'a pas obtenu beaucoup de récolte en tant qu'année précédente. La saison sèche désirante ardemment a causé son champ n'a pas obtenu assez d'eau, ainsi le champ pas donnent la bonne moisson juste comme il espère. Il même a dû vendre ses deux buffles pour survivre.

« J'ai perdu beaucoup de récoltes cette année. La moisson est beaucoup, mais les paddys sont vides. Ils se développaient dans très un bon, ainsi je suis très déçu. Les bons paddys croissants tournés pour être mauvais parce qu'ils n'ont pas obtenu assez d'eau, la pluie sont tombés rarement.

Le chef de la section d'exploitation, département de gestion de l'eau, province centrale de Java, horizon d'Arus, a dit que la quantité de l'eau dans des quelques grands barrages dans Java central a diminué. Ceci est arrivé au barrage de Kedungombo particulièrement. Kedungombo a été construit pour irriguer des champs dans la zone cinq : Grobogan, Demak, Pati, Kudus, et Jepara.

« Kedungombo doit être manipulé maintenant. La sublimation est très haute là, parce que la température est également très haute. Aujourd'hui, le niveau d'eau est seulement 79.10 m, avec 347.36 millions de m3 de volume de l'eau. C'était de 79.20 m hier, ainsi c'a été environ 5 millions que m3 de l'eau avait sublimés en raison de la chaleur.

L'horizon d'Arus a même admis que la demande de l'eau pas capable être réuni dans la saison de plantation suivante. Comparez à l'année dernière, Kedungombo a l'approvisionnement en eau supplémentaire pour les champs. « Nous sommes proposition des précipitations artificielles dans tôt la première saison de plantation. Il aura lieu environ en début novembre.

Kamal Nainggolan, la tête de la défense de nourriture, ministère de l'agriculture, a confirmé que l'échec de moissonner cette année ne donnera aucun impact sur l'offre de riz dans répandu par tout le pays. Mais il était sûr que le climat changeant avait donné un impact très grand sur moissonner l'échec. « L'impact est significatif stoppé. Nous avons déjà pris le riz en avant de qualité, mais comment nous pouvons avoir la bonne moisson si le climat ne donne pas l'appui fiable ? Le climat peut devenir le facteur de X qui donne la grande influence pour notre agriculture. Qui peut commander le climat ? » il a dit.

Selon le ministre de l'environnement, Rahmat Witoelar, le gouvernement a essayé de ramener l'émission de gaz dangereuse à l'air. Malheureusement, ce plan national sera perçu dix ans après.

Rahmat Witoelar a nié que son département n'a pas agi fermement de surmonter les problèmes de la pollution d'environnement. « Quelle partie ? Nous avions agi contre la compagnie vilaine et les avions apportés à la cour. Et puis, que devons-nous faire ? C'est la seule chose que nous pouvons faire. J'ai refusé si le ministère de l'environnement n'est pas ferme en agissant pour manipuler le risque d'environnement.

Andri G. Wibisana, un expert en loi d'environnement d'université de l'Indonésie a convenu si le risque d'environnement doit être apporté à la cour. Puisque, les « conséquences » pour que la compagnie de polluant donne la compensation pour la communauté et l'environnement pollués est de contrôler seulement un développement de corporation de la communauté de responsabilité, qui ne donne aucune suite efficace.

« Ils fournissent l'eau propre ; il ne signifie pas qu'ils font le développement de la communauté. C'est leurs erreurs si l'eau est polluée. Il est hors de contexte déjà. Si nous polluons l'environnement, nous devons le nettoyer. La responsabilité semble se produisent comme bonté de la société. Je ne le crois pas », il a dit.

Naturellement, nous ne voulons jamais que l'Indonésie soit la prochaine Atlantide. Mais nous avons besoin de la conscience de toute la partie des indonésiens pour empêcher les menaces. Le gouvernement doit agir strictement. « La chose la plus importante est le courage du gouvernement. S'ils n'osent pas ne prendre aucune mesure, l'Indonésie sera finie », a dit Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

Indonesia: el Atlantis futuro
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por: Angga Haksoro
traducido cerca: Rosmi Julitasari S

la tierra está consiguiendo el warmer. Se daña el ambiente. humano de las amenazas heridas de la naturaleza.

4 siglos A.C., Platón mencionó sobre una civilización que soltaba: “en el frente del estrecho de Haigelisi del apoyo principal, había una isla grande, tierra grande rodeada por el mar. Era imperium atlántico”. El filósofo había anotado esta declaración en un libro titulado Timaeus.

Según la leyenda, Atlántico preparaba un ataque grande contra Athena en aquel momento. Pero el plan fue dejado totalmente detrás, cuando una inundación y un terremoto grandes sucedieron y destruyeron el continente, traído lo en un sueño sin fin profundamente dentro del Océano Atlántico momentos antes que su plan fue ejecutado.

Atlantis ilustrado Platón en décimotercero A.C. Era su idea describir cómo el mundo acabará. Alguna gente cree que Atlantis era solamente un mito, mientras que el resto cree la otra manera. Hay discusiones en esto, pero se descoloró lentamente lejos.

El dormir Atlantis había sido dejado inadvertido en el fondo del océano. Pero su tranquil fue disturbado repentinamente cuando Ignatius Donnelly escribió y publicó un libro titulado los mitos del mundo de Antediluvian. Esta publicación entonces impulsó la búsqueda para el “continente que faltaba”. Donelly había compartido su creencia en la existencia de una derecha grande de la isla a través del mar mediterráneo. Él creyó que era Atlantis, y realmente existió.

Donnelly incluso reveló la evidencia científica que decía civilización de Atlantis' se había separado de costas de Océano Atlántico, lejos a mediterráneo, el Cáucaso, sur y Norteamérica, Báltico, y Asia central. Las discusiones de Donnelly no sorprendían, puesto que las mitologías en Egipto y Perú dijeron fe de Atlantis': adorar el sol. El alfabeto de Phoenicia, la madre del alfabeto en Europa, también es referido por Donnelly como alfabeto heredado usado por habitantes de Atlantis los'.

Fuera de las discusiones y de la conspiración sobre Atlantis, hay una cosa para seguro: la energía de la naturaleza puede destruir todas las civilizaciones y naciones, incluyendo Atlantis. La misma preocupación sube en tiempo moderno. Incluso no está como horrorizar como Atlantis, el hundirse de varias pequeñas islas está delante de nuestros ojos ya. El hielo que derrite debido a calentarse global se predice para causar desastre similar.

Indonesia también tiene potencial similar como Atlantis, en vista de que este país se separa hacia fuera entre 81.000 kilómetros apuntala, el más largo del mundo. Esta condición causará un desastre grande porque el 60% de la población vive al lado de las orillas.

El miedo de las islas del ecuador que se hunden puede ser considerado recientemente. Según arif de Syamsul mA el', el general director de orillas y de las islas pequeñas, Indonesia perdieron 5 centímetros de su tierra cada año, debido a la abrasión de la agua de mar. Pero él no es seguro parado que este fenómeno es causado por calentarse global.

“Una vez, identificamos que había 17.504 islas. Pero después de que contáramos de nuevo, hay solamente 17.480 islas. Significa que desapareció hay 24 islas. No puedo cerciorarme de que esta desaparición esté debido a calentarse miscounting o global”.

Diverso punto de vista viene de Emil Salim. Él cree que las islas que se hundían ocurrieron como el efecto de calentarse global. El maestro de la edición de la preservación del ambiente en Indonesia es incluso seguro que Fanuatu, Kirlyfatsu, y la isla del mariscal en las islas pacíficas fueron hundidos porque el nivel de la agua de mar había aumentado. “Si guarda el encenderse, las 2.000 islas en Indonesia desaparecerán en 2030, a partir de 12.000 islas que Indonesia todavía ahora tenga,” ministro anterior dicho de ambiental y demografía en la era de Orde Baru.

Emil Salim, que acaban de recibir a ingeniero primero honorable en ecología, la geología, y el ambiente de la agencia para el gravamen y el uso de la tecnología (BPPT), dicho que el calentarse global afecta a pobres principalmente, porque la mayor parte de ellos depende de la clase de naturaleza para ganar el dinero.

“Dependemos de la planta de arroz. Mientras tanto la irrigación puede cambiar porque las estaciones también cambian. La precipitación reduce, así que el agua para la irrigación es dura de encontrar. Haremos frente a la limitación de la producción y del agua del alimento. Y la mayoría de las personas sufridoras deben ser los pobres en países en vías de desarrollo.

Nur Hidayati, el encargado de la campaña de la estación y de la energía para la paz verde en Asia Sur-Oriental, convenidas con Emil Salim. Ella dijo que la precipitación larga de la estación seca y de la intensidad alta adentro acorta la estación de la lluvia será hecha frente directamente por la gente. Ella predijo que la acumulación del CO2 en atmósfera continuará aumentando, como el efecto del gas peligroso de la industria no se ha limitado todavía, la temperatura de la tierra aumentará hasta 20 C en los diez años próximos.

“Desde la revolución industrial, la temperatura de la tierra ha aumentado hasta 0.60 C en promedio, pero en algunas áreas el aumento ha alcanzado hasta 30 C,” dijo Nurhidayati.

Asrowi, las vidas peasan tradicionales en Meteseh, Tembalang, parte de Semarang, confesó que él no consiguió mucha cosecha como año anterior. La estación seca que deseaba causó su campo no consiguió bastante agua, así que el campo no da la buena cosecha apenas como él espera. Él incluso tuvo que vender sus dos búfalos para sobrevivir.

“Perdí muchas cosechas este año. La cosecha es mucha, pero los paddies son vacíos. Crecían en un muy bueno, así que muy estoy decepcionado. Los buenos paddies crecientes dados vuelta para ser malos porque no consiguieron bastante agua, la lluvia cayeron infrecuentemente.

El jefe de la sección de la explotación, departamento de la gerencia del agua, provincia central de Java, horizonte de Arus, dijo que la cantidad del agua en algunas presas grandes en Java central ha disminuido. Esto sucedió a la presa de Kedungombo especialmente. Kedungombo fue construido para irrigar campos en el districto cinco: Grobogan, Demak, Pati, Kudus, y Jepara.

“Kedungombo necesita ahora ser dirigido. La sublimación es muy alta allí, porque la temperatura es también muy alta. Hoy, el nivel del agua es solamente 79.10 m, con 347.36 millones de m3 del volumen del agua. Era 79.20 m ayer, así que ha sido cerca de 5 millones que m3 del agua había sublimado debido a el calor.

El horizonte de Arus incluso confesó que la demanda del agua no capaz de ser satisfecho en la estación que planta próxima. Compare al año pasado, Kedungombo tiene abastecimiento de agua adicional para los campos. “Somos el proponer de la precipitación artificial en temprano la primera estación que planta. Será alrededor noviembre a principios de.

Kamal Nainggolan, el jefe de la defensa del alimento, Ministerio de Agricultura, confirmó que la falta de cosechar este año no dará ningún impacto en la fuente del arroz en a escala nacional. Pero él era seguro que el clima que cambiaba había dado un impacto muy grande en cosechar falta. “El impacto es significativo parado. ¿Comíamos ya el arroz prominente de la calidad, pero cómo nosotros podemos tener buena cosecha si el clima no da la ayuda confiable? El clima puede convertirse en el factor de X que da la influencia grande para nuestra agricultura. Quién puede controlar el clima?” él dijo.

Según el ministro del ambiente, Rahmat Witoelar, el gobierno ha intentado reducir la emisión de gas peligrosa al aire. Desafortunadamente, este plan nacional será percibido diez años más tarde.

Rahmat Witoelar negó que su departamento no actuaba firmemente para superar los problemas de la contaminación del ambiente. ¿“Qué parte? Habíamos tomado la acción contra la compañía traviesa y los habíamos traído a la corte. ¿Y entonces, qué más tenemos que hacer? Es la única cosa que podemos hacer. Rechacé si el ministerio del ambiente no es firme en tomar la acción para manejar el peligro del ambiente.

Andri G. Wibisana, experto en ley del ambiente de la universidad de Indonesia convino si el peligro del ambiente tiene que ser traído a la corte. Porque, las “consecuencias” para que la compañía del agente contaminador dé la remuneración para la comunidad y el ambiente contaminados es manejar solamente un desarrollo corporativo de la comunidad de la responsabilidad, que no da ninguna efectos eficaz.

“Proporcionan el agua limpia; no significa que están haciendo el desarrollo de la comunidad. Es sus errores si se contamina el agua. Está fuera de contexto ya. Si contaminamos el ambiente, tenemos que limpiarlo. La responsabilidad social corporativa se parece ocurre como amabilidad de la corporación. No lo creo”, él dijo.

Por supuesto, nunca quisiéramos que Indonesia fuera Atlantis siguiente. Pero necesitamos conocimiento de toda la parte de gente indonesia prevenir las amenazas. El gobierno tiene que actuar terminantemente. “La cosa más importante es valor del gobierno. Si no se atreven a tomar ninguna acciones, Indonesia será acabada”, dijo a Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

L'Indonesia: il Atlantis futuro
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Da: Angga Haksoro
tradotto vicino: Rosmi Julitasari S

la terra sta ottenendo lo scaldino. L'ambiente è danneggiato. umano di minacce ferrite della natura.

4 secoli BC, Platone ha accennato circa una civilizzazione slacciantesi: “nella parte anteriore dello strait di Haigelisi di sostegno, ci era un'isola grande, grande terra circondata dal mare. Era imperium atlantico„. Il filosofo aveva annotato questa dichiarazione in un libro nominato Timaeus.

Secondo la leggenda, Atlantico stava preparando un attacco grande contro Athena a quel tempo. Ma il programma completamente è stato lasciato, quando un inondazione e un terremoto grandi sono accaduto e distrutto il continente, introdotto esso in un sonno infinito in profondità all'interno dell'Oceano Atlantico appena prima che il loro programma è stato eseguito.

Atlantis illustrato Platone in tredicesimo BC. Era la sua idea descrivere come il mondo terminerà. Qualche gente crede che Atlantis sia stato soltanto un mito, mentre il resto crede l'altro senso. Ci sono discussioni su questa, ma si è sbiadito lentamente via.

Il sonno Atlantis era stato lasciato inosservato alla parte inferiore dell'oceano. Ma il relativo tranquil è stato disturbato improvvisamente quando Ignatius Donnelly ha scritto e pubblicato un libro nominato miti del mondo di Antediluvian. Questa pubblicazione allora ha sollecitato la ricerca “del continente di mancanza„. Donelly aveva ripartito la sua credenza nell'esistenza di una destra grande dell'isola attraverso il mare mediterraneo. Ha creduto che fosse Atlantis e realmente ha esistito.

Donnelly persino ha spiegato la prova scientifica che dice civilizzazione al Atlantis' si era sparso dai litorali di Oceano Atlantico, via al Mediterraneo, Caucaso, sud e l'America del Nord, Baltico e l'Asia centrale. Le discussioni del Donnelly non stavano sorpresendo, poiché le mitologie nell'Egitto e nel Perù hanno detto fede al Atlantis': adorazione del sole. L'alfabeto di Phoenicia, la madre dell'alfabeto in Europa, inoltre è interessato da Donnelly come alfabeto ereditato usato abitanti dal Atlantis'.

Dalle discussioni e dalla cospirazione circa Atlantis, ci è una cosa per sicuro: l'alimentazione della natura può distruggere tutte le civilizzazioni e nazioni, compreso Atlantis. La stessa preoccupazione viene in su nel tempo moderno. Neppure non è come sconvolgere come Atlantis, l'abbassamento di parecchie isole piccole è davanti i nostri occhi già. Il ghiaccio di fusione a causa del riscaldamento globale è previsto per causare il disastro simile.

L'Indonesia inoltre ha potenziale simile come Atlantis, visto che questo paese è sparso fuori fra 81.000 chilometri puntella, il più lungo nel mondo. Questa circostanza causerà un disastro grande perché 60% della popolazione vive dai puntelli.

Il timore delle isole d'abbassamento di Equatore può essere visto recentemente. Secondo il arif di Syamsul il mA', il General direttore dei puntelli e di piccole isole, l'Indonesia hanno perso ogni anno 5 centimetri della relativa terra, a causa dell'abrasione dell'acqua di mare. Ma non è sicuro rinunciato che questo fenomeno è causato dal riscaldamento globale.

“Una volta, abbiamo identificato che ci erano 17.504 isole. Ma dopo che abbiamo raccontato, ci sono soltanto 17.480 isole. Significa che ci sono 24 isole sono sparito. Non posso assicurarmi che questa scomparsa è a causa del riscaldamento miscounting o globale„.

Il punto di vista differente viene da Emil Salim. Crede che le isole d'abbassamento si siano presentate come l'effetto di riscaldamento globale. Il maestro dell'edizione di conservazione dell'ambiente in Indonesia è persino sicuro che Fanuatu, Kirlyfatsu e l'isola del Marshal in isole pacifiche sono stati affondati perché il livello dell'acqua di mare era aumentato. “Se continua a accendere, le 2.000 isole in Indonesia spariranno in 2030, da 12.000 isole che l'Indonesia ancora ora ha,„ ex ministro detto di ambientale e la demografia nell'era di Orde Baru.

Emil Salim, che ha ricevuto appena l'assistente tecnico principale onorato nell'ecologia, nella geologia e nell'ambiente dall'agenzia per la valutazione & l'applicazione di tecnologia (BPPT), ad esempio che il riscaldamento globale interessa loro i poveri pricipalmente, dato che la maggior parte di loro dipende dal genere di natura per guadagnare i soldi.

“Dipendiamo dalla pianta di riso. Nel frattempo l'irrigazione può cambiare perché le stagioni inoltre cambiano. La pioggia riduce, in modo da l'acqua per irrigazione è dura da trovare. Affronteremo la limitazione di produzione e dell'acqua dell'alimento. E la maggior parte delle persone di sofferenza devono essere i poveri in p#si in via di sviluppo.

Nur Hidayati, il responsabile di campagna della stagione e dell'energia per pace verde in Asia Sud-Orientale, accosentite con Emil Salim. Ha detto che la pioggia lunga di alta intensità e di stagione asciutta dentro riduce la stagione della pioggia sarà affrontata direttamente dalla gente. Ha predetto che l'accumulazione di CO2 in atmosfera continuerà ad aumentare, poichè l'effetto di gas pericoloso da industria non è stato limitato ancora, la temperatura della terra aumenterà fino a 20 C durante i dieci anni futuri.

“Dal giro industriale, la temperatura della terra ha aumentato fino a 0.60 C nella media, ma in alcune zone l'aumento ha realizzato fino a 30 C,„ ha detto Nurhidayati.

Asrowi, vite peasan tradizionali in Meteseh, Tembalang facente parte Samarang, ha confessato che non ha ottenuto molto raccolto come anno precedente. La stagione asciutta desiderante ha causato il suo campo non ha ottenuto abbastanza acqua, in modo da il campo non dà la buona raccolta appena come spera. Persino ha dovuto vendere i suoi due bufali per sopravvivere.

“Ho perso molti raccolti questo anno. La raccolta è molta, ma le risaie sono vuote. Hanno usato svilupparsi molto in un buon, in modo da molto sono deluso. Le buone risaie crescenti girate per essere difettose perché non hanno ottenuto abbastanza acqua, la pioggia sono caduto raramente.

Il capo della sezione di sfruttamento, reparto di di gestione delle acque, la provincia centrale del Java, orizzonte di Arus, ad esempio che la quantità dell'acqua in alcune dighe grandi in Java centrale è diminuito. Ciò è accaduto alla diga di Kedungombo particolarmente. Kedungombo è stato costruito per irrigare i campi in distretto cinque: Grobogan, Demak, Pati, Kudus e Jepara.

“Kedungombo deve ora essere maneggiato. La sublimazione è molto alta là, perché la temperatura è inoltre molto alta. Oggi, il livello d'acqua è di soltanto 79.10 m., con 347.36 milioni di m3 del volume dell'acqua. Era ieri di 79.20 m., in modo da è stato circa 5 milioni che m3 di acqua aveva sublimato a causa del calore.

L'orizzonte di Arus persino ha confessato che la richiesta dell'acqua non in grado di essere venuto a contatto di nella stagione di piantatura prossima. Confronti all'anno scorso, Kedungombo ha rifornimento idrico supplementare per i campi. “Siamo presto proposta della pioggia artificiale nella prima stagione di piantatura. Sarà circa all'inizio di novembre.

Kamal Nainggolan, la testa della difesa dell'alimento, ministero dell'agricoltura, ha confermato che il guasto di raccolta del questo anno non darà alcun effetto sul rifornimento del riso in nazionale. Ma era sicuro che il clima cambiante aveva dato un effetto molto grande sulla raccolta del guasto. “L'effetto è significativo rinunciato. Già abbiamo mangiati il riso prominente di qualità, ma come noi possiamo avere buona raccolta se il clima non dà il supporto certo? Il clima può trasformarsi in nel fattore di X che dà l'influenza grande per la nostra agricoltura. Chi può controllare il clima?„ ha detto.

Secondo il ministro dell'ambiente, Rahmat Witoelar, il governo ha provato a ridurre l'emissione di gas pericolosa all'aria. Purtroppo, questo programma nazionale sarà percepito dieci anni più successivamente.

Rahmat Witoelar ha negato che il suo reparto non si è comportato saldamente per superare i problemi di inquinamento dell'ambiente. “Che parte? Avevamo agito contro l'azienda naughty e li avevamo portati alla corte. Ed allora, che altro dobbiamo fare? È l'unica cosa che possiamo fare. Ho rifiutato se il Ministero dell'ambiente non è costante nell'agire per maneggiare il rischio dell'ambiente.

Andri G. Wibisana, un esperto su legge dell'ambiente dall'università de Indonesia ha accosentito se il rischio dell'ambiente deve essere portato alla corte. Poiché, “le conseguenze„ affinchè l'azienda della sostanza inquinante dia la compensazione per Comunità e l'ambiente inquinanti è di controllare soltanto uno sviluppo corporativo della Comunità di responsabilità, che non dà alcuni seguiti efficaci.

“Forniscono l'acqua pulita; non significa che stanno facendo lo sviluppo della Comunità. È i loro errori se l'acqua è inquinata. È già dal contesto. Se inquiniamo l'ambiente, dobbiamo pulirli. La responsabilità sociale corporativa sembra si presenta come bontà della società. Non lo credo„, ha detto.

Naturalmente, non desideriamo mai l'Indonesia essere Atlantis seguente. Ma abbiamo bisogno della consapevolezza da tutta la parte della gente indonesiana di impedire le minacce. Il governo deve comportarsi rigorosamente. “La cosa più importante è coraggio del governo. Se non osano intraprendere alcune azioni, l'Indonesia sarà rifinita„, ad esempio Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

Indonesien: das zukünftige Atlantis
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch: Angga Haksoro
vorbei übersetzt: Rosmi Julitasari S

die Masse erhält Wärmer. Das Klima wird geschädigt. Menschliches Wesen der verletzten Naturdrohungen.

4 Jahrhunderte BC, erwähnte Plato über eine lösende Zivilisation: „in der Frontseite von Rückgrad Haigelisi Straße, gab es eine grosse Insel, das große Land, das durch das Meer umgeben wurde. Es war atlantischer Imperium“. Der Philosoph hatte diese Aussage in einem Buch notiert, das Timaeus betitelt wurde.

Entsprechend der Legende bereitete Atlantik einen grossen Angriff gegen Athene zu dieser Zeit vor. Aber der Plan wurde vollständig nach, als eine grosse Flut und ein Erdbeben den Kontinent geschahen und zerstörten, ihn in einen endlosen Schlaf innerhalb des Atlantiks tief geholt gelassen, kurz bevor ihr Plan durchgeführt wurde.

Plato erläutertes Atlantis in 13. BC. Es war seine Idee, zu beschreiben, wie die Welt zu einem Ende kommt. Einige Leute glauben, daß Atlantis nur ein Mythus war, während der Rest der anderen Weise glauben. Es gibt Argumente auf diesem, aber langsam verbließ es weg.

Das Schlafen Atlantis war unbemerkt an der Unterseite des Ozeans gelassen worden. Aber sein tranquil wurde plötzlich gestört, als Ignatius Donnelly ein Buch schrieb und veröffentlichte, das Mythen der Antediluvian Welt betitelt wurde. Diese Publikation drängte auf die Suche nach dem „fehlenden Kontinent“ dann. Donelly hatte seinen Glauben an das Bestehen eines grossen Inselrechtes über Mittelmeermeer geteilt. Er glaubte, daß es Atlantis war und es wirklich bestand.

Donnelly breitete sogar den wissenschaftlichen Beweis aus, der Atlantis' Zivilisation erklärt, hatte verbreitet von den Küsten von Atlantik, weg zu Mittelmeer-, Kaukasus, Süden und Nordamerika, Ostsee und zentrales Asien. Argumente Donnellys überraschten nicht, da Mythologien in Ägypten und in Peru Atlantis' Glaube erklärten: Anbeten der Sonne. Phoenicia Alphabet, die Mutter des Alphabetes in Europa, wird auch von Donnelly als übernommenes Alphabet betroffen, das durch Atlantis' Einwohner verwendet wird.

Aus den Argumenten und der Verschwörung über Atlantis heraus, gibt es eine Sache für sicheres: die Energie der Natur kann alle von und von Nationen, einschließlich Atlantis zerstören. Die gleiche Sorge kommt oben in moderne Zeit. Sogar es ist nicht als Erschrecken als Atlantis, das Sinken von einigen kleinen Inseln ist vor unseren Augen bereits. Das schmelzende Eis wegen des globalen Wärmens wird vorausgesagt, um ähnlichen Unfall zu verursachen.

Indonesien hat auch ähnliches Potential wie Atlantis, in der Erwägung dieses Land heraus unter 81.000 Kilometern unterstützen, das längste in der Welt verbreitet wird. Diese Bedingung verursacht einen grossen Unfall, weil 60% der Bevölkerung durch die Ufer lebt.

Die Furcht vor sinkenden äquatorinseln ist in der Lage, vor kurzem gesehen zu werden. Entsprechend Syamsul MA' verloren arif, Generaldirektor der Ufer und der kleinen Inseln, Indonesien 5 Zentimeter seines Landes jedes Jahr, wegen der Abnutzung des Meereswassers. Aber er ist nicht beendigtes sicheres, daß dieses Phänomen durch das globale Wärmen verursacht wird.

„Einmal, kennzeichneten wir, daß es 17.504 Inseln gab. Aber, nachdem wir nachzählten, gibt es nur 17.480 Inseln. Es bedeutet, daß es 24 Inseln verschwand gibt. Ich kann nicht überprüfen, ob dieses Verschwinden wegen des miscounting oder globalen Wärmens“ ist.

Unterschiedlicher Gesichtspunkt kommt von Emil Salim. Er glaubt, daß sinkende Inseln als der Effekt des globalen Wärmens auftraten. Der Maestro der Klimabewahrungausgabe in Indonesien ist sogar sicher, daß Fanuatu, Kirlyfatsu und Marschall-Insel in den pazifischen Inseln gesunken wurden, weil das Meereswasserniveau sich erhöht hatte. „Wenn es hält, weiterzugehen, verschwinden die 2.000 Inseln in Indonesien 2030, von 12.000 Inseln, die Indonesien noch jetzt hat,“ besagter ehemaliger Minister von Klima und Demographie Orde Baru in der ära.

Emil Salim, der gerade achtbaren Hauptingenieur in der ökologie, in der Geologie und im Klima von der Agentur für die Einschätzung u. die Anwendung der Technologie (BPPT) empfing, daß das globale Wärmen gesagt die Armen hauptsächlich beeinflußt, denn die meisten ihnen hängen von der Art der Natur ab, um Geld zu erwerben.

„Wir hängen von der Reispflanze ab. Unterdessen kann die Bewässerung ändern, weil die Jahreszeiten auch ändern. Der Niederschlag verringert sich, also ist Wasser für Bewässerung hart zu finden. Wir stellen die Beschränkung der Nahrungsmittelproduktion und -wassers gegenüber. Und die meisten leidenden Personen müssen die Armen in Entwicklungsländern sein.

Nur Hidayati, der Kampagne Manager der Jahreszeit und der Energie für grünen Frieden in Südostasien, übereingestimmt mit Emil Salim. Sie sagte, daß der langen trockenen Niederschlag der Jahreszeit und der hohen Intensität innen Regenjahreszeit wird gegenübergestellt direkt von den Leuten verkürzen. Sie sagte voraus, daß die Ansammlung von CO2 in der Atmosphäre fortfährt sich zu erhöhen, da der Effekt des gefährlichen Gases von der Industrie nicht noch begrenzt worden ist, die Masse Temperatur erhöht bis 20 C in den folgenden 10 Jahren.

„Seit industrieller Revolution, hat die Masse Temperatur bis 0.60 C im Durchschnitt erhöht, aber in etwas Bereichen hat die Zunahme bis 30 C erzielt,“ sagte Nurhidayati.

Asrowi, traditionelle peasan Leben in Meteseh, Tembalang, Teil von Semarang, bekannte, daß er viel Getreide nicht als vorhergehendes Jahr erhielt. Sehnende trockene Jahreszeit verursachte seins auffangen erhielt nicht genügend Wasser, also auffangene nicht geben gute Ernte, gerade wie er hofft. Er mußte seine zwei Büffel sogar verkaufen, um zu überleben.

„Ich verlor viele Getreide dieses Jahr. Die Ernte ist viel, aber die Paddys sind leer. Sie verwendeten, in einem sehr gutem zu wachsen, also bin ich sehr enttäuscht. Die guten wachsenden Paddys drehten sich, um schlecht zu sein, weil sie nicht genügend Wasser erhielten, der Regen fielen selten.

Der Leiter des Ausnutzung-Abschnitts, Abteilung des Wasser-Managements, zentrale Java Provinz, Arus Horizont, sagte, daß die Wasserquantität in einigen grossen Verdammungen in zentralem Java sich verringert hat. Dieses geschah Kedungombo Verdammung besonders. Kedungombo wurde errichtet, um zu bewässern auffängt in Bezirk fünf: Grobogan, Demak, Pati, Kudus und Jepara.

„Kedungombo muß jetzt angefaßt werden. Die Sublimation ist dort sehr hoch, weil die Temperatur auch sehr hoch ist. Heute ist das Wasserniveau nur 79.10 m, mit 347.36 Millionen m3 des Wasservolumens. Es war 79.20 m gestern, also ist es ungefähr 5 Millionen gewesen, die m3 des Wassers wegen der Hitze sublimiert hatte.

Arus Horizont bekannte sogar, daß Wassernachfrage nicht fähig, in der folgenden errichtenden Jahreszeit getroffen zu werden wird. Vergleichen Sie mit letztem Jahr, Kedungombo hat Extrawasserversorgung für auffängt. „Wir sind Vorschlagen des künstlichen Niederschlags früh in der ersten errichtenden Jahreszeit. Es ist ungefähr Anfang November.

Kamal Nainggolan, der Kopf der Nahrungsmittelverteidigung, Landwirtschaftsministerium, bestätigte, daß der Ausfall des Erntens dieses Jahres keine Auswirkung auf das Reis-Versorgungsmaterial in nationalem gibt. Aber er war sicher, daß das ändernde Klima eine sehr grosse Auswirkung auf das Ernten des Ausfalls gegeben hatte. „Die Auswirkung ist beendigtes bedeutendes. Wir aßen bereits vorstehenden Qualitätsreis, aber wie wir können gute Ernte haben, wenn das Klima nicht zuverlässige Unterstützung gibt? Klima kann der X Faktor werden, der grossen Einfluß für unsere Landwirtschaft gibt. Wer das Klima steuern kann?“ er sagte.

Nach Ansicht des Ministers des Klimas, hat Rahmat Witoelar, die Regierung versucht, die gefährliche Gasemission auf der Luft zu verringern. Leider wird dieser nationale Plan 10 Jahre später wahrgenommen.

Rahmat Witoelar verweigerte, daß seine Abteilung nicht fest fungierte, um die Probleme Klimaverunreinigung zu überwinden. „Welches Teil? Wir hatten Maßnahmen gegen die freche Firma ergriffen und sie zum Gericht geholt. Und dann, was sonst müssen wir tun? Es ist die einzige Sache, die wir tun können. Ich lehnte ab, wenn das Ministerium des Klimas nicht fest ist, wenn es Maßnahmen ergreift, um die Klimagefahr anzufassen.

Andri G. Wibisana, ein Experte auf Klimagesetz von der Universität von Indonesien stimmte zu, wenn die Klimagefahr zum Gericht geholt werden muß. Weil, die „Konsequenzen“, damit Verschmutzungsstofffirma Ausgleich für beschmutzte Gemeinschaft und Klima soll eine korporative Verantwortlichkeit Gemeinschaftsentwicklung nur handhaben gibt, die keine wirkungsvollen Wirksamkeiten verleiht.

„Sie liefern sauberes Wasser; es bedeutet nicht, daß sie Gemeinschaftsentwicklung tun. Es ist ihre Fehler, wenn das Wasser beschmutzt wird. Es ist aus Kontext heraus bereits. Wenn wir das Klima beschmutzen, müssen wir es säubern. Soziale Verantwortung der Unternehmen scheint auftreten als Freundlichkeit der Korporation. Ich glaube es nicht“, sagte er.

Selbstverständlich wünschen wir nie Indonesien folgendes Atlantis sein. Aber wir benötigen Bewußtsein von allem Teil indonesischen Leuten, die Drohungen zu verhindern. Die Regierung muß ausschließlich fungieren. „Die wichtigste Sache ist Mut der Regierung. Wenn sie trauen, keine Maßnahmen zu ergreifen, wird Indonesien“, sagte Emil Salim beendet.

©2007 VHRmedia.com

Indonésia: o Atlantis futuro
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por: Angga Haksoro
traduzido perto: Rosmi Julitasari S

a terra está começando o aquecedor. O ambiente é prejudicado. Ser humano das ameaças feridas da natureza.

4 séculos BC, Plato mencionou sobre uma civilização afrouxando: “na parte dianteira do strait de Haigelisi do Mainstay, havia um console grande, terra grande cercada pelo mar. Era imperium Atlantic”. O filósofo tinha escrito para baixo esta indicação em um livro intitulado Timaeus.

De acordo com a legenda, Atlântico preparava um ataque grande de encontro a Athena naquele tempo. Mas a planta foi deixada completamente atrás, quando uma inundação e um terremoto grandes aconteceram e destruíram o continente, trazido o em um sono infinito profundamente dentro do Oceano Atlântico imediatamente antes que sua planta foi executada.

Atlantis ilustrado Plato no 13o BC. Era sua idéia descrever como o mundo virá a uma extremidade. Alguns povos acreditam que Atlantis era somente um mito, quando o descanso acreditar a outra maneira. Há uns argumentos neste, mas lentamente desvaneceu-se afastado.

Dormir Atlantis tinha sido deixado despercebido no fundo do oceano. Mas seu tranquil foi perturbado de repente quando Ignatius Donnelly escreveu e publicou um livro intitulado mitos do mundo de Antediluvian. Esta publicação incitou a busca para “o continente faltando” então. Donelly tinha compartilhado de sua opinião na existência de uma direita grande do console através do mar Mediterranean. Acreditou que era Atlantis, e existiu realmente.

Donnelly unfolded mesmo a evidência científica que diz civilização de Atlantis' tinha espalhado das costas de Oceano Atlântico, afastado a Mediterranean, Cáucaso, sul e America do Norte, Báltico, e Ásia central. Os argumentos de Donnelly não estavam surpreendendo, desde que os mythologies em Egipto e em Peru disseram fé de Atlantis': adorando o sol. O alfabeto de Phoenicia, mãe do alfabeto em Europa, é concernido também por Donnelly como o alfabeto herdado usado habitantes de Atlantis'.

Fora dos argumentos e do conspiracy sobre Atlantis, há uma coisa para certo: o poder da natureza pode destruir todas as civilizações e nações, including Atlantis. A mesma preocupação vem acima no tempo moderno. Mesmo não é como horrorizar como Atlantis, afundar-se de diversos consoles pequenos é na frente de nossos olhos já. O gelo de derretimento por causa de aquecer-se global é predito para causar o disastre similar.

Indonésia tem também o potencial similar como Atlantis, considerando que este país é espalhado para fora entre 81.000 quilômetros suporta, o mais longo no mundo. Esta circunstância causará um disastre grande porque 60% da população vive pelas costas.

O medo de consoles afundando-se do equador pode ser visto recentemente. De acordo com o arif de Syamsul miliampère', o general diretor das costas e de consoles pequenos, Indonésia perderam 5 cm de sua terra todos os anos, por causa da abrasão da água de mar. Mas não é certo parado que este fenômeno está causado se aquecer global.

“Uma vez, nós identificamos que havia 17.504 consoles. Mas depois que nós recounted, há somente 17.480 consoles. Significa que há 24 consoles desapareceu. Eu não posso certificar-se de que este disappearance é por causa de se aquecer miscounting ou global”.

O ponto diferente da vista vem de Emil Salim. Acredita que os consoles se afundando ocorreram como o efeito de se aquecer global. O maestro da edição da preservação do ambiente em Indonésia é mesmo certo que Fanuatu, Kirlyfatsu, e o console do Marshal em consoles pacíficos estiveram afundados porque o nível de água do mar tinha aumentado. “Se se mantem ir sobre, os 2.000 consoles em Indonésia desaparecerão em 2030, de 12.000 consoles que Indonésia tem ainda agora,” ministro anterior dito de ambiental e demografia na era de Orde Baru.

Emil Salim, que recebeu apenas o coordenador principal honorável no Ecology, na geologia, e no ambiente da agência para a avaliação & a aplicação da tecnologia (BPPT), dito que se aquecer global afeta os pobres principalmente, porque mais deles depende do tipo da natureza para ganhar o dinheiro.

“Nós dependemos da planta de arroz. Entrementes a irrigação pode mudar porque as estações mudam também. O rainfall reduz-se, assim que a água para a irrigação é dura de encontrar. Nós enfrentaremos a limitação da produção e da água do alimento. E a maioria de pessoas sofrendo devem ser os pobres em países tornando-se.

Nur Hidayati, gerente da campanha da estação e da energia para a paz verde em 3Sudeste Asiático, concordadas com o Emil Salim. Disse que o rainfall da estação seca longa e da intensidade elevada encurta dentro a estação da chuva estará enfrentado diretamente por povos. Predisse que a acumulação do CO2 na atmosfera continuará aumentando, porque o efeito do gás perigoso da indústria não foi limitado ainda, a temperatura da terra aumentará até 20 C em dez anos seguintes.

“Desde a volta industrial, a temperatura da terra aumentou até 0.60 C na média, mas em algumas áreas o aumento conseguiu até 30 C,” disse Nurhidayati.

Asrowi, vidas peasan tradicionais em Meteseh, Tembalang, parte de Semarang, confessed que não começou muita colheita como o ano precedente. A estação seca Longing causou seu campo não começou bastante água, assim que o campo não dá a colheita boa apenas como espera. Mesmo teve que vender seus dois búfalos para sobreviver.

“Eu perdi muitas colheitas este ano. A colheita é muita, mas os paddies estão vazios. Usaram-se crescer em um muito bom, assim que eu sou decepcionado muito. Os paddies crescentes bons girados para ser maus porque não começaram bastante água, a chuva caíram infrequëntemente.

O chefe da seção da exploração, departamento da gerência da água, província central de Java, horizonte de Arus, disse que a quantidade da água em algumas represas grandes em Java central diminuiu. Isto aconteceu à represa de Kedungombo especialmente. Kedungombo foi construído para irrigate campos no distrito cinco: Grobogan, Demak, Pati, Kudus, e Jepara.

“Kedungombo necessita ser segurado agora. O sublimation é muito elevado lá, porque a temperatura é também muito elevada. Hoje, o nível de água é somente 79.10 m, com 347.36 milhões de m3 do volume da água. Era 79.20 m ontem, assim que foi aproximadamente 5 milhões que m3 da água sublimated por causa do calor.

O horizonte de Arus confessed mesmo que a demanda da água não capaz de ser encontrado com na estação plantando seguinte. Compare ao ano passado, Kedungombo tem a fonte de água extra para os campos. “Nós somos propôr do rainfall artificial cedo na primeira estação plantando. Realizar-se-á aproximadamente de novembro adiantado.

Kamal Nainggolan, a cabeça da defesa do alimento, departamento de agricultura, confirmou que a falha de colher este ano não dará nenhum impacto na fonte do arroz na nação largamente. Mas era certo que o clima em mudança tinha dado um impacto muito grande em colher a falha. “O impacto é significativo parado. Nós comemos já o arroz proeminente da qualidade, mas como nós podemos ter a colheita boa se o clima não desse a sustentação de confiança? O clima pode transformar-se o fator de X que dá a influência grande para nossa agricultura. Quem pode controlar o clima?” disse.

De acordo com o ministro do ambiente, Rahmat Witoelar, o governo tentou reduzir a emissão de gás perigosa ao ar. Infelizmente, esta planta nacional será percebida dez anos mais tarde.

Rahmat Witoelar negou que seu departamento não agiu firmemente para superar os problemas da poluição do ambiente. “Que parte? Nós tínhamos feito exame da ação de encontro à companhia naughty e tínhamo-los trazido à corte. E então, que outro nós temos que fazer? É a única coisa que nós podemos fazer. Eu recusei se o Ministry do ambiente não fosse empresa em fazer exame da ação para segurar o perigo do ambiente.

Andri G. Wibisana, um perito na lei do ambiente da universidade de Indonésia concordou se o perigo do ambiente tivesse que ser trazido à corte. Porque, as “conseqüências” para que a companhia do pollutant dê a compensação para a comunidade e o ambiente polluted é controlar somente um desenvolvimento incorporado da comunidade da responsabilidade, que não dê nenhuns efeitos eficazes.

“Fornecem a água limpa; não significa que estão fazendo o desenvolvimento da comunidade. É seus erros se a água polluted. É fora do contexto já. Se nós pollute o ambiente, nós temos que limpá-lo. A responsabilidade social incorporada parece ocorre como uma bondade do corporaçõ. Eu não o acredito”, disse.

Naturalmente, nós nunca queremos Indonésia ser Atlantis seguinte. Mas nós necessitamos a consciência de toda a parte de povos Indonesian impedir as ameaças. O governo tem que agir estritamente. “A coisa a mais importante é coragem do governo. Se não ousarem fazer exame de nenhumas ações, Indonésia estará terminada”, disse Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

Indonesien: den framtida Atlantisen
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid: Angga Haksoro som
by översätts: Rosmi Julitasari S

jorden får värmeapparaten. Miljön harmeds. Sårad naturhotmänniska.

4 århundraden BC, nämnde Plato om en lossa civilisation: ”framtill av den stöttepelareHaigelisi straiten, fanns det en stor ö, stort land som omgavs av havet. Det var atlantisk imperium”. Filosofen hade skriftligt att besegra detta meddelande i en boka betitlade Timaeus.

Enligt legenden förberedde Atlanten en stor attack mot Athena då. Men planera var fullständigt kvarlämnad, då en stort flod och jordskalv händde och förstörde kontinenten, kommit med det in i en djup insida för ändlös sömn det atlantiska hav, för precis deras planera utfördes.

Plato illustrerade Atlantis i 13th BC. Det var hans idé att beskriva hur världen ska kommet till en avsluta. Något folk tror, att Atlantis var endast en myth, fördriver vila tror annan långt. Det finns argument på detta, men långsamt bleknade den bort.

Den sova Atlantisen hade lämnats obemärkt längst ner av hav. Men dess stillsamt stördes plötsligt, då Ignatius Donnelly skrev och publicerade en boka betitlade Myths av den Antediluvian världen. Denna publikation manade sökandet för ”den saknade kontinenten” därefter. Donelly hade delat hans tro i existensen av en stor örätt över det medelhavs- havet. Han trodde det var Atlantis, och den fanns egentligen.

Donnelly veckla upp även vetenskapligt bevisar den träffande Atlantis' civilisationen hade spridning från seglar utmed kusten av atlantiskt hav, bort till medelhavs-, Caucasus, söder och Nordamerika, baltiskt och centralen Asien. Donnellys argument förvånade inte, sedan mythologies i Egypten och Peru berättade Atlantis' tro: tillbe sunen. Det Phoenicia alfabetet, fostra av alfabetet i Europa, angå också av Donnelly som det övertagna alfabetet som används av Atlantis' invånare.

Ut ur argumenten och komplotten om Atlantis finns det ett ting för säkert: driva av naturen kan förstöra alla civilisationer och nationer, inklusive Atlantis. Det samma bekymmer kommer upp i modern tid. Det även är inte så skräckinjagande, som Atlantis, sjunka av flera öar är lite främre av vårt synar redan. Den smältande isen på grund av global warming förutsägs för att orsaka liknande katastrof.

Indonesien har också liknande potentiella lika Atlantis som betraktar detta land, är spridd ut bland 81.000 kilometer kust, det längst i världen. Detta villkorar ska orsakar en stor katastrof, därför att 60% av befolkningen bor vid kusterna.

Skräcken av att sjunka ekvatoröar är kompetent att ses för en tid sedan. Enligt bevattnar Syamsul mor' arif, generalen Direktör av kuster och lilla öar, Indonesien borttappadt 5 cm av dess land varje år, på grund av slitningen av havet. Men han är inte avslutat säkert att detta fenomen orsakas av global warming.

”En gång, identifierade vi att det fanns 17.504 öar. Men, efter vi räknade om, finns det endast 17.480 öar. Det är hjälpmedlet där 24 öar försvann. Jag kan inte se till att detta försvinnande är på grund av miscounting eller globalt att warming”.

Olikt peka av beskådar kommer från Emil Salim. Han tror det som sjunkande öar uppstod som verkställa av global warming. Maestroen av miljöbevarandet utfärdar i Indonesien är även säker att Fanuatu, Kirlyfatsu och marskalkön i Stillahavs- öar sjönks, därför att havet bevattnar jämnt hade ökat. ”Om det uppehällen som går på, de 2.000 öarna i Indonesien, ska, i 2030, från 12.000 öar, som den Indonesien stillbilden har nu,” försvinner den sagda tidigare minister   av miljö- och Demography i den Orde Baru eraen.

Emil Salim, som mottog precis hedervärd början, iscensätter i ekologi, geologi och miljö från byrån för bedömningen & applikationen av teknologi (BPPT) som sägs, att global warming påverkar det fattigt främst, for mest av dem beror på sorten av naturen att tjäna pengar.

”Beror vi på riceväxt. Under tiden kan bevattningen ändra, därför att säsongerna ändrar också. Nederbörden förminskar, så bevattna för bevattning är hårt att finna. Vi ska vänder mot begränsningen av livsmedelsproduktionen och bevattnar. Och lida personer måste vara det fattigt i ett u-land.

Nur Hidayati, kampanjchefen av säsongen och energi för grön fred i southeast Asien som instämmas med Emil Salim. Hon sade att den långa torra säsong- och kickstyrkenederbörden förkortar in regnar den ska säsongen vändas mot direkt av folk. Hon förutsade att ackumulationen av CO2 i ska atmosfär fortsätter ökande, som verkställa av farligt gasar från bransch inte har begränsats ännu, ska förhöjningen upp till 20 C för jord temperaturen i nästa tio år.

”Efter industriell rotation, har jordtemperaturen ökat upp till 0.60 C i genomsnitt, men i några områden har förhöjningen uppnått upp till 30 C,” sade Nurhidayati.

Asrowi traditionella peasan liv i Meteseh, Tembalang, del av Semarang, bekänna att han inte fick mycket kantjusterar som föregående år. Den längtande torra säsongen orsakade his sätter in fick inte nog bevattnar, så sätta in gav inte den bra skörden rättvis något liknande som han hoppas. Han även måste att sälja hans två bufflar för att fortleva.

”Kantjusterar borttappadt I många detta år. Skörden är mycket, men paddiesna är tomma. De som är van vid, växer i ett mycket bra, så den mycket besvikna I-förmiddagen. De bra växande paddiesna vände för att vara dåligan, därför att de inte fick nog bevattnar, regnaavverkningen infrequently.

Chefen av exploatering delar upp, avdelningen av bevattnar ledning, det centralJava landskapet, den Arus horisonten som sägs att bevattnaantalet i några stora fördämningar i centralen Java har minskat. Detta händde till den Kedungombo fördämningen speciellt. Kedungombo byggdes för att bevattna sätter in i område fem: Grobogan, Demak, Pati, Kudus och Jepara.

”Behöver Kedungombo att behandlas nu. Sublimationen är mycket kicken där, därför att temperaturen är också mycket kicken. I dag är den jämna bevattna endast 79.10 M, med 347.36 miljoner som m3 av bevattnar volym. Det var 79.20 M igår, så det har varit omkring 5 miljoner som m3 av bevattnar hade sublimerat på grund av värma.

Den Arus horisonten bekänna även som bevattnar begäran ska inte kompetent att mötas i den nästa plantera säsongen. Jämför till i fjol, Kedungombo har extrahjälpen att bevattna tillförsel för sätter in. ”Är vi förslag av konstgjord nederbörd i tidig sort som planterar först säsong. Det ska är omkring i tidig sort November.

Kamal Nainggolan, huvudet av matförsvar, Jordbruksavdelningen, bekräftade att felet av att skörda denna året ska inte give får effekt any på ricetillförselen i nation vitt. Men han var säker att det ändrande klimatet hade givit ett mycket stort får effekt på plockningfel. ”Är få effekt avslutat viktigt. Oss framstående redan kvalitets- rice, men hur hade vi kan ha goda skördar, om klimatet inte ger pålitlig service? Klimatet kan bli xet dela upp i faktorer som ger stor påverkan för vårt jordbruk. Vem kan kontrollera klimatet?”, han sade.

Enligt minister   av miljön har Rahmat Witoelar, regeringen försökt att förminska det farligt gasar utsläpp till lufta. Tyvärr planerar denna medborgare ska märkas tio år mer sistnämnd.

Rahmat Witoelar förnekade att hans avdelning inte agerade fast till betaget problemen av miljöförorening. ”Vilken del? Vi hade tagit handling mot det stygga företaget och hade kommit med dem till domstolen. Och därefter, vad annat måste vi att göra? Det är det enda tinget som vi kan göra. Jag vägrade, om departement av miljön inte är fast, i att ta handling att behandla miljön, äventyrar.

Andri G. Wibisana ett sakkunnigt på miljölag från universitetar av Indonesien instämmde, om miljön äventyrar måste att kommas med till domstolen. Därför att, ”följderna” för att föroreningföretag ska ge kompensation för den förorenade gemenskapen och miljö är endast att klara av, verkställer en företags ansvarsamhällsutveckling, som inte ger any effektivt.

”Ger de rengöring bevattnar; det betyder inte att de gör samhällsutveckling. Det är deras missförstår, om bevattna förorenas. Det är ut ur sammanhang redan. Om vi förorenar miljön, måste vi fullständigt det. Företags socialt ansvar verkar uppstår som en vänlighet av korporationen. Jag tror inte det”, sade han.

Naturligtvis önskar vi aldrig att Indonesien ska vara nästa Atlantis. Men vi behöver medvetenhet från all del av indonesiskt folk att förhindra hoten. Regeringen måste att agera strängt. ”Är den mest viktig sak regering kurage. Om de inte vågar för att ta några handlingar, ska Indonesien avslutar sig”, sade Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

Индонесия: будущая Атлантида
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
: Angga Haksoro
переведенное мимо: Rosmi Julitasari s

земля получает грелку. Окружающая среда поврежена. Существование Wounded угрозами природы людское.

4 столетия BC, Plato упомянул о освобождая цивилизации: «в фронте пролива Haigelisi Mainstay, был большой остров, большая земля окруженная морем. Это было атлантическим imperium». Philosopher написал вниз это заявление в озаглавленной книге Timaeus.

Согласно сказанию, Atlantic подготовлял большое нападение против Афины на том времени. Но план вполне был оставлен позади, когда большие поток и землетрясение случились и разрушились материк, после того как он принесен его в бесконечный сон глубоко внутри Atlantic Ocean just before их план был исполнен.

Атлантида проиллюстрированная Plato в 13th BC. Было его идеей описать как мир придет к концу. Некоторые людей верят что Атлантида была только мифом, пока остальные верят другой дороге. Будут аргументы на этом, но медленно оно увяло прочь.

Спать Атлантида было оставлен unnoticed на дне океана. Но свое tranquil неожиданно было нарушено когда Ignatius Donnelly написало и опубликовало озаглавленную книгу мифами мира Antediluvian. Это издание принудило поиск для «пропуская материка» после этого. Donelly поделило его верование в существовании большого права острова через среднеземноморское море. Он верил это было Атлантидой, и она реально существовала.

Donnelly даже раскрыло научное доказательство говоря цивилизация Атлантиду' распространило от свободных полетов Atlantic Ocean, прочь к среднеземноморскому, Caucasus, юг и Северной Америке, Baltic, и центральной Азии. Аргументы Donnelly не удивляли, в виду того что мифологии в Египте и Перу сказали вера Атлантиду': поклоняться солнце. Алфавит Phoenicia, мать алфавита в Europe, также относится Donnelly как унаследованный алфавит используемый жителя Атлантидой'.

Из аргументов и конспирацияа о Атлантиде, одна вещь для уверенного: сила природы может разрушить всю из цивилизаций и наций, включая Атлантиду. Такое же беспокойство come up в новейшем временени. Даже оно не как horrifying как Атлантида, тонуть нескольких маленьких островов перед нашими глазами уже. Предсказаны, что причиняет плавя лед из-за глобальный греть подобное бедствие.

Индонесия также имеет подобный потенциал как Атлантида, учитывая эта страна распространена вне среди 81.000 километров подпирает, самое длиннее в мире. Это условие причинит большое бедствие потому что 60% из населенности живет берегами.

Страх островов экватора может быть увиденным недавн. Согласно arif Syamsul Ma', генералитет директор берегов и малых островов, Индонесия потеряли 5 сантиметров своей земли each year, из-за ссадины морской воды. Но он не прекращенные уверенными что это явление причинено глобальный греть.

«Раз, мы определили что были 17.504 острова. Но после того как мы переучли, только 17.480 островов. Оно намеревается 24 острова исчезли. Я не могу make sure что это пропадание из-за miscounting или глобальный греть».

Отличающаяся точка зрения приходит от Emil Salim. Он верит что острова произошли как влияние глобальный греть. Maestro вопроса консервации окружающей среды в Индонесии даже уверенн что были утонуты Fanuatu, Kirlyfatsu, и остров Marshal в Тихих океан островах потому что уровень морской воды увеличил. «Если оно держит пойти дальше, то 2.000 островов в Индонесии исчезнут в 2030, от 12.000 островов которые Индонесия все еще имеет теперь,» сказанный бывший министр относящого к окружающей среде и демография в эре Orde Baru.

Emil Salim, которое как раз получило почетного основного инженера в экологичности, геологии, и окружающей среде от агенства для оценки & применения технологии (BPPT), сказанное что глобальный греть влияет на бедные главным образом, потому что больше всего их зависит на вроде природе для того чтобы заработать деньг.

«Мы зависим на рисовой посадке. Между тем полив может изменить потому что сезоны также изменяют. Rainfall уменьшает, поэтому вода для полива трудна для того чтобы найти. Мы будем смотреть на ограничение продукции и воды еды. И большинств терпя люди должны быть бедными в развивающаяся страна.

Nur Hidayati, менеджер кампании сезона и энергии для зеленого мира в South East Asia, соглашенных с Emil Salim. Она сказала что длинний rainfall засушливого сезона и high intensity внутри сокращает сезон дождя будет посмотрен сразу людьми. Она предсказала накопление CO2 в атмосфере будет продолжаться увеличить, по мере того как влияние опасного газа от индустрии не было ограничено пока, температура земли увеличит up to 20 c в следующих 10 летах.

«С промышленного переворота, температура земли увеличивала up to 0.60 c в среднем, но в некоторых OBLASTях увеличение достигало up to 30 c,» сказал Nurhidayati.

Asrowi, традиционные peasan жизни в Meteseh, Tembalang, части Semarang, призналось что он не получил много урожай как ранее год. Засушливый сезон Longing причинило его поле не получило достаточную воду, поэтому поле не сделало дает хорошую хлебоуборку как раз как он надеется. Он даже должен продать его 2 буйволов для того чтобы выдержать.

«Я потерял много урожаев этот год. Хлебоуборка много, но падиы пусты. Они использовали вырасти в очень хорошем, поэтому я очень разочарован. Хорошие падиы повернули для того чтобы быть плох потому что они не получили достаточную воду, дождь падали нечасто.

Вождь раздела эксплуатирования, отдела управления водобалансом, центральной провинции Java, горизонта Arus, сказал что количество воды в некоторых больших запрудах в центральном Java уменьшало. Это случилось к запруде Kedungombo специально. Kedungombo было построено для того чтобы оросить поля в заречье 5: Grobogan, Demak, Pati, Kudus, и Jepara.

«Kedungombo нужно быть обращанным теперь. Сублимация очень высока там, потому что температура также очень высока. Сегодня, уровень воды только 79.10 m, с 347.36 миллионами m3 тома воды. Было 79.20 m вчера, поэтому около 5 миллионов, котор m3 воды сублимировало из-за жары.

Горизонт Arus даже признался что требование воды будет не способно быть встрещенным в следующем засаживая сезоне. Сравните к last year, Kedungombo имеет экстренное подачу воды для полей. «Мы предлагать искусственного rainfall в раньше первом засаживая сезоне. Оно находится около в в начале ноября.

Kamal Nainggolan, головка обороны еды, министерство сельского хозяйства, подтвердило что отказ жать этот год не передаст NIKAKой удар на поставке риса в нации широко. Но он был уверен что изменяя климат дал очень большой удар на жать отказ. «Удар прекращенные значительно. Мы уже имели видно рис качества, но как мы можем иметь хорошую хлебоуборку если климат не дает надежную поддержку? Климат может стать фактором x дает большое влияние для нашего земледелия. Может контролировать климат?» он сказал.

Согласно министру окружающей среды, Rahmat Witoelar, правительство пыталось уменьшить опасный выброса газа к воздуху. Несчастливо, будет восприниман этот национальный план 10 лет более поздно.

Rahmat Witoelar отказало что не подействовали, что твердо отжал его отдел проблемы загрязнения окружающей среды. «Что часть? Мы приняли действие против naughty компании и принесли их к суду. И после этого, что еще, котор мы должны сделать? Будет единственной вещью, котор мы можем сделать. Я отказал если министерство окружающей среды не твердо в принятии мер для того чтобы отрегулировать опасность окружающей среды.

G. Andri. Wibisana, специалист на законе окружающей среды от университета Индонесии согласилось если опасность окружающей среды должна быть принесена к суду. Потому что, «последствия» для компании поллютанта дать компенсацию для polluted общины и окружающей среды должна только управлять корпоративным развитием общины ответственности, которое не дает NIKAKие эффективные влияния.

«Они обеспечивают чистую воду; оно не намеревается они делает развитие общины. Будет их ошибками если вода polluted. Оно из смысла уже. Если мы pollute окружающая среда, то мы должны очистить ее. Корпоративная социальная ответственность кажется происходит как мягкосердечие корпорации. Я не верю ему», он сказал.

Of course, мы никогда не хотим Индонесию быть следующей Атлантидой. Но нам нужно осведомленность от всей части индонезийских людей предотвратить угрозы. Правительство должно подействовать только. «Самой важной вещью будет смелость правительства. Если они не смеют принять любые действия, то будет закончена Индонесия», сказала Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

Indonesië: toekomstige Atlantis
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door: Angga Haksoro
Vertaald door: Rosmi Julitasari S

de aarde wordt warmer. Het milieu wordt berokkend. Het gewonde menselijke wezen van aardbedreigingen.

4 eeuwen BC, Plato dat over een het losmaken beschaving wordt vermeld: „in de voorzijde van de Straat van Haigelisi van de Steunpilaar, was er een groot eiland, groot land dat door het overzees wordt omringd. Het was Atlantische imperium“. De filosoof had onderaan deze verklaring in een boek titled Timaeus geschreven.

Volgens de legende, op dat ogenblik bereidde Atlantische Oceaan een grote aanval tegen Athena voor. Maar het plan werd volledig erachter verlaten, toen een grote vloed en een aardbeving gebeurden en het continent, brachten het diep in een eindeloze slaap binnen de Atlantische Oceaan vernietigden vlak alvorens hun plan werd uitgevoerd.

Plato geïllustreerden Atlantis in dertiende BC. Het was zijn idee om te beschrijven hoe de wereld eindigen. Sommige mensen geloven dat Atlantis slechts een mythe was, terwijl de rest de andere manier gelooft. Er zijn argumenten op dit, maar langzaam weg langzaam verdween het.

De slaap Atlantis was verlaten bij de bodem van de oceaan ongemerkt. Maar zijn tranquil was plotseling gestoord toen Ignatius Donnelly schreef en een boek titled Mythen van de Van vóór de zondvloed Wereld publiceerde. Deze publicatie spoorde toen het onderzoek naar het „ontbrekende continent aan“. Donelly had zijn geloof het bestaand van een groot eilandrecht over Middellandse Zee gedeeld. Hij geloofde het Atlantis was, en het werkelijk bestond.

Donnelly opende zelfs wetenschappelijk bewijsmateriaal vertellend' beschaving Atlantis had uitgespreid van kusten van de Atlantische Oceaan, weg aan Middellandse-Zeegebied, de Kaukasus, Zuiden en Noord-Amerika, de Oostzee, en Centraal Azië. Argumenten van Donnelly waren verrassend niet, aangezien de mythologieën in Egypte en Peru' geloof Atlantis vertelden: het worshiping van de Zon. Het alfabet van Phoenicia, de moeder van alfabet in Europa, wordt ook door Donnelly als geërftn alfabet betroffen dat door Atlantis' wordt gebruikt inwoners.

Uit de argumenten en de samenzwering over Atlantis, is er één ding zonder twijfel: de macht van aard kan elk van beschavingen en naties, met inbegrip van Atlantis vernietigen. De zelfde zorg komt omhoog in moderne tijd. Zelfs is het niet als het met afschuw vervullen aangezien Atlantis, het dalen van verscheidene kleine eilanden reeds voor onze ogen is. Het smeltende ijs wegens het globale verwarmen wordt voorspeld om gelijkaardige ramp te veroorzaken.

Indonesië heeft ook gelijkaardig potentieel zoals Atlantis, wordt het overwegen van dit land uitgespreid uit onder 81.000 kilometers kust, langst in de wereld. Deze voorwaarde zal een grote ramp veroorzaken omdat 60% van de bevolking van de kusten leeft.

De vrees voor dalende evenaareilanden kan onlangs worden gezien. Volgens Syamsul Ma' Arif, de Algemene Directeur van Kusten en Kleine Eilanden, verloor Indonesië 5 cm van zijn land elk jaar, wegens de schuring van overzees water. Maar hij is niet opgehouden met zeker dat dit fenomeen door globale te verwarmen wordt veroorzaakt.

„Eens, identificeerden wij ons dat er 17.504 eilanden waren. Maar nadat wij verhaalden, zijn er slechts 17.480 eilanden. Het middelen zijn er 24 eilanden verdween. Ik kan niet ervoor zorgen dat deze verdwijning wegens het miscounting of het globale verwarmen“ is.

Het verschillende standpunt komt uit Emil Salim. Hij gelooft dat de dalende eilanden als effect van het globale verwarmen voorkwamen. Maestro van de kwestie van het milieubehoud in Indonesië is zelfs zeker dat het Eiland Fanuatu, Kirlyfatsu, en Marshal in Vreedzame eilanden was gedaald omdat het overzees waterniveau was gestegen. „Als het houdt gaand, zullen de 2.000 eilanden in Indonesië in 2030, van 12.000 eilanden verdwijnen die Indonesië nog nu,“ bovengenoemde vroegere Minister van Milieu en de Demografie in de era van Orde Baru heeft.

Emil Salim, die enkel Eerbare Eerste Ingenieur in Ecologie ontving, de Geologie, en Milieu van Bureau voor de Beoordeling & de Toepassing van Technologie (BPPT), zei dat het globale verwarmen de armen hoofdzakelijk beïnvloedt, voor de meesten van hen afhangt van het soort aard om geld te verdienen.

„Wij hangen van rijstinstallatie af. Ondertussen kan de irrigatie veranderen omdat de seizoenen ook veranderen. De regenval vermindert, zodat is het water voor irrigatie moeilijk te vinden. Wij zullen de beperking van voedselproductie en water onder ogen zien. En het lijden van aan personen moet de armen in ontwikkelingslanden zijn.

Nur Hidayati, de campagneleider van Seizoen en Energie voor Greenpeace in Zuidoost-Azië, ging met Emil Salim akkoord. Zij zei dat de lang droog seizoen en hoge intensiteitsregenval verkort binnen regenseizoen direct door mensen zal worden onder ogen gezien. Zij voorspelde de accumulatie van Co2 in atmosfeer zal blijven verhogend, aangezien het effect van gevaarlijk gas van de industrie niet nog is beperkt, de aardetemperatuur zal verhogen tot 20 C in volgend tien jaar.

„Sinds industriële revolutie, heeft de aardetemperatuur tot 0.60 C in gemiddelde verhoogd, maar op sommige gebieden heeft de verhoging tot 30 C,“ bovengenoemde Nurhidayati bereikt.

Asrowi, het traditionele peasan leven in Meteseh, Tembalang, een deel van Semarang, bekende dat hij veel gewas niet als vorig jaar kreeg. Longing het droge seizoen zijn gebied veroorzaakte kreeg genoeg water niet, zodat gaf het gebied geen goede oogst enkel als hij hoopt. Hij moest zelfs zijn twee buffels verkopen om te overleven.

„Ik verloor vele gewassen dit jaar. De oogst is veel, maar de padie is leeg. Zij gebruikten om in zeer goed te groeien, zodat ben ik zeer teleurgesteld. De goede het groeien padie slecht die wordt gedraaid om te zijn omdat zij genoeg water niet kregen, de regen viel niet vaak.

De leider van de Sectie van de Benutting, Ministerie van Waterbeheersing, de Centrale Provincie van Java, Horizon Arus, zei dat de waterhoeveelheid in sommige grote dammen in Centraal Java is verminderd. Dit gebeurde aan vooral dam Kedungombo. Kedungombo werd gebouwd om gebieden in district te irrigeren vijf: Grobogan, Demak, Pati, Kudus, en Jepara.

„Kedungombo moet nu worden behandeld. De sublimatie is daar zeer hoog, omdat de temperatuur ook zeer hoog is. Vandaag, is het waterniveau slechts 79.10 m, met 347.36 miljoenen m3 watervolume. Het was gisteren 79.20 m, zodat is het ongeveer 5 miljoenen m3 water had gesublimeerd wegens de hitte geweest.

Horizon van Arus bekende zelfs dat de watervraag niet bekwaam zal om in het volgende het planten seizoen zijn samengekomen. Vergelijk bij vorig jaar, heeft Kedungombo extra watervoorziening voor de gebieden. „Wij stellen van kunstmatige regenval in vroeg eerste het planten seizoen voor. Het zal ongeveer begin November zijn.

Kamal Nainggolan, het Hoofd van de Defensie van het Voedsel, Ministerie van Landbouw, bevestigde dat de mislukking van het oogsten van dit jaar geen effect op de rijstlevering in nationaal zal geven. Maar hij was zeker dat het veranderende klimaat een zeer groot effect bij het oogsten van mislukking had gegeven. Het „effect is opgehouden met significant. Kan wij hadden reeds prominente kwaliteitsrijst, maar hoe wij goede hebben oogst als het klimaat geen betrouwbare steun geeft? Het klimaat kan de factor van X worden die grote invloed voor onze landbouw geeft. Who kan het klimaat controleren?“ hij zei.

Volgens Minister van Milieu, Rahmat Witoelar, heeft de overheid geprobeerd om de gevaarlijke gasemissie tot de lucht te verminderen. Jammer genoeg, zal dit nationale plan tien later jaar worden waargenomen.

Rahmat Witoelar ontkende dat zijn afdeling niet stevig handelde om de moeilijkheden van milieuverontreiniging te overwinnen. „Welk deel? Wij hadden actie tegen het naughty bedrijf gevoerd en hen aan het hof gebracht. En toen, wat anders wij moeten doen? Het is het enige ding wij kunnen doen. Ik weigerde als het Ministerie van Milieu niet vast in het voeren van actie om het milieugevaar te behandelen is.

Andri G. Wibisana, een deskundige op milieuwet van Universiteit van Indonesië ging akkoord als het milieugevaar aan het hof moet worden gebracht. Omdat, de „gevolgen“ voor vervuilend bedrijf om compensatie voor verontreinigd gemeenschap en milieu te geven een collectieve verantwoordelijkheids communautaire ontwikkeling slechts te beheren is, die geen efficiënte gevolgen geeft.

„Zij verstrekken schoon water; het betekent niet zij communautaire ontwikkeling doen. Het is hun fouten als het water verontreinigd is. Het is reeds uit context. Als wij het milieu verontreinigen, moeten wij het schoonmaken. De collectieve sociale verantwoordelijkheid schijnt voorkomt als vriendelijkheid van het bedrijf. Ik geloof het“ niet, zei hij.

Natuurlijk, willen wij nooit Indonesië volgende Atlantis zijn. Maar wij hebben voorlichting van al deel van Indonesische mensen nodig om de bedreigingen te verhinderen. De overheid moet strikt handelen. Het „belangrijkste ding is de moed van de overheid. Als zij durven om geen acties te voeren, zal Indonesië worden gebeëindigd“, bovengenoemde Emil Salim.

©2007 VHRmedia.com

إندونيسيا: [أتلنتيس] مقبلة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب: [أنغّا] [هكسرو]
يترجم جانبا: يحصل [روسمي] [جوليتسري] [س]

الأرض مسخن. ضرّرت البيئة. مجروحة طبيعة تهديدات كائن إنسانيّة.

4 قرون قبل المسيح, ذكر أفلاطون حول يحلّ حضارة: "في الجبهة من دعامة [هيجليس] مضيق, كان هناك جزيرة كبيرة, أرض كبيرة يحاط بالبحث. هو كان [إيمبريوم] أطلسيّة". كان الفيلسوفة قد كتب إلى أسفل هذا بيان في كتاب [تيتلد] [تيميوس].

وفقا ل الأسطورة, أعدّ [أتلنتيك] كان هجوم كبيرة ضدّ أثينا [أت ثت تيم]. غير أنّ تركت الخطة كان تماما وراء, عندما كبيرة فيضان وزلزال حدث ودمّر القارّ, يحضر هو داخل نوم لانهائيّة عميقا في [أتلنتيك وسن] [جوست بفور] خطتهم كان نفّذت.

أفلاطون يوضّح [أتلنتيس] في [13ث] قبل المسيح. هو كان فكرته أن يصف كيف العالم سيأتي إلى نهاية. يصدق بعض الناس أنّ [أتلنتيس] كان فقط أسطورة, بينما الإستراحة يصدق الأخرى طريق. هناك حجات على هذا, غير أنّ ببطء ذبل هو بعيدا.

تركت ال ينام [أتلنتيس] تلقّى يكون غير ملاحظ في القعر من المحيط. غير أنّ أزعجت [ترنقويل] ه كان فجأة عندما [إينتيوس] [دونّلّي] كتب ونشر كتاب [تيتلد] أساطير من [أنتديلوفين] عالم. عجّل هذا نشر البحث ل ال "يفتقد قارّ" بعد ذلك. [دونلّي] كان قد شارك إعتقاده في الوجود من كبيرة جزيرة حق عبر بحث [مديترّنن]. هو صدق كان هو [أتلنتيس], وهو حقّا تواجد.

تجلّى [دونّلّي] حتّى بيّنة علميّة يقول [أتلنتيس]' حضارة نشر من سواحل [أتلنتيك وسن], بعيدا إلى [مديترّنن], قوقاز, جنوب و [نورث مريك], [بلتيك], و [سنترل سا]. [دونّلّي] لم يفاجئ حجات كان, بما أنّ مجموعة أساطير في مصر وبيرو قالوا [أتلنتيس]' إيمان: [وورشيبينغ] الشمس. [فونيسا] تعلّقت أبجدية, الأم الأبجدية في أوروبا, أيضا ب [دونّلّي] ك يورث أبجدية يستعمل ب [أتلنتيس]' ساكنات.

من الحجات وتآمر حول [أتلنتيس], هناك واحدة شيء ل يوقن: القوة الطبيعة يستطيع دمّرت كلّ من حضارات وأمم, بما في ذلك [أتلنتيس]. تحت ال نفسه هم في [مودرن تيم]. حتّى ليس هو ك يروّع ك [أتلنتيس], ال يغرق من عدّة جزائر صغيرة أمام أعيننا سابقا. تنبّأت ال يذوب جليد بسبب شاملة يسخّن أن يسبّب كارثة مماثلة.

يتلقّى إندونيسيا أيضا إحتمال مماثلة مثل [أتلنتيس], بالأخذ بعين الاعتبار هذا بلد يكون نشرت خارجا بين 81,000 كيلومترات يدعم, الطويلة في العالم. سيسبّب هذا شرط كارثة كبيرة لأنّ 60% من الالسّكان يعيش بالشواطئ.

الخوف من يغرق خطّ استواء جزائر يمكن أن يكون رأيت مؤخّرا. وفقا ل [سمسول] [ما]' خسر [أريف], الجنرال مديرة من شواطئ وجزائر صغيرة, إندونيسيا 5 [كم] من أرضه [إش ر], بسبب الحكّ ال [سا وتر]. غير أنّ ليس هو يترك يوقن أنّ هذا ظاهر سبّبت بشاملة يسخّن.

"مرّة, عيّن نحن أنّ هناك كان 17,504 جزائر. غير أنّ عقب حكى نحن, هناك فقط 17,480 جزائر. هو يعني هناك 24 جزائر اختفى. أنا يستطيع لا يتأكّد أنّ هذا إختفاء بسبب [ميسكونتينغ] أو شاملة يسخّن".

يأتي [بوينت وف فيو] مختلفة من إميل سالم. هو يصدق أنّ وقع يغرق جزائر كالتأثير من شاملة يسخّن. ال [مسترو] من بيئة عمليّة حفظ إصدار في إندونيسيا حتّى يوقن أنّ غرقت [فنوتث], [كيرلفتسو], ومارشال جزيرة في جزائر مسالمة كان لأنّ ال [سا وتر] مستوى كان قد زاد. "إن هو يحافظ يذهب فوق, ال 2,000 سيختفي جزائر في إندونيسيا في 2030, من 12,000 جزائر أنّ إندونيسيا بعد يتلقّى الآن," يقول وزيرة سابقة من بيئيّة وعلم السكان في [أرد] [برو] عصر.

إميل سالم, الذي فقط استلم مهندسة شريفة أوّليّة في علم بيئة, جيولوجية, وبيئة من وكالة للتقييم & تطبيق التكنولوجيا ([ببّت]), يقال أنّ شاملة يأثر يسخّن الفقراء في الدّرجة الأولى, لأنّ [موست وف ي] يعتمد على النوع الطبيعة أن يكسب مال.

"يعتمد نحن على [ريس بلنت]. في الوقت نفسه العمليّة ريّ يمكن غيّرت لأنّ الفصول أيضا يغيّرون. يقلّل السقوط مطر, لذلك ماء لعمليّة ريّ يستعصي أن يجد. نحن سنواجه التحديد من طعام إنتاج وماء. وال كثير يعاني أشخاص ينبغي كنت الفقراء في [دفلوب كونتري].

[نور] [هيدتي], الحملة مديرة من فصل وطاقة لسلام خضراء في [سوث ست سا], يوافق مع إميل سالم. هو قال أنّ الطويلة [دري سسن] و [هي ينتنستي] يوجز سقوط مطر داخل مطر فصل كنت سيواجه مباشرة بالناس. هو تنبّأ سيستمرّ التراكم ال [ك2] في جو يزيد, بما أنّ التأثير من غاز خطرة من صناعة يتلقّى لم يكن حددت بعد, الأرض درجة حرارة سيزيد [أوب تو] 20 [ك] في تالية عشرة سنون.

"منذ [إيندوستريل رفولوأيشن], الأرض قد زاد درجة حرارة [أوب تو] 0.60 [ك] في معدل, غير أنّ في بعض مناطق الزيادة قد حقّق [أوب تو] 30 [ك]," قال [نورهيدتي].

اعترف [أسرووي], حيوات تقليديّة [بسن] في [متسه], [تمبلنغ], جزء [سمرنغ], أنّ هو لم يحصل كثير بروز ك [برفيووس ر]. سبّب [لونج] [دري سسن] مجاله لم يحصل بما فيه الكفاية ماء, لذلك المجال أتمّ لم يعط حصاد جيّدة فقط مثل هو يأمل. هو حتّى اضطرّ بعت ه اثنان جاموس أن يبقى.

"خسر أنا كثير بروز هذا سنة. الحصاد كثير, غير أنّ الأرز يخلو. هم استعملوا أن ينمو في جدّا جيّدة, لذلك خيّبت أنا جدّا. التفت الجيّدة ينمو أرز أن يكون سيّئة لأنّ هم لم يحصلوا بما فيه الكفاية ماء, المطر [فلّ] بندرة.

قال الرئيس من إستثمار قسم, قسم من ماء إدارة, مركزية جاوة محافظة, [أروس] أفق, أنّ الماء كمية في بعض سدود كبيرة في جاوة مركزية قد انخفض. هذا حدث إلى [كدونغمبو] سد خصوصا. بنيت [كدونغمبو] كان أن يسقي مجالات في خمسة منطقة: [غروبوغن], [دمك], [بتي], [كودوس], و [جبرا].

"يحتاج [كدونغمبو] أن يكون عالجت الآن. التصعيد جدّا عال هناك, لأنّ الدرجة حرارة يكون أيضا جدّا عال. اليوم, ال [وتر لفل] فقط 79.10 [م], مع 347.36 ملايين [م3] من ماء حجم. هو كان 79.20 [م] بالأمس, لذلك قد كان هو حوالي 5 ملايين [م3] من ماء كان قد صعد بسبب الحرارة.

[أروس] اعترف أفق حتّى أنّ ماء طلب يريد لا يمكن أن يكون التقيت في التالية يزرع فصل. قارنت إلى [لست ر], [كدونغمبو] يتلقّى إضافيّة ماء إمداد تموين للمجالات. "نحن يقترح من سقوط مطر اصطناعيّة في باكرا أولى يزرع فصل. هو سيكون حوالي في نوفمبر - تشرين الثّاني مبكّرة.

أكّد كمال [نينغّولن], الرأس من طعام دفاع, [دبرتمنت وف غريكلتثر], أنّ الإخفاق من يحصد هذا سنة لن يعطي أيّ تأثير صدمة على الأرز إمداد تموين في [نأيشن ويد]. غير أنّ كان هو يوقن أنّ ال يغيّر مناخ كان قد أعطى تأثير صدمة كبيرة جدّا على يحصد إخفاق. "التأثير صدمة يترك هامّة. نحن سابقا تلقّينا بارزة نوعية أرز, غير أنّ كيف نحن يستطيع يتلقّى حصاد جيّدة إن المناخ لا يعطي دعم موثوقة? مناخ يمكن أصبحت ال [إكس] عاملة أنّ يعطي تأثير كبيرة لزراعتنا. الذي يستطيع ضبطت المناخ?" هو قال.

وفقا ل وزيرة البيئة, قد حاول [رهمت] [ويتولر], الحكومة أن يقلّل ال [غس ميسّيون] خطرة إلى الهواء. لسوء الحظّ, سيلاحظ هذا خطة وطنيّة كنت عشرة سنون فيما بعد.

أنكر [رهمت] [ويتولر] أنّ قسمه لم يتصرّف بشدّة أن يقهر المشاكل من بيئة تلوث. "ما جزء? نحن كنّا قد أخذنا عمل ضدّ الشركة مطيعة وأحضرهم إلى المحكمة. وبعد ذلك, [وهت لس] نحن يضطرّ أتمّت? هو الشيء وحيد نحن يستطيع أتمّت. أنا رفضت إن الوزارة البيئة ليس متينة في يأخذ عمل أن يعالج البيئة خطر.

[أندري] [غ.]. وافق [ويبيسنا], خبيرة على بيئة قانون من جامعة إندونيسيا إن البيئة خطر يضطرّ كنت أحضرت إلى المحكمة. لأنّ, ال "نتيجات" لمادّة ملوّثة شركة أن يعطي تعويض ل يلوّن جماعة وبيئة يكون فقط أن يدير متضامنة مسؤولية جماعة تطوير, أيّ لا يعطي أيّ تأثيرات فعّالة.

"يزوّد هم ماء نظيفة; هو لا يعني يتمّ هم جماعة تطوير. هو أغلاطهم إن الماء يكون لوّنت. هو من سياق سابقا. إن نحن نلوّث البيئة, نحن يضطرّ نظّفت هو. [سسل رسبونسبيليتي] يبدو يقع كلطف من المؤسسة. أنا لا أصدق هو", قال هو.

[أف كورس], يريد نحن أبدا إندونيسيا أن يكون [أتلنتيس] تالية. غير أنّ يحتاج نحن حالة وعي من كلّ جزء من الناس أندونيسيّة أن يمنع التهديدات. الحكومة يضطرّ تصرّفت بدقّة. "الشيء مهمّة حكومة شجاعة أكثر. إن هم لا يجسرون أن يأخذ أيّ أعمال, سينهي إندونيسيا كنت", قال إميل سالم.

©2007 VHRmedia.com

Written by: Syaiful Haq
Translated by: Jimmy L. Simanungkalit

It was September 5th, 2007, at noon. Finally, the patience came to an end. “We have been trying so many ways, all offices ignored us and people’s hearts couldn’t be touched. There is no other way, a demonstration is the best we can do.” A fragment of an e-mail got into my electronic mailbox.

One of the national television channels displayed the demonstration of hundreds farmers of Nanga-nanga at BPN (National Agrarian Affairs) of Kendari office. What was happening? Who are those people actually? They are just ordinary farmers, poor, and assumed as illegal forest’s cut down of Nanga-nanga. Early on November last year, I had an interview with a man in Kendari, South Celebes. Let’s just call him, Mr. S.

Entering his one floor house’s yard, I could see a warm big smile in his face. One set of old broken chairs and dusty brittle thatch wall. Mr. S offered some mangoes which were picked from the tree in front of his house. “Well, as you see, mangoes, hot tea, and water, healthy enough for me,” said Mr. S. His wife bowed down as I asked her why she is willing to marry an ex political convict. “Actually, I am his second wife. His first wife left him when he was sent to jail. I was still young then, I fell in love and didn’t even think whether he was a member of the Indonesia Communist Party (PKI) or not. Until now, we already have six children.”

Our conversation led to the topic which I was going to write about. Mr. S didn’t miss even one point of his memories about what was happened in the past, started when he detained until he lives in Nanga-nanga now. “It doesn’t mean that I don’t want to forget about that, but I just can’t.”
The dark side of the national history of Indonesia in 1965, the politics’ fight which was caused more than one million people killed, not to mention millions of people were sent to jail without any legal process, was executed in the name of fighting against the “evil of communism” by the new regime.

Up to now, that incident still leaves many kinds of problems behind. Many people preferred to forget about it, but some people chose to keep struggling in finding the truth and justice on that bloody tragedy. It will be even more hurt for those people who have no option to choose, those who have been trying to forget but they just can’t, just like Mr. S. “I’ve been trying to live normally as I got marry for the second time, but all people seemed to turn away from me. I often cry when I listen to this Ebiet’s song.”

Kini aku pulang (I get home now)
semoga dapat diterima (Wishing to be accepted)
ingin kubuktikan maknanya bertobat (I want to proof the meaning of repentance)
seperti impianku akan kubangun kecerahan (Just like what I’ve been dreaming, starting a new life)
kubaktikan sisa hidup untuk kebajikan... (I will devote the rest of my life for goodness)
namun ternyata apa yang kuterima (But in fact, what I have received)
semburan ludah sumpah serapah... (Spits and curses...)
nyatanya jiwaku tetap terpidana (as a matter of fact, my life and soul are still get punished)
sesungguhnya aku telah mati dalam hidup... (To be truth, I already dead in my own life)
kemanakah harus kubuang kegetiran, (Where will I throw these bitters away)
langit yang kutatap pun berpaling dariku (Even the sky I look above turns its face away from me)

Thus, that is the meaning of the part of the song’s lyric for an ex political convict, a song titled “Orang-orang terkucil” (Eliminated People) which is written by Ebiet G. Ade, a famous singer in Indonesia, representing the victims that spread out in Indonesia. Getting rejected, swept aside, and isolated. The punishment that they had been undergone for tens of years actually didn’t stop as the released from the prison. Sweeping away, discrimination, stigma, stereotype, isolation, until proprietary rights on land problems and also their rights as a citizen seems to be disappeared only for one sentence which keeps haunting them, “ex political convict”.

“…we have no other choice,” he said as he sang the song softly.

September 30, 1965. After the rebellion of Revolution Board which was followed by the murder of seven army generals, Indonesia Communist Party was accused to be the player behind that tragedy. Murder movement and systematically arrestment to the front of Soekarno’s proponent executed evenly in Indonesia. Communist clan, Nationalist clan, and even Religion clan which supported Soekarno got arrested and murdered. Millions people got killed for nothing, some people has been missing, while some people who were treated just a little bit better but somehow were not lucky enough, got arrested and sent to jail without any reasonable legal process. Java Island was the area with the most massively victims in this tragedy of humanity. Not to mention that other area didn’t experience the same tragedy, although the victims were relatively smaller. The humanity problems don’t refer to only quantity of the victims, but also refers to quality of the result which was caused by the crimes against humanity action. In Celebes, that tragedy also left a poignant wound as in Java.

On October 18th, 1965, the first arrestment was happened in Southeast Celebes. Eight people who were accused as the region leader of PKI got arrested by the 143 Military Command institution. On October 28th, 1965, turbulence by design got started in Southeast Celebes and its surroundings. The community who was led by several mass organizations and youth organizations started destroying and smashing the houses of the people who were accused as PKI and also to the institutions which were suspected to be infiltrated by PKI. There was no exact number of loss and victims that was caused by that turmoil. Kendari, Buton, Makassar, Palu, and other several districts in Celebes became the central of that massive turmoil.

The year of 1968 becomes the peak of the arrestment to the people who were accused as PKI in Celebes. In Kendari, more than two hundreds people reported got arrested. Since the Rehabilitation Institution in Kendari was insufficient to accommodate, then a Military Detention Center was built in Kendari. In 1969, a rumor was spread out that said Buton was the center of PKI’s weapon supply operation from China. This rumor was spread out by the Regional Military Command. As the result, hundreds people got arrested. The Regent office of Buton was signed as the center of that weapon supply operations. Tens staffs of that office were also arrested, including Kasim, the Regent of Buton at that time, who was clarified after several months committed to suicide by hanging him self down in the prison. In 1969, the Wirabuana Territorial Military Commander, Andi Aziz Rustam, together with Military Prosecuting Attorney, Colonel Busono, and Colonel Bagyo from the central of the Directorate of Justice, announced a statement, said that there was no weapon found in Buton, and there was also no weapon supply operation from China.

Regarding to the statement, some of the Buton Regency’s elites were kept arrested, but then they were moved to Moncongloe, Makassar to be reallocated. After the massive arrestment which was started in 1965, then between the year of 1968 and 1969, the present government pointed the party to execute an interrogation and screening. Several names who did the interrogation by torturing are recorded (those names will not be mentioned here). The detainees, who were being interrogated, were forced to admit what they had not perpetrated and then signed an agreement regarding to the investigation proceeding report. Electric shocking, lashing, put the flaming cigarette onto the body, pinching the fingers between tables, were applied in the process of that interrogation.

In 1971, toward the election, the detainees from Kendari and Buton Military Detention Center were moved to Military Internee Center Camp in Ameroro. The first group consisted of 156 people and the second group consisted of two hundreds people. Those political convicts were then exploited to work on projects under the military control. The activity which was named Bakti Karya, was directly leaded by Lieutenant Colonel Ahmad Haju, the Head of Division of 143 Military Command, who was also held the Head of Taperda in Southeast Celebes at that time. The project was to clear away thousands hectares forest for transmigration area and making a new path in the remote spot of Celebes forest, were carried out of the political convicts without getting any wages and they were provided with improper logistics. Many of them fell ill and dead while working on that project. Hundreds people were labored to build various infrastructures until the year of 1977.

On December 26th, 1973, 115 people were labored to construct a new city called Resettlement Anduonoho, which is known as Anduonoho subdistrict now. This project was led by the commander of 143 Military Command, Colonel DN Lintang. Those ex political convicts were ordered to build Lapuko quay, city streets, cleared away the forest, prepared lots and many other supporting facilities, including to build the Kendari Training Center. After finishing the project in 1977, hundreds families (the non political convicts) were moved from the edges of Kendari to Anduonoho. They got the lot of land and enjoyed various facilities that had been prepared and built by those political convicts. Until now, Anduonoho rapidly grows, becomes the center of dwelling place, and also the central business district in Kendari. Meanwhile, in December 1977, 115 political convicts who had finished constructing the Resettlement Anduonoho, were concentrated in Nanga-nanga to construct a location for political convicts who will be released soon. They cleared away the forest approximately one thousand hectare wide and built six barracks to be lived in by about two hundreds political convicts who will be moved to Nanga-nanga in the next year.

In Nanga-nanga, more than two hundreds ex political convicts lived their new lives without enjoying the clean water, electricity, and good-conditioned road. The jurisdiction on land was then legally handed over by the government to the ex political, represented by the letter of explanation, issued by the present province government and Regional Military Command. In 1978, International Committee of the Red Cross (ICRC) had ever visited this area and did the field auditing. The barb wire which was used to be installed around this area was taken off in order to make this area wasn’t looked like a prison camp. This ICRC visitation proved that they had donated fund to rehabilitate the ex political convicts in Nanga-nanga. But until now, no legitimate report can be found as the result of their auditing on this area, both fund allocation report and living worthiness of those ex political convicts in Nanga-nanga.

After living in Nanga-nanga for more than thirty years, problems didn’t seem to be automatically stopped. Many discriminative actions were still applied on them. The scorns, stigma, and limitation to the access of social politics have been keeping them to be different from the non-ex-political convict citizen. Moreover, in the last two years, they have been disturbed with one sidedness claims on their lands which they have been working on for more than thirty years. Some persons started trying to sell their lands, claiming for the sake of the custom land against their jurisdiction lands. This condition isn’t just happened, but that involved the bad person of the village functionary and the entrepreneurs.

Trying to fight means they have to prepare themselves into the same incident that may be repeated, an incident that they prefer to be forgotten. Up to now, sending letter, and complaining from one bureaucracy office to other government offices, will be the safest action for them to do. Doing more than that? A demonstration, for an instance, means that they are ready to give their lives to those people who kept maintaining the evil of communist and mystical fears in their heads.

Walking through an asphalt road from Wolter Monginsidi Airport, Kendari, headed to South Konawe, business activities are so busy and alive. The transportation tracks are the prerequisite to the mobilization of the production, and become the prop of the economic. The sea breeze blew softly at the Lapuko quay. The fishermen’s boats were tied up. The fishes were brought to the land, to be sold, and then to be served on the dining table accompanied by a light conversation about business, newest edition of hand phone, and also about movie television and gossip news.

Entering Anduonoho, never comes to my mind that in 1977 this area was still a jungle, while now, stores, stalls, and luxurious house, and newest edition cars, are parked in the shady yard that represents the state of the owner’s establishing life. The November rain fell down in the dusk. A banner, inscribed with “Beware! A New Form of Communist Has Been Raised”, was posted at the street intersection, in the heart of Kendari town.

Meanwhile in Nanga-nanga, the area where the ex political convicts have been resettled since 1977, tens of shacks which are far from each other, the decrepit shacks with ground floor, the supper had not ready yet because the firewood was a little bit wet of the rain that afternoon. Here, in Nanga-nanga, the people who once opened the new path along South Konawe, Trans South Celebes, built Lapuko quay, developed Anduonoho town, and make other people live happily on it. These are the people who up to now, have been haunted by the status of ex political convict. The people whose lands have started to be sold and snatched a bit by bit. The people who are constantly given a stigma the “communist evil” who are “believed” can ruin this country at any time, even with their own weak and old hands. Their commendable services are never remembered. The road which they built for tens years with their own hands, a quay that has been supporting many people lives, a town where hundreds people dwell and live in prosperity, but those things seem to have no meaning. Everyday, that town, that quay, and that road, are cursed with the sentence of “What a communist!” by millions people as they passed through.

Just like what Mr. S said,”It is not that I don’t want to forget it, it just….we can not… We have no option to choose.”

Syaful Haq, students of Defense and Security Studies ITB – Cranfiels University United Kingdom. At the present, he is doing research in Geissen, Germany.

©2007 VHRmedia.com